Кіріспе

Калининград К8 (R 8) (НАТО-ның белгілеуі AA 3 "Анаб") – Кеңес Одағының истребительдерде қолдану үшін жасаған орта қашықтықтағы әуеден әуеге зымыран. К8 зымыраны OKB 339/NII 339 (қазіргі Phazotron NIIR) конструкторлық бюросымен әзірленген. Инфрақызыл басқару жүйесін TsKB 589 GKOT (қазіргі TsKB Geofizika) жасады, сондай-ақ 9K31 "Стрела-1" кешенінің 9M31 зымыраны үшін басқару жүйесін де әзірледі.

Тарих

K-8 зымыраны 1955 жылы әзірленді, қызметте R-8 деп белгіленді. Көптеген советтік әуеден әуеге зымырандар сияқты, ол жартылай белсенді радиолокациялық немесе инфрақызыл іздеуші бас бөліктерімен жасалды. Бастапқы зымыран "Сухой Су-11" және "Микоян-Гуревич" бюросының бірнеше әзірлену үлгілерінде қолданылған "Ураган-5Б" радарымен үйлесімді болды. 1961 жылы R-8M (әлдеқайда жақсы танымал R-98) стандартына жаңартылды, бұл SARH қаруына тікелей соқтығысуға қабілеттілікті берді. 1963 жылы ол R-8M1-ге дейін жетілдірілді, ол "Сухой Су-15" және "Яковлев Як-28П" ұшақтарының RP-11 "Орёл-Д" радарымен үйлесімді болды. 1965 жылғы келесі даму R-8M2-ге әкелді, көбінесе R-98 деп аталады, ұзын қашықтығы және жақсартылған іздеушілері бар, жаңартылған RP-11 "Орёл-М" ("Бүркіт") радарымен үйлесімді. Соңғы нұсқасы, 1973 жылдан бастап енгізілген, R-98M1 (НАТО бойынша 'Advanced Anab') болды, ол жақсы қарсы шараларға төзімділігі және ұзын қашықтығымен ерекшеленді, "Су-15ТМ" және "Як-28ПМ" истребительдерінің "Тайфун-М" радарларымен үйлесімді. R-98M1 1980-ші жылдарға дейін қызметте болды, соңғы "Су-15 'Флакон'" истребительдерімен бірге қолданыстан шығарылды. K-13 іздеуші бас бөліктерін пайдаланатын, жақын тізбектес айқаста жақсырақ мүмкіндік беретін нұсқасы 1960 жылы K-88 ретінде әзірленді, бірақ ол қызметке енбеді. Сондай-ақ, UR-8M деп белгіленген оқу-жаттығу нұсқасы жасалды. 1983 жылдың 1 қыркүйегінде R-98 зымыраны Korean Air Lines рейсі 007-ні құлатты.