Кіріспе

Брисбенге жақын арал, Австралия

Стредброк аралы, сондай-ақ Минжерриба деп те аталады, 19-ғасырдың соңына дейін Квинсленд штатының Брисбенге жақын Мортон шығанағының шығыс жағының көп бөлігін құраған үлкен құмды арал болды. Бүгінде арал екіге бөлінген: Солтүстік Страдброк аралы мен Оңтүстік Страдброк аралы, оларды Джампинпин каналы бөліп тұрады. 2009 жылы Q150 мерекелері аясында Страдброк аралы "Табиғи тартым" рөлі үшін Квинслендтің Q150 нышандарының бірі деп жарияланды.

Жергілікті тарих

Археологиялық деректерге сәйкес, Куандамука – Австралияның абориген халқы кем дегенде 21 мың жыл бойы, еуропалықтар қоныстанғанға дейін осы аралда өмір сүрген. Бұл орын Нункул және Гоенпул сияқты Куандамука тайпаларының дәстүрлі жиналатын жері болған. 1964 жылғы сараптама бойынша еуропалықтар келгенге дейін 121 тұрғын үй орны табылды, олардың арасында үлкен ағаш үйлердің іздері болған. Джандай (сондай-ақ Джандай, Джандевал, Джендевал, Джундай, Гонпул және Джандавал деп те аталады) – Стрэдброк аралында қолданылатын абориген тілдерінің бірі.

Еуропалық қоныстану

XVII ғасырда испандық кеме апатқа ұшыраған, жергілікті халық оны «Страдброк аралы галеоны» деп атайды. Сондай-ақ, құмды төбелерден бірнеше артефакттар табылған, оның ішінде 1597 жылғы ағылшын күміс монетасы және XVII ғасырға жататын испандық рапираның жүзі бар. Дегенмен, бұл дәлелдер толыққанды емес. Капитан Джеймс Кук 1770 жылы аралды еуропалықтардың алғашқы байқауы ретінде тіркеп, оны Point Lookout деп атады, бірақ жағаға түспеді. Еуропалықтар мен жергілікті аборигендер арасындағы алғашқы тарихи құжатталған байланыс 1803 жылы Мэтью Флиндерс тұщы су іздеп келген кезде болды. Келесі құжатталған байланыс 1823 жылғы сәуір айында кеме апатынан аман қалған Томас Памфлет, Ричард Парсонс және Джон Финнеган Мортон аралына қонғаннан кейін жергілікті аборигендер оларды Страдброк аралына алып барып, тамақ, баспана және каноэмен қамтамасыз етті. Страдброк аралындағы алғашқы еуропалық қоныс 1825 жылы пилоттық станция құрылған Амити Пойнтта болды. Дунвичтің қазіргі орнында құнарлы топырақ, жақсы тұщы су көздері және жақсы бейіт табылғандықтан, қоныс тез арада сонда шоғырланды. Дунвич ірі кемелердің жүк түсірілетін орны болды, жүк кіші кемелерге салынып, Брисбен өзенінің құмды тораптарынан және Брисбеннің жазалау орындасына дейін тасымалданды. Дунвич қонысы Майора-Спрингтегі аборигендердің ірі лагеріне жақын орналасқан. Еуропалықтар мен ақ адамдар көбінесе жақсы қарым-қатынаста өмір сүрді, бірақ екі әртүрлі мәдениеттің алғаш рет кездесуіне байланысты қақтығыстар болды. Аралда ауыл шаруашылығын құруға жасалған алғашқы әрекеттер, әсіресе Дунвичтен солтүстікке қарай мақта өсіру жоспарлары жергілікті аборигендермен, Куандамока халқының Нгуги тайпасымен қақтығыстарға әкелді. 1830 жылғы наурыз айында 57-полк күзетшіні өлтіргені үшін жазалау мақсатында Мортон аралындағы лагунаға жақын жерде Нгуги халқының тобына шабуыл жасады. Бұл аймақтағы жергілікті халықты қырғынға ұшыратқан алғашқы оқиға болған болуы мүмкін. 1843 жылы архиепископ Полдинг, пассионистік діни қызметкер аборигендер үшін Страдброк аралында алғашқы католик миссиясын құрды, ол орынды таңдап, барып көрді. Жергілікті тайпалармен қарым-қатынастың нашарлауы және ресурстардың жетіспеуі салдарынан бұл сәттілікке жетпеді, ал миссионерлер 1847 жылы кері қайтты. 1850 жылғы шілдеде аралдың солтүстік жағында карантиндік станция құрылды. Бұл кеме қатынасы жолына жақындығына және тұщы судың болуына байланысты болды. 1887 жылғы 2 ақпанда «Шотланд Принсі» баржасы Страдброк аралының оңтүстік жағында жағаға тірелді. Кемені босату үшін үш буксир жіберілді, бірақ бұл сәтті болмады. Барлық жолаушылар мен экипаж құтқарылды, бірақ жүк кемеде қалды, ал оның жүгі жағаға ағып кетті. Қалдықтарының бір бөлігі Саутпорт Спитінің оңтүстігінде теңіздің түбінде әлі де табылады және ол танымал су астында жүзу орыны болып табылады. 2013 жылдан бері құмның қозғалысы кеме апатының көбірек бөлігінің көрінуіне әкелді. 1892 жылдан бастап Квинсленд аборигендерін қорғау қауымдастығы және 1896 жылдан бастап Квинсленд үкіметі басқарған Майора миссиясы аборигендер қорығы және «өндірістік және реформалау мектебі» ретінде пайдаланылды, ол арзан еңбек күшінің көзі болды және 1943 жылы жабылды.

Танымал мәдениетте

2015 жылы жарық көрген Эррол Бишоптың "Ghost Galleon" романы Stradbroke Island Galleon жыр-аңызына негізделген. Бишоп Моретон шығанағындағы Маклей аралы мемлекеттік мектебінің директоры қызметін атқарып жүргенде осы жыр-аңызы туралы білген.