Чарльз Маккей: Шотландиялық жазушының өмірі мен шығармалары
Charles Mackay (author)
Шарль Макей: шотланд ақыны, журналист, жазушы (1814-1889). "Ерекше халықтық қателіктер мен көпшіліктің ақылы жоқтығы" атты еңбегімен танымал. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд жазушысы (1814–1889)
Scottish writer (1814–1889)
Чарльз Маккей (27 наурыз 1814 – 24 желтоқсан 1889) – шотланд ақыны, журналист, автор, антолог, романист және ән жазушы, ең көп танылғаны – "Ерекше танымал жаңылыстар және көпшіліктің қызыққан ақымақтығы" кітабымен.
Charles Mackay (27 March 1814 – 24 December 1889) was a Scottish poet, journalist, author, anthologist, novelist, and songwriter, remembered mainly for his book Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds.
Ерте өмір
Чарльз Маккей Перт қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Джордж Маккей Корольдік артиллериядағы бомбашы болған, ал анасы Амелия Каргилл оның туылғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Маккей Лондондағы Каледониялық белімде білім алған. 1828 жылы әкесі оны Брюссельдегі Намур бульварындағы мектепке орналастырды, оны Уильям Джеймс Джозеф Дрюри жақын арада қабылдады; және тілдерді оқыды. 1830 жылы ол Лиеж қаласының жанындағы темір өндіруші Уильям Кокерилдің жеке хатшысы болып жұмысқа тұрды, «Courrier Belge» газетінде француз тілінде жаза бастады және «The Telegraph» атты жергілікті газетке ағылшын тіліндегі өлеңдерін жіберді. 1830 жылдың жазында ол Парижге сапар шекті, ал 1831 жылы Кокерилмен бірге Акс-ла-Шапельде болды. 1832 жылдың мамыр айында әкесі оны Лондонға қайтарды, онда ол алғашқы жұмысын болашақ опера директоры Бенджамин Ламлиге итальян тілін оқыту арқылы тапты.
Charles Mackay was born in Perth. His father, George Mackay, was a bombardier in the Royal Artillery, and his mother Amelia Cargill died shortly after his birth. Mackay was educated at the Caledonian Asylum, in London. In 1828 he was placed by his father at a school in Brussels, on the Boulevard de Namur, shortly taken over by William James Joseph Drury; and studied languages. In 1830 he was engaged as a private secretary to William Cockerill, the ironmaster, near Liège, began writing in French in the Courrier Belge, and sent English poems to a local newspaper called The Telegraph. In the summer of 1830 he visited Paris, and he spent 1831 with Cockerill at Aix la Chapelle. In May 1832 his father brought him back to London, where he first found employment in teaching Italian to the future opera manager Benjamin Lumley.
Отбасы
Маккей екі рет үйленген – біріншісі Глазгодағы редакторлық қызметі кезінде Роза Генриетта Вейлмен, олардан үш ұлы мен бір қызы дүниеге келді; екіншісі Мэри Элизабет Миллспен, бұл әйел бұрын олардың үйінде қызметкер болған болуы мүмкін. Оның бірінші әйелі 1859 жылдың 28 желтоқсанында, ал екінші әйелі 1875 жылы қайтыс болды.
Mackay was twice married—first, during his Glasgow editorship, to Rosa Henrietta Vale, by whom he had three sons and a daughter; and secondly to Mary Elizabeth Mills, who was likely a servant in the household previously. His first wife died on 28 December 1859, and his second wife in 1875.
Журналист
Маккей Лондонда журналистикамен айналысты: 1834 жылы ол "The Sun" газетіне эпизодтық мақалалар жазды. 1835 жылдың көктемінен 1844 жылға дейін ол "The Morning Chronicle" газетінің көмекші редакторы болды. 1839 жылдың күзінде ол Шотландияда бір ай демалысқа шықты, онда "Хроника" газетінде сипаттаған Эглинтун турнирін көрді және Эдинбургте жаңа таныстар тапты. 1844 жылдың күзінде ол Шотландияға қайтып оралып, "Глазго Аргус" газетінің редакторы болды, бірақ 1847 жылы қызметтен босады. 1848 жылы "The Illustrated London News" газетінде жұмыс істеді, ал 1852 жылы редакторлық қызметке тағайындалды. Маккей 1846 жылы Глазго университетінен құқық ғылымдарының докторы (LL. D.) дәрежесін алды. Ол Перси қоғамының мүшесі болды. Ол Лондонда қайтыс болды.
