Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Паденге-суль-Гарда – Ломбардиядағы Бреша провинциясындағы қала және коммуна. Ол Гарда көлінің оңтүстік-батыс жағасында орналасқан. Ілесіп жатқан коммуналар – Кальвагезе-делла-Ривьера, Дезенцано-дель-Гарда, Лонато-дель-Гарда, Монига-дель-Гарда және Сояно-дель-Лаго.
Padenghe sul Garda is a town and comune in the province of Brescia, in Lombardy. It is situated on the southwest coast of Lake Garda. Neighbouring communes are Calvagese della Riviera, Desenzano del Garda, Lonato del Garda, Moniga del Garda and Soiano del Lago.
Тарих
Тұңғиық батпақтарда тарихи алдындағы елді мекендердің іздері (жебе ұштары) табылды. Жақындағы жаңа тұжырымдар римдіктердің болғанын куәландырады. Христиандық дәуірінде Паденге Дезенцано шіркеуіне бағынышты болды және алғашқы шіркеу, Сан-Кассиано, көл жанындағы қала орталығының жанында салынды. Бұл алғашқы ауыл 9-10 ғасырлардағы венгрлердің шапқыншылығынан кейін тасталып, тұрғындарды төбедегі қамалға бекінуге мәжбүр етті, сол жерде қамал салынды. 1154 жылы Паденге Фредерик Барбароссаның Ронкалья мәжілісінен кейін Верона епископы Теобальдтың Бреша провинциясындағы белгілі бір территориялардағы құқықтарын мойындаған құжатында еске алынды. Орта ғасырларда қамал Гибеллиндердің бекінісіне айналып, Бреша мен Верона арасында даулы болды. 1330 жылы Паденге Скала әулеті тарапынан басып алынды, олар Генрих VII-нің ұлы Богемиялық Иоаннмен жеңіліске ұшырады. 1362 жылы Кансиньорио қаланы басып алды, бірақ екі жылдан кейін одан бас тартысты. 14 ғасырдың соңында қала биліктегі Висконтиден тәуелсіздік сұрап, оны алды. Әр елдің өз заңдары болды. 1414 жылы Пандольфо Малатеста, ғасырдың басында Брешияның синьоры болған, Дроголо қамалын (қазіргі Лонато аумағында) Паденгеге берді, оны бүлікшілдік үшін Вимеркати әулетінен алып тастады. Лоди бейбіт шартынан кейін (1454) Венеция Республикасы Паденге қамалында гарнизон ұстады. Макарондық ақын Теофило Фоленго, 1500 жылдың басында Магуццано монастырында болған, Паденге тұрғындарын «өте мақтанды халық» деп атады, ал француздықтар олардың билігі кезінде олардан қорқып өтті, бірақ 1509 жылы губернатор қамалды бұзуға бұйрық берді, бірақ кардинал Д’Амбоаздың араласуымен бұл жоспар орындалмады. 1513 жылы императорлық неміс әскерлері зорлық-зомбылық пен тонаушылық жасады. 1532 жылы Паденге және төменгі көлдің төңірегіндегі басқа муниципалитеттер Дезенцанода бірігіп, Quadra di Campagna құрды, бірақ Салодан тәуелсіздік алуға қол жеткізе алмады, онда ривьера басқарды. 16 ғасырдың соңында аймақты аяусыз қарақшылар биледі, олардың арасында Паденгелік Джакомаццо, шын аты Джакомо Дайнезе есімді адам есімдері сақталған. Паденгеде суретші Джованни Андреа Бертанза да дүниеге келді, ол Пальма-иль-Джоване мен Веронезедегі жұмыстарынан шабыттанды және 16 ғасырдың соңында Вальтезеси мен Ривьерада жұмыс істеді. Иезуит Джанбаттиста Роделланы (1724–94) еске алу қажет, ол Мазуккеллидің досы болды және оның үйінде 22 жыл тұрып, Италия жазушыларының сөздігін және өздерінің еңбектері мен аудармаларын жасады. Паденгеде Зулиани ағайындылары 18-19 ғасырларда заңгер және Андреа Франциск дәрігер ретінде танылды, олар оқытумен де айналысты. Италияның қайта жаралу кезеңінде Паденгеде Тито Сперидің еріктілері 1848 жылдың 28 наурызында Брешиядан қашқан австриялық генерал Шонхальсты тұтқынға алды. 1928 жылдан 1947 жылға дейін ол Паденге, Монига және Сояно қалаларының құрамына кірді, кейін тәуелсіздік алды.
