Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон қаласының Саутварк ауданындағы бұрынғы түрме
Former prison in Southwark, London
Клинк – Англияның Саутварк қаласында 12 ғасырдан 1780 жылға дейін жұмыс істеген түрме. Бұл түрме Уинчестер епискобына тиесілі жергілікті Либерти оф Клинк аймағына қызмет етті, ол биліктегі монархқа емес, епископқа қарасты. Либерти иегері ретінде епископ Клинк Либертисінен түскен барлық кірістерді өзінде ұстап, төлемдерді уақтылы төлемегендерді түрмеге жапты. Епископ ретінде ол дінге қарсы көзқарасты білдіргендерді де түрмеге қамауға құқылы болды. Клинк түрмесі епископтың Лондондағы Винчестер сарайының жанында орналасқан. Клинк Англиядағы ең көне ерлер және әйелдер түрмесі болуы мүмкін. Түрме атауы оған қызмет еткен Либертиден алынған ма, әлде оған берілгені әлі белгісіз. "Клинк" атауының шығу тегі, мүмкін, дыбырқайлық сипатта боларлықтан, түрме есіктерін жабатын металлдың соққысынан немесе тұтқындардың тізбектерінің сыңғырлаған дыбысынан туындаған. Бұл атау түрме немесе түрме жасырын бөлмесін білдіретін сленгке айналды.
The Clink was a prison in Southwark, England, which operated from the 12th century until 1780. The prison served the Liberty of the Clink, a local manor area owned by the Bishop of Winchester rather than by the reigning monarch. As the Liberty owner, the Bishop kept all revenues from the Clink Liberty, and could put people in prison for failing to make their payments. As the Bishop, he could also imprison heretics. The Clink prison was situated next to the Bishop's London area residence of Winchester Palace. The Clink was possibly the oldest men's prison and probably the oldest women's prison in England. It is uncertain whether the name of the prison derived from, or was bestowed on, the Liberty that it served. The origins of the name "The Clink" are possibly onomatopoeic, deriving from the sound of striking metal as the prison doors were bolted, or the rattling of the chains the prisoners wore. The name has become slang as a generic term for prison or a jail cell.
Тарих
860 жылдан бері Винчестер епискобының түрмесі әлдебір түрінде болған, бірақ сол кезде ол дін қызметкерлері колледжінің бір ғана камерасы болған. 1076 жылы архиепископқа бірнеше жазалау түрлеріне рұқсат берілді: таяқпен ұру; жалғыздыққа қамау; үндемей нан мен су беру. Англияның оңтүстік жағалауындағы Гэмпширде орналасқан Винчестер епискобы, 1144 және 1149 жылдар аралығында жерді сатып алғаннан кейін, Лондонның үкіметтік міндеттерін орындауға жақын резиденция ретінде Саутваркте Винчестер сарайының шіркеуі мен сарайын салуға бұйрық берді. Түрме – сарай аумағындағы әртүрлі құрылымдардың бірі болды, онда жергілікті қылмыскерлер сотқа күту үшін ұсталатын. Оның кейбір тұтқындарының жоғары мәртебесі тек Винчестер епискобының патша үкіметіндегі жоғары лауазымды тұлға ретіндегі, әдетте Лорд-канцлер ретіндегі маңыздылығына байланысты болды. Ол сондай-ақ діни қылмыстар жасады деген айыппен келгендерді өзінің шіркеу сотында соттауға құқылы болды. Түрме күзетшілерінің жалақысы өте төмен болғандықтан, олар табыстарын арттырудың басқа жолдарын іздеді. Бұл ақшасы мен сыртта достары бар тұтқындар түрме сақшыларына ақша төлеп, жағдайын жақсарта алатынын білдірді. Түрме сақшылары бөлмелерді, төсек-орындарды, жастықтарды, шамдарды және отынды оған қол жеткізе алатындарға жалға берді. Тағам мен сусынның бағасы сыртқы бағадан екі есе жоғары болды. Олар жеңіл тізбектерді орнату және толығымен алып тастау үшін ақы алды. Түрмеден шығып, қайыр сұрауға немесе тіпті жұмыс істеуге рұқсат берілді. Мадамдарға түрме сақшыларына ақы төлеп, жезөкшехана ашуға рұқсат етілді. Кедей тұтқындар көшеге дейінгі торлардан қайыр сұрап, тамақ алу үшін өздерімен бірге әкелген барлық нәрселерін, тіпті киімдерін де сатуға мәжбүр болды. 1450 жылы Еңбекшілер заңына қарсы наразылық білдірген бүлікшілер Винчестер үйіне шабуыл жасады. Олар дін қызметкерлерін салық жинаушылар деп есептеп, оларды өлтіріп, түрмедегі тұтқындарды босатып, содан кейін үйді өртеп жіберді. Көтеріліс басылды, Винчестер үйі қайта салынды және кеңейтілді, оның ішінде жаңа түрме де болды. Бастапқыда түрмедегілердің көп бөлігі Либерти ережелерін бұзғандар болды, бірақ 16 ғасырға қарай ол негізінен епископтардың көзқарастарына қайшы келетін нағыз немесе күдікті еретиктер үшін түрмеге айналды. Мариандық шейіттер Джон Брэдфорд пен Джон Хупер түрмедегілердің арасында болды. Кейінірек ол негізінен борышкерлер түрмесіне айналды.
