Кіріспе

Уильям Лейдлоу (1780–1845) – шотланд ақыны. Шекара маңындағы шаруаның ұлы, ол Уолтер Скотттың басқарушысы және хатшысы болды, сонымен қатар «Люсидің көшіп кетуі» атты танымал балладаның авторы.

Өмір

Ол 1780 жылдың 19 қарашасында Селькиркширдегі Блэкхаус шаруашылығында, әкесі қой шаруасы болған жерде дүниеге келді. Пиблсте бастауыш білім алғаннан кейін ол бір кезде әкесіне көмектесті. Оның анасы алыс туысы болған Джеймс Хогг он жыл бойы Блэкхауста жұмыс істеді және Лейдлоумен берік достық қарым-қатынас орнатты. 1801 жылы Хогг пен Лейдлоу Скоттқа «Шекара жырлары» жинағы үшін материалдар жинауға көмектесті. Пиблшир және Мидлотиандағы шаруашылыққа екі рет тырысқандары сәтсіз аяқталды, 1817 жылы Лейдлоу Эбботсфордтағы сэр Уолтер Скотттың үй шаруашылығын басқарушысы болды. 1819 жылы Скотт аурудан жазылып жатқанда, Лейдлоу мен Баллантайн оның диктантына «Ламмермур қалыңдығының» көп бөлігін, содан кейін «Монтроз жырлары» мен «Иванхоэ» романдарының басым бөлігін жазды. Джон Гибсон Локхарттың айтуынша, «Сент-Ронанның қайнарлы суы» Скоттқа «1823 жылғы шілдедегі Мелроуз» тақырыбында роман жазуды ұсынған Лейдлоудың идеясынан туындаған болуы мүмкін. Скотт қаржылық қиындыққа тап болды, бірақ кейін Лейдлоу қайтадан оның хатшысы болды және 1832 жылы Скотт қайтыс болғанға дейін осы қызметте тұрды. Кейін ол Росс округіндегі Балнагоуэнда 8-ші баронет, сэр Чарльз Локхарт Россқа қарасты фактор болды. Денсаулығы нашарлағандықтан зейнетке шығып, 18 мамыр 1845 жылы Дингволл маңындағы Континдегі ағасының үйінде қайтыс болды.

Шығармалары

Лейдлоу 1810 жылы Хоггс Форест Минстрелінде жарияланған «Люсидің флитин» әнімен ғана есте қалады. 1817 жылдан кейін ол Скотттың басқаруымен және бағыттылығымен Эдинбург жылдық тіркелімінің бір бөлігін жинақтап, құрастырды және Эдинбург айлық журналына мақалалар жазды. Ол Селкиркширдің геологиясы туралы да жазған деген ақпарат бар. Глазго университеті аталған өлеңнің толық нұсқасын жариялаған.