«Күңгіздер» – Джеффри Юженидестің 1993 жылғы романы. 1970-ші жылдардағы Мичиган штатындағы трагедиялық оқиға, 5 қарындастың өлімінен сыр шертеді. Фильмге түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джеффри Эвгенидестің романы "Қыз суицидтер" – американдық автор Джеффри Эвгенидестің 1993 жылы жарық көрген тұңғыш романы. Оқиға 1970-ші жылдардағы Мичиган штатының Грос-Пуйнт қаласында өрбітеді және бес қасіретті қыздың, Лиссабон қыздарының өміріне арналған. Роман бірінші тұлғада, көпше түрде жазылған, Лиссабон қыздарының өліміне түсінік іздеуге тырысатын анонимді жасөспірім жігіттер тобының көзқарасынан баяндалған. Романның бірінші тарауы 1990 жылы "The Paris Review" журналында жарияланып, 1991 жылы көркем әдебиет саласындағы Ага Хан сыйлығына ие болды. 1999 жылы режиссер София Коппола бұл романды Кирстен Данст қатысқан фильмге бейімдеді.
Novel by Jeffrey Eugenides
the novel
The Virgin Suicides is the debut novel by American author Jeffrey Eugenides, published in 1993. The story, which is set in Grosse Pointe, Michigan during the 1970s, centers on the lives of five doomed sisters, the Lisbon girls. The novel is written in first person plural from the perspective of an anonymous group of teenage boys who struggle to find an explanation for the Lisbons' deaths. The novel's first chapter appeared in The Paris Review in 1990, and won the 1991 Aga Khan Prize for Fiction. The novel was adapted into a 1999 movie by director Sofia Coppola, starring Kirsten Dunst.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Жедел жәрдем Мэри Лисбонның денесін алып келуге келгенде, Лисбонның соңғы қайтыс болған қарындасы, жасы жасы жасы белгісіз көршілес жігіттер тобы оның өліміне әкелген оқиғаларды еске алады. Лисбондар - 1970 жылдары Мичиган штатының Грос-Пойнт маңындағы католик отбасы. Оның әкесі Рональд Лисбон жергілікті орта мектепте математика мұғалімі. Анасы қатаң үй шаруасын атқарады. Отбасында бес қыз бар: 13 жасар Сесилия, 14 жасар Лакс, 15 жасар Бонни, 16 жасар Мэри және 17 жасар Тереза. Сесилия алдын ала ескертусіз ваннада кіреберісін кесу арқылы өзін-өзі өлтіруге тырысады. Алайда, оны үйге жасырын кірген көрші жігіт уақытында табады және аман қалады. Сесилияның ауруханадағы психологы қыздарға көбірек әлеуметтік қарым-қатынас қажет екенін және Сесилияның өзін-өзі өлтіруге тырысуының ықтимал себебі оның либидолық ықыластарын басуы екенін айтады. Ата-анасы қыздарға Сесилияның көңіл-күйін көтеру үшін үйінде қонақпен бірге той өткізуге рұқсат береді. Алайда, Сесилия жертөледе өтіп жатқан тойдан кешірім сұрайды және жоғарғы қабатқа көтеріліп, екінші қабаттағы бөлме терезеден секіреді. Сесилия төмендегі қоршау бағанасына ілінеді және ол бірден өледі. Лисбон ата-анасы, әсіресе Лисбон ханым, қалған төрт қызын тығыз бақылай бастайды, бұл отбасын қоғамда одан әрі оқшаулайды. Сесилияның өлімі Лиссабон қыздарының өмірін көбірек білуге құштар көрші жігіттер үшін Лиссабон қыздарының құпиялылығын арттырады. Күзде мектеп басталғанда Лакс жергілікті сүйіктісі Трип Фонтейнмен жасырын романса бастайды. Трип Лаксты балабақшаға алып бару үшін тым қорғаншы Лисбон мырза мен айыммен келіссөздер жүргізеді, бірақ ол басқа үш бауырласқа да кездесулер табады. Үйге оралу патшасы мен патшайымы жеңгеннен кейін, Трип Лаксты мектептің футбол алаңында жыныстық қатынасқа түсу үшін өз тобынан кетуіне көндіреді. Кейін Трип Лаксты тастап кетеді, ол ұйықтап кетеді және үйге қайту уақытын өткізіп алады. Трип пен Лакс енді ешқашан сөйлеспейді. Лисбон ханым қыздарды мектептен алып, үйде ұстайды, жігіттер "ең жоғары қауіпсіздікпен оқшаулау" деп атайды. Сонымен қатар, Лисбон мырза басқа оқушылардың ата-аналарының алаңдаушылығынан ұстаздық қызметінен босатылады. Қыс бойы Лаксты Лиссабондағы тұрғын үйдің төбесінде аты-жөні белгісіз және белгісіз ер адамдармен жыныстық қатынаста болған жасырын жасөспірімдер көреді. Жақынырақ таныс қауымның әуесқойлығы мен Лиссабонның өмірінің бұзылуына араласпай қарап отырады. Көп ай бойы қамауда болғаннан кейін, қалған төрт әйел бауырлас көшедегі балаларға белгілер арқылы хабарласып, жасырын хаттар жібереді. Еркек балалар Лиссабон қыздарына телефон соғып, телефон арқылы олардың сезімдерін бөлісуі үшін жазбаларды ойнату арқылы сөйлесуді шешеді. Бірде түнде қыздар жігіттерге түн ортасында келіп, қыздарға қашып кетулеріне көмектесеміз деп хабар жібереді. Үйге кірген кезде оларды Lux қарсы алады, ол оларды ішке шақырады және машинаны іске қосуға бара