Невский проспект: Повесть Николая Гоголя

Кіріспе

"Невский Проспект" (Невский Проспект) – Николай Гогольдің 1831-1834 жылдары жазылған және 1835 жылы «Арабескілер» жинағында жарияланған әңгімесі.

Қорытынды

Сезімталдық қозғалысының күшті әсерімен жазылған "Невский проспект" романының басты кейіпкері - қайғылы және маңызсыз романтик, баяндаушы сөйлеуге құмар және сенімсіз (Тристрам Шэнди романы сияқты, сезімталдық романының анықтамасы), ал реализм үстемдік танытады. Сюжет симметриялық түрде құрылған; баяндаушы Невский проспекті егжей-тегжейлі сипаттайды, содан кейін оқиға екі таныс адамды кезекпен бақылайды, олардың әрқайсысы көшеде көрген әдемі әйелді қуалайды. Бірінші оқиға романтик кейіпкер туралы, екіншісі оның реалистік қарсыласы туралы. Роман баяндаушының Невский проспект туралы жалпы сөздерімен аяқталады. Кіріспеде Санкт-Петербургтың орталық даңғылы - Невский проспект және оның күннің әртүрлі уақытындағы халқы сипатталады. Баяндаушы көшенің ләззатына бөленеді, бірақ ол Пошлостьқа толы (әдебиет тарихшысы Д.С. Мирский анықтама бергендей, "'өз қанағаттанған кемсінушілігі', моральдық және рухани"). Бұл "өмірінің жақсы бөлігі мұрттарға арналған" деген қайта-қайта айтылатын таңғажайып сипаттамаларда көрінеді. Көшенің сипаттамасы күрт аяқталады, ал оқиға көшеде көрген әрқайсысы басқа әйелді қуалауға шешім қабылдаған екі таныстың әңгімесіне бұрылады. Бірінші айтылатын оқиға - жас, романтикалық суретші Пискаревтің қара шашты әйелді (ол оны Перугиноның Бьянкасына теңейді) іздеп, соңынан жезөкшеханаға баратыны туралы. Алайда, оның әйелге деген қызығушылығы толығымен таза және адал, сондықтан ол оның нағыз бейнесіне таңғалып, қашып кетеді. Өзінің бөлмесінде Пискарев оны бай және ізгі әйел ретінде елестетеді. Ол тек арманымен ғана өмір сүріп, ұйқысыздыққа ұшырайды және ұйықтау және армандау қабілетін қалпына келтіру үшін опиумға жүгінеді. Әйелді әйелі ретінде армандағаннан кейін, ол оған үйленуді шешеді, бірақ ол жезөкшеханаға барып, оған ұсыныс жасағанда, әйел оны қысымға алады. Пискарев өз үйіне оралып, тамырын кесіп өліп қалады. Оның жерлеу рәсіміне ешкім қатыспайды. Екінші оқиға офицер, лейтенант Пирогов туралы. Ол - романтик Пискаревтің антоподы. Пирогов үйіне бара жатқан сары шашты әйелді іздейді, бірақ ол неміс шебердің әйелі болып шығады. Күйеуі болмаған кезде қайтып келген Пирогов әйелді азғыруға тырысады, бірақ оны әйелмен бірге ұстап алып, қамшылайды. Пирогов бастапқыда ашуланып, кек алуға бел буады, бірақ ол қамырдан жасалған бөлшекті жеп, реакциялық газет оқып, кешке би билегеннен кейін көңілі көтеріледі. Роман баяндаушының "Невский проспект күнінің кез келген уақытында алдайды, бірақ ең жаман уақыты - түнде, өйткені шайтанның өзі сыртта, көше шамдарын жалған жарықта бәрін көрсету үшін ғана жағады" деген ескертуімен аяқталады.

Influenced strongly by the sentimental movement, the protagonist of "Nevsky Prospekt" is a pathetic and insignificant romantic, the narrator is chatty and unreliable (along the lines of Tristram Shandy, the definitive sentimental novel), and realism dominates. The story is organized symmetrically; the narrator describes Nevsky Prospekt in great detail, then the plot splits to follow in turn two acquaintances, each of whom follows a beautiful woman whom he has seen on the street. The first story follows the romantic hero, the second follows his realistic foil. The story closes with the narrator once more speaking generally of Nevsky Prospekt. The introduction describes Nevsky Prospekt, the central avenue of St. Petersburg, and its population at different times of the day. The narrator revels in the delights of the street, but he is filled with Poshlost, (defined by literary historian D. S. Mirsky as "'self satisfied inferiority,' moral and spiritual.") This is exemplified in the repeated admiring descriptions of mustaches, "to which the better part of a life has been devoted." The description of the street ends abruptly, and the story shifts to the conversation of two acquaintances who have decided to split up to each pursue a different woman seen on the street. The first story told is of a young, romantic painter, Piskarev, who follows a dark haired woman (whom he likens to Perugino's Bianca) to what turns out to be a brothel. However, his interest in the woman is completely innocent and chaste, so he is shocked by her true nature and flees. Back in his room, Piskarev dreams of her as a woman of wealth and virtue. Living only for his dreams, he develops insomnia and turns to opium to restore his ability to sleep and to dream. After dreaming of the woman as his wife, he decides to marry her, but when he returns to the brothel to propose the woman mocks him. Piskarev returns to his lodging and cuts his throat. His funeral is unattended. The second story is of an officer, Lieutenant Pirogov. Crude and realistic, he is the romantic Piskarev's foil. Pirogov follows a blonde woman to her home, but she turns out to be the wife of a German tinsmith. Returning when the husband is out, Pirogov attempts to seduce the woman, but he is caught with the woman in his arms and is flogged. Pirogov is at first furious and determined to seek revenge, but he is mollified by eating puff pastries, reading a reactionary newspaper and spending an evening dancing. The story concludes with the narrator's warning that "Nevsky Prospekt deceives at all hours of the day, but the worst time of all is at night when the devil himself is abroad, kindling the street lamps with one purpose only: to show everything in a false light."

Танымал мәдениетте

"Шексіз Пойыз" сериалының төртінші маусымы Невский проспектісінен шабыттанды. Әсіресе, басты кейіпкерлер – Райан Акаги мен Мин Ги Парк, романтик Пискарев және реалист Пирогов образымен жасалған. Маусымның бірінші бөлімінде Мин оларға "Невский және Проспекттер" деген топ атын ұсынғанда, осы әңгімеге тікелей сілтеме жасалады.