Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі Мысырдың билік дәуірі, Ежелгі патшалық кезеңінде, б.з.д. 25-ші ғасырдың басынан б.з.д. 24-ші ғасырдың ортасына дейін.
Dynasty of ancient Egypt, during the Old Kingdom Period, in the early 25th to mid 24th centuries BC
Ежелгі Мысырдың Бесінші династиясы (V династиясы) көбінесе III, IV және VI династиялармен біріктіріліп, Ежелгі патшалық деп аталады. Бесінші династияның фараондары шамамен 150 жыл бойы билік етті, б.з.д. 25-ші ғасырдың басынан б.з.д. 24-ші ғасырдың ортасына дейін.
The Fifth Dynasty of ancient Egypt (notated Dynasty V) is often combined with Dynasties III, IV and VI under the group title the Old Kingdom. The Fifth Dynasty pharaohs reigned for approximately 150 years, from the early 25th century BC until the mid 24th century BC.
Хронологиясы
Мысырдың Бесінші әулеті – б.з.д. 25 және 24 ғасырларда шамамен 150 жыл бойы Мысырды билеген тоғыз патшадан тұратын топ. Патшалардың тізбесі толыққанды нақтыланбаған, себебі тарихи мәліметтер мен көлеңкелі Шепсескардың билеу кезеңі туралы археологиялық дәлелдер арасында қайшылықтар бар.
The Fifth Dynasty of Egypt is a group of nine kings ruling Egypt for approximately 150 years in the 25th and 24th centuries BC. The relative succession of kings is not entirely secured as there are contradictions between historical sources and archaeological evidence regarding the reign of the shadowy Shepseskare.
Userkaf (пайдаланушы)
Фараон Userkaf бұл әулетті қалай құрғаны нақты белгісіз. Орта патшалық кезінде жазылған Весткар папирусы IV әулеттің Хуфу патшасына Сахбудағы Ра діни қызметкерінің әйелінен туған үштіктер оны және оның мұрагерлерін құлатып тастайтыны туралы болжам айтылғанын және ол осы балаларды – Userkaf, Sahure және Neferirkare деп аталғандарын – өлтіруге тырысқанын баяндайды. Алайда, соңғы жылдары ғалымдар бұл оқиғаны ең жақсы жағдайда аңыз деп мойындады және бір әулеттен екіншісіне өту қалай болғанын білмейтіндіктерін қабылдады. Осы әулет кезінде Мысыр діні бірнеше маңызды өзгерістерге ұшырады. Патшалар қабірлеріне жазылған ең ерте жерлеу дұғаларының көшірмелері (пирамидалық мәтіндер деп белгілі) пайда болды. Ра құдайының культі маңызға ие болды, ал Userkaf-тан Menkauhor Kaiu-ға дейінгі патшалар Раға арналған ғибадатханаларды Абусирде немесе оның жанында салды. Содан кейін, осы әулеттің соңында Озирис құдайының культі маңызға ие болды, ең айқын мысалы – Унас қабірінен табылған жазуларда.
How Pharaoh Userkaf founded this dynasty is not known for certain. The Westcar Papyrus, which was written during the Middle Kingdom, tells a story of how king Khufu of Dynasty IV was given a prophecy that triplets born to the wife of the priest of Ra in Sakhbu would overthrow him and his heirs, and how he attempted to put these children – named Userkaf, Sahure, and Neferirkare – to death; however in recent years, scholars have recognized this story to be at best a legend and admit their ignorance over how the transition from one dynasty to another transpired. During this dynasty, Egyptian religion made several important changes. The earliest known copies of funerary prayers inscribed on royal tombs (known as the Pyramid Texts) appear. The cult of the god Ra gains added importance, and kings from Userkaf through Menkauhor Kaiu built temples dedicated to Ra at or near Abusir. Then late in this dynasty, the cult of the deity Osiris assumes importance, most notably in the inscriptions found in the tomb of Unas.
Джедкаре Исеси
Бұл дәуірдегі патшалыққа жатпайтын египеттіктердің арасында Джедкаре Исесидің уәзірі Птаххотеп өзінің даналығымен танылды; кейінгі көшірушілер Птаххотептің Нақылындарын оған жатқызды. Патшалыққа жатпайтын қабірлер де патшалардың қабірлері сияқты жазулармен әшекейленді, бірақ дұғалар мен сиқыр сөздердің орнына, қабырғаларға көз жұмған адамдардың өмірбаяндары жазылды.
Amongst non royal Egyptians of this time, Ptahhotep, vizier to Djedkare Isesi, won fame for his wisdom; The Maxims of Ptahhotep was ascribed to him by its later copyists. Non royal tombs were also decorated with inscriptions, like the royal ones, but instead of prayers or incantations, biographies of the deceased were written on the walls.