There had been a prison owned by the Bishop of Winchester in one form or another since the year 860, although at that time it would only have been one cell in a priests' college. By 1076 an archbishop had several types of punishment allowed: scourging with rods; solitary confinement; and bread and water in silence. The Bishop of Winchester, whose diocese was located in Hampshire on the southern coast of England, ordered the construction of the Winchester Palace chapel and mansion at the Southwark site to serve as a residence close to his London governmental duties, sometime after the acquisition of the manor territory between 1144 and 1149. The prison was any number of structures within the mansion's area whereby the local miscreants were kept to await trial. The higher status of some of its internees was solely due to the importance of the Bishop of Winchester as a senior member of the king's government, usually as Lord Chancellor, who could also put to trial in his ecclesiastic court those accused of heresy and other religious offences. As the gaolers were very poorly paid, they found other ways to supplement their income. This meant that prisoners with money and friends on the outside were able to pay the gaolers to make their time better. The gaolers hired out rooms, beds, bedding, candles and fuel to those who could afford it. Food and drink were charged at twice the outside price. They accepted payments for fitting lighter irons and for removing them completely. For a fee, prisoners would be allowed outside to beg or even to work. Madams were allowed to keep a brothel going, with payments going to the gaolers. Poorer prisoners had to beg at the grates that led up to street level and sell anything they had with them, including their clothes, to pay for food. Winchester House was raided by rioters protesting the Statute of Labourers in 1450. Classing clerics as tax collectors, they murdered them and released prisoners from the Clink before burning it down. The rebellion was put down and Winchester House was rebuilt and extended, including a new prison. Originally, most of the prisoners had been those who had broken the rules of the Liberty, but by the 16th century, it had become largely a prison for actual or supposed heretics who held contrary views to the bishops. The Marian martyrs John Bradford and John Hooper were amongst the inmates. In later years it was mainly a debtors' prison.
Құлдырау
1649 жылы Винчестер үйі мүлікті дамытушыға сатылып, дүкендерге, жатақтарға және бояу үйлеріне бөлінді. Салық төлеушілер күтімнің қымбаттығына шағымданғандықтан, Қауысты уақытша алып тастады, бірақ қамшылау тірегі әлі де жұмыс істеп тұрды. 1707 жылға қарай осылардың екеуі де, сондай-ақ айып тұру құрылғысы күтімнің қымбаттығына байланысты пайдаланылмады, ал 1732 жылы тіркелген тек екі тұтқын болды. 1745 жылы Клинк пайдалануға жарамсыз болғандықтан уақытша түрме пайдаланылды, бірақ 1776 жылы түрме қайтадан борышкерлерді қабылдады. 1780 жылы Гордон көтерілісшілері оны өртеп жіберді және ол қайтадан салынбады.
In 1649 Winchester House was sold to a property developer and was divided into shops, tenements and dye houses. The Cage was removed temporarily as taxpayers had complained about the cost of upkeep, but the whipping post was still busy. By 1707 both of these and the stocks were all unused because of the cost of upkeep, and by 1732 there were only two registered inmates. In 1745 a temporary prison was used, as the Clink was too decayed to use, but by 1776 the prison was again taking in debtors. It was burnt down in 1780 by Gordon rioters, and was never rebuilt.
Бүгін
Клинк түрмесі мұражайының көрмесі Клинк көшесінде, бастапқы орналасқан жеріне жақын, Банксайд, Саутворк ауданында орналасқан. Клинк түрмесі мұражайы түпнұсқа түрмедегі жағдайды қалпына келтіруге тырысады.
The Clink Prison Museum exhibition is located on Clink Street, near to the original site, at Bankside, Southwark. The Clink Prison Museum tries to recreate the conditions of the original prison.