Кіріспе
Марксистік феминизм – марксистік теорияны қамтитын және дамытатын феминизмнің философиялық түрі. Марксистік феминизм капитализм және жеке меншік арқылы әйелдердің қанаушылыққа ұшырауын талдайды. Марта Э. Гименес сияқты осы теорияның негізін қалаушылар жұмысшы әйелдердің қажеттіліктерін буржуазиялық феминистік қозғалыстардан өзгеше деп есептеді. Бұл әйелдер үшін гендерді класс тұрғысынан бөліп қарастыру бостандыққа жетудің жолы ретінде қабылдамады және өз идеяларын коммунистік және социалистік партиялар ішінде қолдау тапты. Мэри Инман сияқты марксистік феминистер 1940 жылдары әйелдердің қанауын маңызды саяси мәселе ретінде қарастыру үшін ұйымдар ішінде мүшелердің желісін құрды. 1970 жылдардағы Маргрет Бенстон және Пегги Мортон сияқты марксистік феминист авторлар тұтынудың отбасының мақсаты екенін қабылдауды өзгертуге тырысып, өнімді және өнімсіз еңбекті талдауға сүйенді. Олар үй шаруасындағы әйелдерге мемлекеттік жалақы төлеу және отбасыны өнімді бірлік ретінде қарастыру жөніндегі аргументтерді ұсынды. Капитализмде отбасын күтіп ұстаудың материалдық құны төмен, себебі ол тауар өндірмейді. Марксизмде отбасын күтіп ұстау өнімді, өйткені ол қызмет көрсету құнына ие және тауар сияқты қолданылады. Осы мәселені шешу үшін Дэвис «үй шаруасының – тамақ дайындау және бала күтімі сияқты – әлеуметтенуі экономикада пайда табу мотивінің үстемдігін тоқтатуды білдіреді» деген қорытындыға келді. Осылайша, марксистік феминистер күмәнсіз үй құлдығы барлық капиталистік экономикада әйелдерге қатысты құрылымдық теңсіздікті күшейтеді деп санайды. Басқа марксистік феминистер халықаралық деңгейдегі әйелдер үшін үй жұмысының маңызын және оның жаһандық патриархатты нығайтудағы рөлін атап өтті. Пареш Чаттопадхяй Кастердің «Капиталдың жинақталуы және Азия экономикасындағы әйелдер еңбегі» деген еңбегіне жауап беріп, Кастердің «Батыс Бенгалия мен Бангладештің киім өнеркәсібіндегі әйелдер еңбегін, Бангладештің ауыл шаруашылығы секторын, жапондық өнеркәсіптік буржуазияның еңбек басқару әдістерін және жапондық өнеркәсіптегі әйелдердің жұмысқа орналасуын» талдағанын атап көрсетті.
Marxist feminism is a philosophical variant of feminism that incorporates and extends Marxist theory. Marxist feminism analyzes the ways in which women are exploited through capitalism and the individual ownership of private property. of Marxist theory but, as Martha E. Gimenez These organizers considered the needs of working women to be different to those of the feminist movements that had been developed by the bourgeoise. Separating gender from class as a means for liberation was unthinkable for these women, and they found various levels of success within communist and socialist parties for their ideas. Marxist feminists such as Mary Inman established networks of likeminded members within these organizations that were able to lobby for women's oppression to be considered a key policy issue by the 1940s. Marxist feminist authors in the 1970s, such as Margaret Benston and Peggy Morton, relied heavily on analysis of productive and unproductive labor in an attempt to shift the perception of the time that consumption was the purpose of a family, presenting arguments for a state paid wage to homemakers, and a cultural perception of the family as a productive entity. In capitalism, the work of maintaining a family has little material value, as it produces no marketable products. In Marxism, the maintenance of a family is productive, as it has a service value, and is used in the same sense as a commodity. To address this, Davis concludes that the "socialisation of housework – including meal preparation and child care – presupposes an end to the profit motive's reign over the economy." In this manner, Marxist feminists argue that unquestioned domestic slavery upholds the structural inequities faced by women in all capitalist economies. Other Marxist feminist have noted the concept of domestic work for women internationally and the role it plays in buttressing global patriarchy. In Paresh Chattopadhyay's response to Custer's Capital Accumulation and Women's Labor in Asian Economies, Chattopadhyay notes the ways in which Custer analyzes "women's labor in the garments industry in West Bengal and Bangladesh as well as in Bangladesh's agricultural sector, labor management methods of the Japanese industrial bourgeoisie and, finally, the mode of employment of the women laborers in Japanese industry"
Many Marxist feminists have shifted their focus to the ways in which women are now potentially in worse conditions as a result of gaining access to productive labor. Nancy Folbre proposes that feminist movements begin to focus on women's subordinate status to men both in the reproductive (private) sphere, as well as in the workplace (public sphere).