жатқанда, оларға әпкелерін күтуді айтады. Жігіттер күтіп тұрған кезде үйді аралап шығады. Лиссабон жертөлесінде жігіттер Боннидің төбедегі төбешікке байланған арқаннан асылып жатқанын табады. Үрейленіп қалған балалар үйден қашады. Таңертең, билік мәйіттерді алуға келеді, өйткені қыздар өз-өзін өлтіру туралы келісім жасады: Бонни өзін-өзі асып қойды, Тереза ұйқы таблеткаларын шамадан тыс қабылдады, ал Люкс көміртек оксидімен уланудан қайтыс болды. Газ пешінде басын жапқан Мэри бұл әрекеттен аман қалып, тағы бір ай өмір сүреді. Ақыры, ол ұйықтайтын дәрілерді шамадан тыс мөлшерде қабылдап, өз өмірін жояды. Қоғамдағы ересектер ештеңе болмағандай өмір сүреді. Жергілікті газеттің жазушысы Линда Перл Сесилияның алғашқы әрекетімен дәл бір жылдан кейін өз-өзіне қол жұмсаулары болды және қыздарды өмірден соншалықты ажыратылған қайғылы жандар ретінде сипаттады, сондықтан өлім көп өзгермеді. Жерлеуден кейін Лисбон мырза мен әйелі Грос-Понттен кетіп, ақырында ажырасады. Лиссабондық үй Бостон аймағынан келген жас жұпқа сатылады. Лисбондықтардың барлық жиһаздары мен жеке заттары гараждық сату кезінде лақтырылып немесе сатылады. Баяндаушылар қоқыс шелегінен естеліктерді жинап, мәңгілікке сақтап қалады. 20 жыл өткен соң, орта жастағы отбасылы ер адамдар өз-өздерін өлтіруді өзімшілдік деп есептейді, бірақ олар эмоциялық жағынан олардан құтыла алмайды. Романның соңында ер адамдар қыздарды жақсы көретіндерін, бірақ оларды ешқашан түсінбейтіндерін және өз-өзі�...
As an ambulance arrives for the body of Mary Lisbon, the last Lisbon sister to die, a group of anonymous adolescent neighborhood boys recalls the events leading up to her death. The Lisbons are a Catholic family living in the suburb of Grosse Pointe, Michigan during the 1970s. The father, Ronald Lisbon, is a math teacher at the local high school. The mother is a strict homemaker. The family has five blonde teenage daughters: 13 year old Cecilia, 14 year old Lux, 15 year old Bonnie, 16 year old Mary, and 17 year old Therese. Without warning, Cecilia attempts suicide by slitting her wrists in the bathtub. However, she is found in time by a neighborhood boy who had snuck into the home, and survives. Cecilia's psychologist at the hospital suggests that the girls need more social interaction and that the potential cause of Cecilia's suicide attempt was the suppression of her libidinal urges. The parents allow the girls to throw a chaperoned party at their house in hopes of cheering Cecilia up. However, Cecilia excuses herself from the party, which is happening in the basement, and goes upstairs and jumps out of her second story bedroom window. Cecilia is impaled on the fence post below, and she dies almost immediately. The Lisbon parents, particularly Mrs. Lisbon, begin to watch their four remaining daughters more closely, further isolating the family from their community. Cecilia's death also heightens the air of mystery about the Lisbon sisters to the neighborhood boys, who long for more insight into the girls' lives. When school begins in the fall, Lux begins a secret romance with the local heartthrob, Trip Fontaine. Trip negotiates with the overprotective Mr. and Mrs. Lisbon to take Lux to the homecoming dance, on the condition that he find dates for the other three sisters as well. After winning homecoming King and Queen, Trip persuades Lux to ditch their group to have sex on the school's football field. Afterward, Trip abandons Lux, who falls asleep and misses her curfew. Trip and Lux never speak again. Mrs. Lisbon withdraws the girls from school and keeps them home in what the boys describe as "maximum security isolation". Mr. Lisbon is also fired from his teaching job over concerns from the parents of other students. Through the winter, Lux is seen by the anonymous teen boys having sex on the roof of the Lisbon residence with unnamed and unknown men at night. The tight knit community gossip and watch as the Lisbons' lives deteriorate without intervention. After many months of strict confinement, the remaining four sisters reach out to the boys across the street by using light signals and sending anonymous notes. The boys decide to call the Lisbon girls and communicate by playing records over the telephone for the girls to share and express their feelings. Finally, one night the girls send a message to the boys to come over at midnight, leading the boys to believe that they will help the girls escape. Upon