Traces of prehistoric settlements have been found (arrowheads) in the peat bogs. More recent findings attest to the Roman presence. In the Christian era Padenghe depended on the Parish of Desenzano and the first church, San Cassiano, was built next to the town center by the lake. This first village was abandoned because of the Hungarian invasions, straddling the 9th and 10th centuries, which forced the inhabitants to fortify a hill, where the castle was erected. In 1154 Padenghe is mentioned in the document with which Frederick Barbarossa, after the Diet of Roncaglia, recognizes the rights of Theobald, Bishop of Verona on certain territories in province of Brescia. In the Middle Ages, the castle turned it into a Ghibelline fortress and was contested between Brescia and Verona. In 1330 Padenghe was conquered by the Scala family, who were driven by John of Bohemia, son of Henry VII. In 1362, the Cansignorio took the castle, but lost it two years later. At the end of the XIV century the town requested and obtained autonomy from the ruling Visconti. Each country had its own statutes. In 1414 Pandolfo Malatesta, who was at the beginning of the century signore of Brescia, appointed Drugolo Castle (now in the territory of Lonato) to Padenghe removing it to the family Vimercati to punish rebellion. After the Peace of Lodi (1454), the Venetian Republic held a garrison in the castle of Padenghe. The macaronic poet Teofilo Folengo, that at the beginning of 1500 stayed in the convent of Maguzzano, called the inhabitants of Padenghe "superb people", and the French, during their rule, had to be afraid of it, though in 1509 the governor ordered the demolition of the castle, avoided by the intervention of Cardinal D'Amboise. In 1513 the Imperial German soldiers subjected to violence and looting. In 1532 Padenghe and other municipalities gravitating around the lower lake at Desenzano, which formed the Quadra di Campagna, they asked, not obtain it, independence from Salò, where the riviera was headed. At the end of the 16th century the area was run by ruthless bandits, among which is remembered Giacomazzo of Padenghe, born Giacomo Dainese. In Padenghe was also born the painter Giovanni Andrea Bertanza, which inspired his work in Palma il Giovane and Veronese and worked in Valtenesi and the Riviera at the end of the 16th century. It is well to remember the Jesuit Giambattista Rodella (1724–94), a friend of Mazzucchelli, in whose house he lived for 22 years working in the drafting of the Dictionary of the writers of Italy and drafting their own works and translations. Padenghe Zuliani the brothers, who between 700 and 800 gained fame as a jurist and Andrea Francis as a physician, either by being involved in teaching. During the Italian Resurgence was at Padenghe that the volunteers of Tito Speri took him prisoner, on 28 March 1848, the Austrian general Schonhals, fleeing insurgent Brescia. From 1928 to 1947 it became part of the town of Padenghe Moniga and Soiano, which later acquired autonomy.
Ортағасырлық қамал
Ол бастапқы құрылымын сақтап қалды: ірі тастардан қаланған мықты қабырғалар және солтүстік-батыста үш мұнара (орталық мұнара құлаған). Кіреберіс жоғары, көпірдің түсірілу іздерімен және жаяу өтуге арналған жолмен, шаршы пішіндес, тісті қабырғалары жоқ басты мұнара орналасқан. Қамал мен гарнизон кейінірек салынған қабырға ішіндегі кастилинода тұрды.
It has preserved its original structure: solid walls of large stones and three towers (the central collapsed) on the north west. Above the entrance, with traces of openings of the drawbridge and a pedestrian walkway, stands the main tower, square, without battlements. The castle and the garrison lived in castellino, built later in the curtain.