Mackay engaged in journalism in London: in 1834 he was an occasional contributor to The Sun. From the spring of 1835 till 1844 he was assistant sub editor of The Morning Chronicle. In the autumn of 1839 he spent a month's holiday in Scotland, witnessing the Eglintoun Tournament, which he described in the Chronicle, and making acquaintances in Edinburgh. In the autumn of 1844, he moved back to Scotland, and became editor of the Glasgow Argus, resigning in 1847. He worked for The Illustrated London News in 1848, becoming editor in 1852. Mackay had the degree of LL. D. from the University of Glasgow in 1846. He was a member of the Percy Society. He died in London.
Шығармалары
Макей 1834 жылы «Әндер мен өлеңдер», 1840 жылы «Лондон тарихы», «Темза және оның салалары» немесе «Өзендер бойындағы саяхаттар», 1841 жылы «Ерекше танымал жаңылыстар және көпшіліктің ақымақтығы» кітаптарын жариялады. Маккей ортағасырлық бүлікші Уильям Фиц Осберт туралы «Ұзын сақал» атты тарихи роман жазды. Ол сондай-ақ Батыс Еуропа тілдерінің гаэль этимологиясы және кейіннен «Төмендік шотланд тілінің сөздігі» деп аталған сөздігімен есінде қалды, онда ол «мыңдаған ағылшын сөздері шотланд гаэль тіліне қайнатылады» деген «қияли болжамдарын» ұсынды. Тіл білімі маманы Анатолий Либерман МакКейді «этимологиялық мономан» деп сипаттап, «Оны замандастары сынға алды және өмірінде оны ешқашан қабылдамады» деді. 1877 жылы Маккей өзінің екі томдық «Қырқ жылдық өмір, әдебиет және қоғамдық істер естеліктері» еңбегін жариялады (Лондон: Чапман & Холл). 2-томда Маккей 1849 жылы Ирландиядағы ашаршылыққа жасаған сапарын сипаттайды (2:76–148 беттер). Оның даңқы негізінен оның әндеріне байланысты, олардың кейбіреулері, соның ішінде «Cheer Boys Cheer» әні Генри Расселдің 1846 жылғы музыкалық қойылымындағы таңғажайып танымал болды. «Дұшпаның жоқ дейсің бе?» және «Кім ең әдемі?» сияқты танымал өлеңдер де бар. Маккей 1885 жылы Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушылар туралы «Америка Республикасының негізін қалаушылар: Джордж Вашингтон, Джон Адамс, Томас Джефферсон, Бенджамин Франклин және Джеймс Мэдисоннің тарихы мен өмірбаяндық очерктері» атты кітап жазды.
Mackay published Songs and Poems (1834), a History of London, The Thames and its Tributaries or, Rambles Among the Rivers (1840), Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds (1841). Mackay wrote a historical romance titled Longbeard, about the medieval rebel, William Fitz Osbert. He is also remembered for his Gaelic Etymology of the Languages of Western Europe and the later Dictionary of Lowland Scotch in which he presented his "fanciful conjectures" that "thousands of English words go back to Scottish Gaelic". The linguist Anatoly Liberman has described MacKay as an "etymological monomaniac" commenting that "He was hauled over the coals by his contemporaries and never taken seriously during his lifetime". In 1877, Mackay published his two volume Forty Years' Recollections of Life, Literature, and Public Affairs. From 1830 to 1870 (London: Chapman & Hall). In volume 2, Mackay describes a journey he made to Famine Ireland in 1849 (pp. 2:76–148). His fame chiefly rested upon his songs, some of which, including "Cheer Boys Cheer", were set to music by Henry Russell in 1846, and had an astonishing popularity. Some popular poems include "You have no enemies, you say?" and "Who shall be fairest?" Mackay also authored a book in 1885 on the Founding Fathers of the United States titled The Founders of the American Republic: A History and Biography that included profiles on George Washington, John Adams, Thomas Jefferson, Benjamin Franklin, and James Madison.