1647 ж. Англия азамат соғысы кезінде Коркбуш алаңындағы бүлік: сарбаздар Томас Фэрфаксқа адалдық декларациясын қол қоймағандары үшін тұтқынға алынып, атқыланды. Левелерлердің ықпалы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коркбуш далалық көтерілісі (немесе Уэр көтерілісі) 1647 жылдың 15 қарашасында, Екінші ағылшын азаматтық соғысының бастапқы кезеңінде Коркбуш далалық жиын орындарында болды. Сол кезде әскерлерге Жаңа үлгідегі армияның (NMA) бас қолбасшысы Томас Фэрфаксқа және Армия кеңесіне адалдық туралы мәлімдемеге қол қою бұйырылды. Олардың кейбіреуі бас тартқандықтан тұтқындалды, ал көтерілістің басшыларының бірі, қара сержант Ричард Арнольд, атылып өлтірді.
The Corkbush Field Mutiny (or Ware Mutiny) occurred on 15 November 1647, during the early stages of the Second English Civil War at the Corkbush Field rendezvous, when soldiers were ordered to sign a declaration of loyalty to Thomas Fairfax, the commander in chief of the New Model Army (NMA), and the Army Council. When some refused to do this they were arrested, and one of the ringleaders, Private Richard Arnold, was executed.
Өмірбаян
Путни дебаттарынан кейін армия командирлері Фэрфакс пен Оливер Кромвелл Ұлттық армиядағы Левеллерлердің қолдауының күштілігіне қатысты алаңдады. Олар "Халықпен келісім" орнына "Ұсыныстар жинағын" армия манифесті ретінде қабылдауды шешті. Осы мақсатта олар әрбір әскери қызметкерден Фэрфаксқа және Армия Кеңесіне адалдық туралы мәлімдемеге қол қоюын талап етті, бұл олардың "Ұсыныстар жинағын" армия манифесті ретінде қабылдағанын білдірді. Көптеген әскерилер, тіпті Левеллерлерге жақын болғандар да, қол қоюға дайын болды, себебі Кромвель мен Фэрфакс Парламент оларға тиіс ақысын төлейтініне уәде берді. Егер қол қоймаса, армия Парламент алдында біртұтас күш көрсетпеуі мүмкін екені, төлемдер кешіктірілуі және тіпті кейбір полктер ешқандай төлемсіз таратылуы мүмкін екені айтылды. Бұл мәлімдеме саяси жағынан ойластырылған қадам болды, өйткені енді әскерилер патшаға немесе Парламентке емес, Армия Кеңесіне бағынышты болды.
After the Putney Debates, the Army commanders Fairfax and Oliver Cromwell were concerned about the strength of support which the Levellers had in the NMA. They decided to impose the Heads of Proposals as the army's manifesto, instead of the Levellers' Agreement of the People. To accomplish this they demanded that every soldier sign a declaration of loyalty, both to Fairfax as commander in chief, and to the Army Council, which signified that they accepted the Heads of the Proposals as the Army's manifesto. Many of the men were willing to sign, even if they had Leveller sympathies, because Cromwell and Fairfax promised that Parliament would honour the back payments they were owed. It was suggested that if they did not sign then the army could not present a united front to Parliament and payment could be delayed and that some regiments might be disbanded with no back pay at all. The declaration was a politically astute move because the soldiers were now bound to the Army Council and not the King or Parliament.
