Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы заң термині
United States legal term
Америка Құрама Штаттарында немқұрайлықты есептеу, сондай-ақ қол ережесі, қол формуласы немесе BPL формуласы деп белгілі, бұл судья Лернд Хенд жасаған термин. Ол заңдық күтім міндеті бұзылған-бұзылмағанын анықтау процесін сипаттайды (немқұрайлыққа қараңыз). Есептеудің бастапқы сипаттамасы АҚШ-тың «Каролл Тоуинг Компани» ісінде келтірілген, онда дұрыс бекітілмеген баржадан айлаққа кетіп, бірнеше басқа қайықтарға зиян келтірді.
In the United States, the calculus of negligence, also known as the Hand rule, Hand formula, or BPL formula, is a term coined by Judge Learned Hand which describes a process for determining whether a legal duty of care has been breached (see negligence). The original description of the calculus was in United States v. Carroll Towing Co., in which an improperly secured barge had drifted away from a pier and caused damage to several other boats.
Негізгі себептері
Кінәсіздік есебі Коуз теоремасына негізделген. Азаматтық сот жүйесі зақым немесе зиян туғанға дейін тараптар арасында шарт жасалғандай әрекет етеді, онда рационалды, шығындарды азайтуға ұмтылатын адам зиянды болдырмауға жұмсалатын алдын алу шаралары, олардың алдын алатын зиянның құнынан жоғары болса, ақша жұмсамайды деп есептеледі. Басқаша айтқанда, қауіпсіздікке ақша жұмсаудың орнына, адам зиянға жол беріп, туындаған зиянның өтемақысын төлейді, себебі бұл алдын алу шараларын қабылдаудан тиімдірек болады. Бұл B > PL жағдайын көрсетеді. Егер зиянды зиянның құнынан кем шығынмен болдырмауға болады (B < PL), онда адам зиянның тууына жол бермей, алдын алу шараларын қабылдауы керек. Егер алдын алу шаралары қабылданбаса, заң бойынша күтім міндеті бұзылған деп табамыз және зиянды өтеу үшін адамды жауапкершілікке тартамыз. Бұл тәсіл, теория бойынша, ресурстарды оңтайлы бөлуге алып келеді: зиянды арзан болдырмауға болады, онда заң жүйесі алдын алу шараларын талап етеді. Ал алдын алу шаралары тым қымбат болған жағдайда, талап етілмейді. Шекті шығындар тұрғысынан алғанда, біз адамдардан алдын алу шараларының бір бірлігін салдарынан зиянның бір бірлігінің алдын толықтай алатын деңгейге дейін қолдануын талап етеміз.
The calculus of negligence is based on the Coase theorem. The tort system acts as if, before the injury or damage, a contract had been made between the parties under the assumption that a rational, cost minimizing individual will not spend money on taking precautions if those precautions are more expensive than the costs of the harm that they prevent. In other words, rather than spending money on safety, the individual will simply allow harm to occur and pay for the costs of that harm, because that will be more cost efficient than taking precautions. This represents cases where B is greater than PL. If the harm could be avoided for less than the cost of the harm (B is less than PL), then the individual should take the precautions, rather than allowing the harm to occur. If precautions were not taken, we find that a legal duty of care has been breached, and we impose liability on the individual to pay for the harm. This approach, in theory, leads to an optimal allocation of resources; where harm can be cheaply avoided, the legal system requires precautions. Where precautions are prohibitively expensive, it does not. In marginal cost terms, we require individuals to invest one unit of precautions up until the point that those precautions prevent exactly one unit of harm, and no less.
