Кіріспе

Академиялық Карелия қоғамы (Akateeminen Karjala Seura, AKS) – 1922 жылы Финляндия университетінің оқытушылары мен студенттері құрған, жаңадан тәуелсіздік алған Финляндияның дамуы мен өркендеуін мақсат еткен фин ұлтшыл және фин-уғырлық белсенді ұйым. Оның мүшелері сол дәуірдегі академиялық өмірде, сондай-ақ армия офицерлері қатарында да ықпалды қызметтер атқарды. АХС 1920 жылдардың ортасынан бастап 1944 жылға дейін Хелсинки университеті студенттік одағын бақылады, содан кейін Ұлттық соғыстың салдарынан қоғам таратылды.

Идеологиялық негіздері

АКС-тің саяси және философиялық идеологиясы негізінен 19 ғасырдағы феннофиль мемлекет қайраткері Йохан Вильгельм Снелманның философиясына қатысты, ол мықты ұлттық мемлекеттің қажеттігін және фин тілін фин мәдени өмірінің алдына шығару қажеттігін баса көрсетті, бұл мәдени өмірге швед тілі басымдық құрған болатын. АКС-тің ұлтшылдық идеологиясы президент Уилсонның 14 қағидасына негізделген ұлттық құқықтар жөніндегі жалпы еуропалық пікірталасқа да қатысты. Фин азамат соғысының тәжірибесі сол кездегі фин ұлтшылдарының арасында антисоциалистік көзқарасты күшейтті. АКС қолданған ұрандарының бірі – "Pirua ja ryssää vastaan!" ("Шайтан мен орыстарға қарсы!"), мұнда "шайтан" дегені – Қоғамның басты ішкі жауы – социалистер мен коммунистерді білдіреді. Италия фашистік қозғалысына жақын болғанына қарамастан, сырттан ешқандай ықпал болған жоқ, АКС 1922 жылдың ақпанында, Римге жасалған наурыз жорығынан бұрын құрылды және оның тамыры толығымен отандық болды. Топты Элиас Симойоки, Эркки Райкконен және Рейно Вахэкаллио құрды.

Карелия

АКС-тің негізін қалаушыларының көпшілігі Карелия соғыстарының қатысушылары болғандықтан, Кеңес Карелиясындағы карелия тілді халықтың қиын жағдайы туралы жақсы білген. Карельдер фин тайпасының бір бөлігі саналды және олардың тағдыры АКС үшін ең маңызды мәселе болды. Академиялық Карелия қоғамының бағдарламасы негізгі талабына бағынған: Кеңес Ресейінен Шығыс Карелияны қосып алу және карелиялық туыстарды азат ету. Осы мақсатқа жету үшін, көбінесе, бұл мәселені қоғам назарында ұстауға бағытталған насихат жұмыстары жүргізілді. АКС сонымен қатар Кеңес Ресейіндегі фин азшылықтарына және одан келген қашқынға көмек көрсетті, сондай-ақ Солтүстік Швеция мен Норвегиядағы фин тілінде сөйлейтін азшылықтарға көмектесу үшін мәдени шараларды қолға алды. Олар жаңадан тәуелсіздік алған Финляндия мен Эстония (сондай-ақ, шамалы дәрежеде Венгрия) мемлекеттері арасындағы достық қарым-қатынасты нығайтуға да тырысты.

АКС-тің ішкі саясаты

Ішкі саясатта АКС қарулы күштерді күшейтуді және социалистерге қатаң шектеулер қоюды қолдады, бірақ сонымен бірге ұлттық бірлік мүддесінде жұмысшы табының жағдайын жақсарту қажеттігін баса көрсетті. Олар сондай-ақ фин тілінің елде, әсіресе университеттерде және мемлекеттік бюрократияда бірінші тіл болу құқығын жақтады. Алғашқыда бұл топ демократияға бейтарап қатысты, бірақ Вилхо Хеланен төраға болғаннан кейін демократия тұжырымдамасына қарсы шықты. 1930 жылдары АКС ультраоңшыл Патриотикалық Халық қозғалысы партиясымен одақтас болды. АКС «Вихан Велжет» деп аталатын жауынгерлік құпия қоғаммен де тығыз байланыста болды. Кейбір авторлар «Вихан Велжеттің» іс жүзінде АКС-тің құрамындағы топ болғанын, жеке ұйым емес екенін айтады, бірақ оны растайтын көп мәлімет жоқ.

АКС мұрасы

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ұйым "фашистік" деп танылып, 1944 жылдың қыркүйегінде Одақтас контролдік комиссиясының бұйрығымен ресми түрде таратылды. АКС-тің мұрағаты, бастапқыда Хельсинки қаласының орталық бөлігіндегі Жаңа студенттер үйінде сақталған, сол кезде маңызды емес деп есептелгендіктен, ұйым мүшелері тарапынан жасырылды немесе жойылды. Ристо Алапуроның сөзіне сүйенсек, 1970 жылдарға дейін АКС негізінен Финляндияның мәдени өміріне ықпал етті.