Оқиғалар
Армия кеңесі Путни дебаттарында Гертфордшир графтығындағы Уэр қаласының жанындағы Коркбуш алаңы үш кездесу орнының біріншісі болуы керек деп келісті. Фейрфакс келген кезде, ондағы жеті полктің көп бөлігі қол қоюға келісті. Радикал парламент мүшесі және левелдер агитаторы полковник Томас Рейнсборо Фейрфакске Халық келісімінің көшірмесін ұсынуға тырысты, бірақ оған назар берілмеді. Майор Скотт сияқты, қол қоюдан бас тартып, әскерлерін де қол қоймауға көндірген бірнеше офицерлер тұтқындалды. Екі полк бұйрықсыз келді. Олар Халық келісімінің көшірмелерін алып келді және бас киімдеріне «Англияның бостандығы, әскерлердің құқығы» деген жазуы бар қағаз бітірді – бұл левелдердің ұраны еді. Полковник Томас Харрисонның атты әскер полкі бірінші болып келді. Фейрфакс көтерілісші полктің көңілін алды және олар қол қоюға келісті. Полковник Роберт Лилберннің жаяу әскер полкі кейінірек келді. (Роберт белгілі агитатор Джон Лилберннің інісі еді). Олар Фейрфакстың офицерлерінің біріне жақындағанда, оны таспен лақтырып, жаралады. Кромвель және оның бірнеше офицерлері қылыштарын тартып, олардың қатарына кірді де, бас киімдерінен қағаздарды алып тастауға бұйырды. Кромвель Лилберннің ең қарсылық көрсеткен сегіз-тоғыз сарбазын тұтқындатты. Олар жедел әскери сотта бүлік шығаруға кінәлі деп танылды. Үш көшбасшы өлім жазасына кесілді және, құда түскеннен кейін, жеке сарбаз Ричард Арнольд үлгі ретінде сол жерде атылып өлтірілді. Қалған екі кездесу орнында, Руислип Хит және Кингстонда, басқа полктерге Фейрфаксқа қолдау көрсетуге бұйрық берілді, олардың барлығы да келісті. Осылайша әскер бақылауда қалды және 1648 жылдың шілдесінде Екінші ағылшын азамат соғысы басталғанда, ол майданға шыға алды.
The Army Council had agreed at the Putney Debates that Corkbush Field near Ware in the county of Hertfordshire was to be the first of three rendezvous. When Fairfax arrived, most of the soldiers in the seven regiments ordered to be there agreed to sign. The radical Member of Parliament and Leveller agitator, Colonel Thomas Rainsborough tried to present Fairfax with a copy of the Agreement of the People but was ignored. Several officers including Major Scott who refused to sign and encouraged their men not to sign were placed under arrest. Two regiments turned up without orders to do so. They carried copies of the Agreement of the people and stuck pieces of paper in their hatbands with the legend England's Freedom, Soldiers' Rights which was a Levellers' slogan. Colonel Thomas Harrison's regiment of horse arrived first. Fairfax succeeded in talking the mutinous regiment around and they agreed to sign. Colonel Robert Lilburne's regiment of foot arrived a little later. (Robert was the brother of John Lilburne, a famous agitator). They stoned and wounded one of Fairfax's officers when he approached them. With sword drawn Cromwell and some of his officers rode into their ranks and ordered them to take the papers from their hats. Cromwell had eight or nine of the more truculent of Lilburne's troopers arrested. They were tried at an improvised court martial and found guilty of mutiny. Three ringleaders were sentenced to death and, having cast lots, Private Richard Arnold was shot on the spot as an example. At the other two rendezvous, at Ruislip Heath and Kingston, the other regiments were ordered to show support for Fairfax which they all agreed to do. Thus the army remained under control and intact, so it was able to take the field when in July 1648 the Second English Civil War started.
Салдары
Көтерілген мәселелер шешілмеді және келесі жылы азаматтық "қозғаушылар" (өздерін Левелерлер деп атаған) Халық келісіміндегі идеяларды белсенді түрде таратуда болды. Карл I-мен келісімге қол жеткізудің мүмкін еместігі анық болған соң, әскердегі көптеген офицерлер, бұрын патшаны қуғынға салу туралы Левелерлердің ұсынысын қолдамаған болатын, 1649 жылдың 30 қаңтарында Карл I-дің өлімін қолдады және саяси көзқарастарын қайта қарауға мәжбүр болды. Бұл Левелерлерге әскердегі қолдауды қайта күшейтуге мүмкіндік берді. Жаңа үлгідегі армиядағы келесі Левелер көтерілісі 1649 жылдың сәуірінде болған Бишопсгейт көтерілісі болды.
The issues raised did not go away and over the next year civilian "agitators" (as the Levellers called themselves) were active promoting the ideas in the Agreement of the People. As the impossibility of reaching agreement with Charles I became clear, many of the officers in the army who had not been in favour of the Levellers' suggestion that the King be removed, supported the regicide of Charles on 30 January 1649 and had to reconsider their political positions. This allowed the Levellers to regain support in the army. The next Leveller mutiny in the New Model Army was the Bishopsgate mutiny in April 1649.