Математикалық негіздеме
"Қол ережесі" күтілетін залал сақтық шараларын қабылдау құнынан асып түскен кезде, сақтану міндеті бұзылған деген интуитивті ұғымды ресмилеуге тырысады: Күтілетін залалды бағалау үшін регрессиялық талдау сияқты статистикалық әдістер қолданылуы мүмкін. Жұмыс оқиғаларындағы залалды сандық тұрғыда бағалау үшін қолданылатын жалпы өлшем – оқиғаға байланысты болашақ табыстың жоғалтылуының және медициналық шығындардың қазіргі құны. Залал ықтималдығы бір сан деп есептелген жағдайда және оқиғадан туындаған залал болса, "Қол ережесінің" белгілі бір түрі шығады. Көбінесе, үздіксіз нәтижелер үшін "Қол ережесі" мына түрде көрінеді: мұнда – залалдар домені, ал – залалдардың ықтималдық тығыздық функциясы. Залалдар оң деп есептесек, залалдардың таралуына қатысты гамма, логнормаль және Вейбулл таралымдары жиі қолданылады.
The Hand rule attempts to formalize the intuitive notion that when the expected loss exceeds the cost of taking precautions, the duty of care has been breached:To assess the expected loss, statistical methods, such as regression analysis, may be used. A common metric for quantifying losses in the case of work accidents is the present value of lost future earnings and medical costs associated with the accident. In the case when the probability of loss is assumed to be a single number , and is the loss from the event occurring, the familiar form of the Hand rule is recovered. More generally, for continuous outcomes the Hand rule takes form:where is the domain for losses and is the probability density function of losses. Assuming that losses are positive, common choices for loss distributions include the gamma, lognormal, and Weibull distributions.
Сын
Сыншылар "жоғалтудың ауырлығы (L)" терминінің бұлыңғыр екенін, және оның зақымдардың кең ауқымын қамтуы мүмкін екенін, қырылған қанаттан бастап бірнеше қаза болған жағдайларға дейін, атап өтті. Одан да артығы, мұндай жоғалтудың құнын қазылар қалай анықтауы керек деген сұрақ өзі абстрактілі болып табылады. Ереженің болжамдық сипаты қазылардың жоғалту ықтималдығын (P) қалай бағалауы керек деген мәселеге де қатысты. Жаңа Оңтүстік Уэльсте тест мынадай: ақылға қонымды адам (немесе күтімнің басқа да стандарты) "күтім шаралары қабылданбаса, зиянның туындау ықтималдығын", "зиянның болу ықтималдығын", "зиянды болдырмау үшін сақтық шараларын қабылдаудың қиындығын" және "зиян қаупін тудыратын іс-әрекеттің әлеуметтік пайдалылығын" ескере отырып, жағдайға қалай жауап берер еді. Мемлекеттік және аумақтық заң шығарушы органдар зиянды қауіп тудыратын іс-әрекеттің әлеуметтік пайдалылығын ақылға қонымды адам осы қауіпке қарсы сақтық шараларын қабылдаған болар ма, жоқ па, дегенді анықтау кезінде ескеруді талап етеді. Сот футбол матчтарын өткізудің әлеуметтік тиімділігін қарастырды, футбол клубының ойын кезінде көрермендерді фейерверктерден қорғау үшін жеткілікті сақтық шараларын қабылдағанын анықтағанда.
Critics point out that term "gravity of loss (L)" is vague, and could entail a wide variety of damages, from a scratched fender to several dead victims. Even then, on top of that, how exactly a juror should determine a value for such a loss is abstract in itself. The speculative nature of the rule also seizes upon how a juror should determine the probability of loss (P). In New South Wales, the test is how a reasonable person (or other standard of care) would respond to the risk in the circumstances considering the 'probability that the harm would occur if care were not taken' and, 'the likely seriousness of the harm', 'the burden of taking precautions to avoid the risk of harm', and the 'social utility of the activity that creates the risk of harm'. State and Territory legislatures require that the social utility of the activity that creates the risk of harm be taken into account in determining whether or not a reasonable person would have taken precautions against that risk of harm. the court considered the social utility of holding football matches when determining whether a football club took sufficient precautions to protect spectators from the risk of being struck by fireworks set off as part of the entertainment during a game.