Кіріспе

Паденге-суль-Гарда – Ломбардиядағы Бреша провинциясындағы қала және коммуна. Ол Гарда көлінің оңтүстік-батыс жағасында орналасқан. Ілесіп жатқан коммуналар – Кальвагезе-делла-Ривьера, Дезенцано-дель-Гарда, Лонато-дель-Гарда, Монига-дель-Гарда және Сояно-дель-Лаго.

Тарих

Тұңғиық батпақтарда тарихи алдындағы елді мекендердің іздері (жебе ұштары) табылды. Жақындағы жаңа тұжырымдар римдіктердің болғанын куәландырады. Христиандық дәуірінде Паденге Дезенцано шіркеуіне бағынышты болды және алғашқы шіркеу, Сан-Кассиано, көл жанындағы қала орталығының жанында салынды. Бұл алғашқы ауыл 9-10 ғасырлардағы венгрлердің шапқыншылығынан кейін тасталып, тұрғындарды төбедегі қамалға бекінуге мәжбүр етті, сол жерде қамал салынды. 1154 жылы Паденге Фредерик Барбароссаның Ронкалья мәжілісінен кейін Верона епископы Теобальдтың Бреша провинциясындағы белгілі бір территориялардағы құқықтарын мойындаған құжатында еске алынды. Орта ғасырларда қамал Гибеллиндердің бекінісіне айналып, Бреша мен Верона арасында даулы болды. 1330 жылы Паденге Скала әулеті тарапынан басып алынды, олар Генрих VII-нің ұлы Богемиялық Иоаннмен жеңіліске ұшырады. 1362 жылы Кансиньорио қаланы басып алды, бірақ екі жылдан кейін одан бас тартысты. 14 ғасырдың соңында қала биліктегі Висконтиден тәуелсіздік сұрап, оны алды. Әр елдің өз заңдары болды. 1414 жылы Пандольфо Малатеста, ғасырдың басында Брешияның синьоры болған, Дроголо қамалын (қазіргі Лонато аумағында) Паденгеге берді, оны бүлікшілдік үшін Вимеркати әулетінен алып тастады. Лоди бейбіт шартынан кейін (1454) Венеция Республикасы Паденге қамалында гарнизон ұстады. Макарондық ақын Теофило Фоленго, 1500 жылдың басында Магуццано монастырында болған, Паденге тұрғындарын «өте мақтанды халық» деп атады, ал француздықтар олардың билігі кезінде олардан қорқып өтті, бірақ 1509 жылы губернатор қамалды бұзуға бұйрық берді, бірақ кардинал Д’Амбоаздың араласуымен бұл жоспар орындалмады. 1513 жылы императорлық неміс әскерлері зорлық-зомбылық пен тонаушылық жасады. 1532 жылы Паденге және төменгі көлдің төңірегіндегі басқа муниципалитеттер Дезенцанода бірігіп, Quadra di Campagna құрды, бірақ Салодан тәуелсіздік алуға қол жеткізе алмады, онда ривьера басқарды. 16 ғасырдың соңында аймақты аяусыз қарақшылар биледі, олардың арасында Паденгелік Джакомаццо, шын аты Джакомо Дайнезе есімді адам есімдері сақталған. Паденгеде суретші Джованни Андреа Бертанза да дүниеге келді, ол Пальма-иль-Джоване мен Веронезедегі жұмыстарынан шабыттанды және 16 ғасырдың соңында Вальтезеси мен Ривьерада жұмыс істеді. Иезуит Джанбаттиста Роделланы (1724–94) еске алу қажет, ол Мазуккеллидің досы болды және оның үйінде 22 жыл тұрып, Италия жазушыларының сөздігін және өздерінің еңбектері мен аудармаларын жасады. Паденгеде Зулиани ағайындылары 18-19 ғасырларда заңгер және Андреа Франциск дәрігер ретінде танылды, олар оқытумен де айналысты. Италияның қайта жаралу кезеңінде Паденгеде Тито Сперидің еріктілері 1848 жылдың 28 наурызында Брешиядан қашқан австриялық генерал Шонхальсты тұтқынға алды. 1928 жылдан 1947 жылға дейін ол Паденге, Монига және Сояно қалаларының құрамына кірді, кейін тәуелсіздік алды.

Ортағасырлық қамал

Ол бастапқы құрылымын сақтап қалды: ірі тастардан қаланған мықты қабырғалар және солтүстік-батыста үш мұнара (орталық мұнара құлаған). Кіреберіс жоғары, көпірдің түсірілу іздерімен және жаяу өтуге арналған жолмен, шаршы пішіндес, тісті қабырғалары жоқ басты мұнара орналасқан. Қамал мен гарнизон кейінірек салынған қабырға ішіндегі кастилинода тұрды.