Кіріспе

1861 жылдың желтоқсанында Туапека алтын кенішінде шамамен 14 000 адам болды, және олардың саны арта берді. 1864 жылдың ақпанына қарай бұл сан 24 000-ға жетті. Кеншілердің шамамен үштен бірі ағылшын, айтарлық үлесі ирландтар, ал қалғандары еуропалықтар мен қытайлықтардан тұрды. Алтын іздеушілердің шағын қалашығы орналасқан жердің асты да алтынға бай болды. Бірте-бірте, Туапека кеніші үшін қажетті коммерциялық және әкімшілік қызметтер Галли кіреберісіндегі алтын өнімдемейтін жерге шоғырланды. 1877 жылы Оңтүстік магистральдық темір жолынан Лоуренс қаласына тармақ желі салынды, және қала 1910 жылға дейін осы желінің соңғы станциясы болып қала берді. Бастапқыда Лоуренс тармағы деп аталған бұл желі, ақырында Роксбург тармағы деп аталды. Темір жол 1968 жылы жабылды, қаланың вокзалы сөйтілді, бірақ тауарлық қойманы қоса алғанда, кейбір қалдықтар әлі де сақталған. 1978 жылы Лоуренстегі цирктен Сұлтан және Сония есімді екі арыстан қашып кетті. Цирк қызметкерлерінің тыныштандыру тапаншаларын басқа қалада қалып қойғандықтан, оларды тыныштандыру оқтарымен ұстау мүмкін болмады. Ақырында оларды полиция атып өлтірді, бірақ олардың біреуі жеті жасар баланың бетін сырғытып кетті. Арыстандар сақталды және қазір Отаго мұражайында қойылған. 2011 жылы Лоуренс Жаңа Зеландиядағы қала бойынша тегін Wi-Fi интернет ұсынатын алғашқы қала болды. Лоуренс регби футбол клубы осы қалашықта орналасқан. Лоуренстің туысқан қаласы – Джексонвилл, Орегон штаты.

Қасиетті Үштік ағылшын шіркеуі

Лоуренс қаласында алғашқы англикан шіркеуін құру жөніндегі алғашқы қадамдар 1866 жылдың желтоқсан айында жасалды, бірақ 1868 жылдың ақпан айында ғана алғашқы дін қызметкері, Виктория, Австралиядан келген Rev. H. W. Мартин тағайындалды. Бастапқыда англикандықтар өз қызметтерін методист шіркеуінде өткізді, содан кейін 9 Уайтхейвен көшесінде ағаштан салынған, қарапайым, готикалық элементтері бар және қалқасының соңында кішкентай қоңырау мұнарасымен толықтырылған алғашқы шіркеуді салды. Оны 1871 жылдың мамыр айында епископ Самуэль Невилл ашты. Оның негізгі тасы 1925 жылдың наурыз айында қаланды және сол жылдың тамызында бұл шіркеудің бұрынғы викарі епископ Исаак Ричардспен қасиеттендірілді. 90 000 долларлық салықтық құнымен, ол 2016 жылы демалыс үйі ретінде пайдалану үшін сатылды.

Лоуренс методистік шіркеуі

Ауданның методистеріне арналған алғашқы қызметтерді 1862 жылдың соңында Дунединнің пастор Исаак Хардинг екі шатыр шіркеуде көрсетті, бірі Мунроуз шатқалында, екіншісі Габриэль шатқалында. Кейін 1870 жылы Габриэль шатқалында тұрақты шіркеу салынды. Лоренс қаласының өзінде Колонсей көшесінде кірпіштен салынған методистік шіркеу 1865 жылы қарызсыз ашылды. Ол сегіз жыл бойы пайдаланылып, содан кейін бұзылды. Осы уақытта Уайтхейвен көшесінің бұрышында жаңа жерге 9 метрге 24 метрлік (28 футка 24 фут) ағаш шіркеу салынды, оның құны 320 фунт стерлинг болды. 1864 жылы жергілікті жұртшылықтың қолдауымен және кешкі мереке ұйымдастыру арқылы (Габриэль Ридтен берілген 50 фунт стерлинг сомасымен қоса) жеткілікті қаражат жиналып, 7 Колонсей көшесінде ағаштан салынған шіркеу құрылысын салуға мүмкіндік болды. 2004 жылы ғимаратқа Жаңа Зеландия мұрасының 2-санаттағы тарихи ескерткіш мәртебесі берілді. 1960 жылға дейін ол орта мектеп болып жұмыс істеді, содан кейін бастауыш сынып оқушыларына да қызмет көрсететін аудандық мектепке айналды. Бұдан бөлек, ол Ваитахуна мектебінің оқушыларына орта білім береді. Бұрын Лоренсте басқа да бастауыш мектептер болған. Blue Spur мектебі 1930 немесе 1940 жылдары жабылды; Форсайт мектебі 1960 жылдары жабылды; ал Сент-Патрик мектебі 1980 жылдың соңында жабылды, нәтижесінде Лоренс аудандық мектебі Лоренстегі жалғыз мектеп болып қалды.