Клод Клоски – француз суырып салынған өнер шебері, қазіргі заманғы өнердегі марапаттардың иегері. Париж тұрғыны, өнердегі ерекшелігі мен шығармашылығымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі Клод Клоски (22 мамыр 1963 жылы туған) – Францияның Париж қаласында тұратын және шығармашылықпен айналысатын француз заманауи суретшісі.
French artist
Claude Closky (born 22 May 1963) is a French Contemporary Artist who lives and works in Paris, France.
Қабылдау
Клоски "Grand prix des Arts plastiques" (1999) және ADIAF ұсынған Марсель Дюшан сыйлығын (2005) жеңіп алды. Дик Блэр Artforum Magazine журналында: «Клоскидің өнерінің жеңілдігі оның абсурдистік мұрасының тереңдігін жасырады. Постмодернистік үлгіде жұмыс істейтін Клоскидің туындылары Ситуационистер, Флюкс, Беккет, Талл, Даниель Бюрен және Энди Уорхолдың елементтерін үйлестіреді» деп жазды.
Closky won the "Grand prix des Arts plastiques" (1999) and the Marcel Duchamp Prize (2005) awarded by the ADIAF. Dike Blair wrote in Artforum Magazine that "The lightness of Closky's art belies the depth of its absurdist heredity. Working in a post modernist mode, Closky's art works combine aspects of the Situationists, Fluxus, Beckett, Tall, Daniel Buren, and Andy Warhol."
Өмір және мансап
Клод Клоски бейнелеу өнері бойынша ешқандай формалды білім алмаған. Ол 1982 жылы ENSAD (Ecole National Supérieure des Arts Décoratifs) -қа түсті, бірақ бірінші жылдың соңында Bla+Bla+Bla, Nina Childress, Jean Faucheur, Pierre Huyghe, Manhu, Ox, Trois carrés сияқты көше суретшілерінің ұжымы The Ripoulin Brothers-ті құру үшін оқуын тастады. 1988 жылы ол өз жұмысын дамыту үшін топтан шығып, сурет салу және баспа материалдары сияқты қарапайым құралдарды қасақана пайдаланды. Ол Лион (1995), Сидней (1996), Тайбэй (2000), Валенсия (2001), Шаржа (2005), Венеция (2017) биенналдарына қатысты. 2000 жылы Mudam (Люксембург өнер мұражайы) оған веб-сайтты жасау және басқаруды тапсырды, ол үшін ол интернетке арналған журнал мен галерея жасады. Сайт 2001 жылы Венеция биенналесіндегі Люксембург павильонында іске қосылды. Онда Хит Бантинг, Франсуа Курлет, Пьер Легион, Александра Мир, Питер Коглер, Дэвид Шригли және тағы басқалардың туындылары ұсынылды. 2005 жылдан бері ол Париждегі École nationale supérieure des Beaux Arts-те оқытады. 2012 жылы ол "This & There" көрмесін ұйымдастырды, бұл көрме Павильонның он жылдығын тойлауға арналған, Palais de Tokyo Laboratory for Creation (Париж) ұйымдастырған шара болатын және 74 суретшінің 74 түрлі кеңістіктегі жұмыстарын көрсетті. 2020 жылы Frac Pays de la Loire-де X және 2023 жылы Centre des livres d'artistes-те Offset көрмелерін ұйымдастырды.
Claude Closky has no formal training as a visual artist. He entered the ENSAD (Ecole National Supérieure des Arts Décoratifs) in 1982, but quit at the end of the first year to co found The Ripoulin Brothers, a street artist collective, with Bla+Bla+Bla, Nina Childress, Jean Faucheur, Pierre Huyghe, Manhu, Ox, Trois carrés. In 1988, he left the group to develop his independent work, using voluntarily poor means such as drawing and printed matter. He has participated in the Biennials of Lyon (1995), Sydney (1996), Taipei (2000), València (2001), Sharjah (2005), Venice (2017). In 2000, the Mudam (Luxembourg Art Museum) commissioned him to conceive and manage its website, for which he made a magazine and a gallery dedicated to the internet. The site was launched at the Luxembourg Pavilion in the 2001, Venice Biennale. It presented specific works by Heath Bunting, François Curlet, Pierre Leguillon, Aleksandra Mir, Peter Kogler, David Shrigley, among others. Since 2005, he has taught at the École nationale supérieure des Beaux Arts in Paris. In 2012, he curated This & There, an exhibition to celebrate the tenth year of the Pavilion, Palais de Tokyo Laboratory for Creation (Paris) which presented the work of 74 artists in 74 different spaces. He has curated in 2020 X at the Frac Pays de la Loire and in 2023 Offset at the Centre des livres d'artistes.
Жұмыс
Клод Клоскидің жұмысы көбінесе материалдық емес. Тіл – оның бейнелерді, мәтінді, сандарды және біздің қоршаған ортамыздан жиналған немесе студиясында жасалған дыбыстарды айқындау үлгісі. Клоски заттар мен эффектілі эффекттерді жасауға құштар болмаса да, оның жұмысы көріну және кеңістікті пайдалану мәселелерін қозғайды. Клод Клоскидің жобалары әрқашан көрсетілетін орындардың қалыптасқан форматтарынан шығудың балама жолдарын табады. Ол заманауи қоғам мен оның бейнелерінің қайшылықтарын көрсетуге ұмтылады, сонымен қатар өнердің мәдени келісім мен құндылықтар жиынтығын қалыптастырушы рөлін сұраққа қояды. Оның туындылары біздің қоршаған ортамызды, көркем өндірістің жағдайларын және артықшылықтарын, сондай-ақ оның аудиториямен байланысын зерделейді және оған күдік тудырады.
The work of Claude Closky is mainly immaterial. Language is his model to articulate images, text, numbers, and sounds collected in our environment, or made in his studio. Although Closky is reluctant to produce objects and spectacular effects, his work still addresses issues about visibility and space appropriation. Claude Closky's projects always find alternative ways to emancipate themselves from the formats imposed by the sites where they are exhibited. He seeks to point out the contradictions of our contemporary society and its representations, but also to question the role of art as producer of a cultural consensus and set of values. His works confront and question our environment, the conditions and benefits of artistic production, its relation to an audience.