entering the house they are met by Lux, who invites them inside and tells them to wait for her sisters while she goes to start the car. As the boys wait, they explore the house. In the Lisbon basement, the boys discover Bonnie hanging from a rope tied to the ceiling rafters. Horrified, the boys flee the home. In the morning, the authorities come for the dead bodies, as the girls had apparently made a suicide pact: Bonnie hung herself, Therese overdosed on sleeping pills, and Lux died of carbon monoxide poisoning after sealing herself inside the garage with the car running. Mary, who had put her head in the gas oven, survives the attempt and lives for another month. She finally succeeds in ending her life by overdosing on sleeping pills. The adults in the community go on as if nothing happened. Local newspaper writer Linda Perl notes that the suicides came exactly one year after Cecilia's first attempt and describes the girls as tragic creatures who were so cut off from life that death was not much of a change. After the funerals, Mr. and Mrs. Lisbon leave Grosse Pointe and eventually divorce. The Lisbon house is sold to a young couple from the Boston area. All the furniture and personal belongings of the Lisbons are thrown out or sold during a garage sale. The narrators scavenge through the trash to collect mementos they will forever save as keepsakes. 20 something years later, as middle aged men with families, they lament the suicides as selfish acts from which they have secretly not been able to emotionally recover. The novel closes with the now grown men confessing that they had loved the girls but had never truly understood them and that they will never know the true motives behind the suicides.
Фильмге бейімделу
София Коппола сценарийын жазып, 97 минуттық фильмді өндірді, ол 1998 жылдың жазында түсірілді және 1999 жылдың 19 мамырында Канн кинофестивалінде көрсетілді. "Қыздар өз-өзіне қол жұмсауы" София Копполаның толық метражды фильмдегі режиссерлік дебюті болды. Фильм 2000 жылдың 21 сәуірінде Нью-Йорк, Сан-Франциско және Лос-Анджелесте кеңейтілген көрсетілімге шықты. Фильмде Кирстен Данст, Джеймс Вудс, Кэтлин Тернер және Джош Хартнетт түсті. Фильм романға адал, көптеген диалогтар мен повествование түпнұсқадан сөзбе-сөз алынған. Фильм жағымды пікірлер алды және жасөспірімдерге қатысты күшті тақырыптық элементтері үшін R рейтингісін алды. Француз тобы Air фильмге музыка жазды, ол да "The Virgin Suicides" деп аталды.
Sofia Coppola wrote the screenplay for and directed a 97 minute film version, which was shot in the summer of 1998, and released on May 19, 1999 at the Cannes Film Festival. The Virgin Suicides was Sofia Coppola's feature directorial debut. The film then opened on April 21, 2000, in New York, San Francisco, and Los Angeles. The film starred Kirsten Dunst, James Woods, Kathleen Turner, and Josh Hartnett. The film is faithful to the novel; much of the dialogue and narration is taken verbatim from its source. The film received favorable reviews and was rated R for strong thematic elements involving teens. The French band Air created the score to the film, also entitled The Virgin Suicides.
Өмірбаян
Кітаптың сюжетіне Джеффри Евгенидес шабыттанған кезде, оның немере інісінің жасөспірім қыз бақташысы оған өзі және оның қарындастары өзін-өзі өлтіруді жоспарлағанын айтқан. Евгенидес себебін сұрағанда, бақташы қыз тек: "Бізге үлкен қысым болды" деп жауап берді. Евгенидес осы шабыт туралы YouTube-тағы The Paris Review журналымен жасаған сұхбатында айтады. Евгенидес 3am Magazine журналына: "Менің атым Евгенидес болмағанда, адамдар баяндаушыны грек хоры деп атамас еді деп ойлаймын". Бірнеше жазушылар "Қыз суицидтері" мен Федерико Гарсия Лорканың 1945 жылғы "Бернарда Альбаның үйі" пьесасы арасындағы ұқсастықтарды атап өтті.
The inspiration for the plot of the book came to Jeffrey Eugenides when his nephew's teenage babysitter told him that she and her sisters had planned to commit suicide. When Eugenides asked why, the babysitter only replied, "we were under a lot of pressure." Eugenides talks about this inspiration in his YouTube interview with The Paris Review. Eugenides told 3am Magazine: "I think that if my name hadn't been Eugenides, people wouldn't have called the narrator a Greek chorus". Several writers have also noted the similarities between The Virgin Suicides and the 1945 play The House of Bernarda Alba by Federico García Lorca.