Көптеген марксистік феминистер қазіргі уақытта әйелдердің өнімді еңбекке қол жеткізу нәтижесінде жағдайы нашарлауы мүмкін екеніне назар аударуда. Нэнси Фолбр феминистік қозғалыстардың әйелдердің репродуктивті (жеке) және жұмыс орнындағы (қоғамдық) сфераларда ерлерге бағыныштылығына назар аударуын ұсынады.
Marxist feminism is a philosophical variant of feminism that incorporates and extends Marxist theory. Marxist feminism analyzes the ways in which women are exploited through capitalism and the individual ownership of private property. of Marxist theory but, as Martha E. Gimenez These organizers considered the needs of working women to be different to those of the feminist movements that had been developed by the bourgeoise. Separating gender from class as a means for liberation was unthinkable for these women, and they found various levels of success within communist and socialist parties for their ideas. Marxist feminists such as Mary Inman established networks of likeminded members within these organizations that were able to lobby for women's oppression to be considered a key policy issue by the 1940s. Marxist feminist authors in the 1970s, such as Margaret Benston and Peggy Morton, relied heavily on analysis of productive and unproductive labor in an attempt to shift the perception of the time that consumption was the purpose of a family, presenting arguments for a state paid wage to homemakers, and a cultural perception of the family as a productive entity. In capitalism, the work of maintaining a family has little material value, as it produces no marketable products. In Marxism, the maintenance of a family is productive, as it has a service value, and is used in the same sense as a commodity. To address this, Davis concludes that the "socialisation of housework – including meal preparation and child care – presupposes an end to the profit motive's reign over the economy." In this manner, Marxist feminists argue that unquestioned domestic slavery upholds the structural inequities faced by women in all capitalist economies. Other Marxist feminist have noted the concept of domestic work for women internationally and the role it plays in buttressing global patriarchy. In Paresh Chattopadhyay's response to Custer's Capital Accumulation and Women's Labor in Asian Economies, Chattopadhyay notes the ways in which Custer analyzes "women's labor in the garments industry in West Bengal and Bangladesh as well as in Bangladesh's agricultural sector, labor management methods of the Japanese industrial bourgeoisie and, finally, the mode of employment of the women laborers in Japanese industry"
Many Marxist feminists have shifted their focus to the ways in which women are now potentially in worse conditions as a result of gaining access to productive labor. Nancy Folbre proposes that feminist movements begin to focus on women's subordinate status to men both in the reproductive (private) sphere, as well as in the workplace (public sphere).
Тең еңбекақы
1977 жылы британдық феминист социолог Вероника Бичи «Әйелдердің жалақылы еңбегі туралы бірнеше ескертулер» атты еңбегін жариялады, онда әйелдер танылмаған «еңбек резерві» ретінде қарастырылуы керек екені айтылды. Оған жауап ретінде Флоя Антиас «Әйел және еңбек резервтік армиясы: Вероника Бичидің тұжырымдамасын сынау» атты еңбегін жариялап, Бичидің аргументтерін сарапқа салды, бірақ сонымен қатар Бичидің «Маркстің «Капитал» санатын қолдану немесе қайта құру арқылы әйелдердің жалақылы еңбегін талдауға жасаған ең күрделі және ықпалды тытысы» екенін мойындады. 1987 жылы Verso баспасы Бичидің әйелдердің еңбекке қатысуы туралы жинақталған мақалаларын «Тең емес жұмыс» кітабы ретінде жариялады.
Интерсекционалдылық және марксистік феминизм
Буржуазиялық иерархияны көбейтіп, жаңадан пайда болатын қиылыстың өркендеуі. Бұл модельде сынып жүйелі қанаудың түпкі себебі саналса да, марксистік феминистер әлемдік масштабта сыныптың қалай әлеуметтік тұрғыдан құрылатынын түсіну үшін қиылыс көзқарасын пайдалана алады.
Жетістіктер мен белсенділік
Марксистік феминистердің мәні және олардың әлеуметтік өзгерістерді ілгерілету үшін ұйымдасу қабілеті оларға маңызды әрекеттер жасауға мүмкіндік берді. Олардың жақтаушылығы жиі сынға ұшырағанымен, марксистік феминистер капитализмге қарсы тұрып, жаңа ой-пікірлерді қалыптастыруға және әйелдердің жағдайын ашып көрсетуге мүмкіндік береді. Жапониядағы феминистік теорияларды дамытуға үлкен үлес қоскан аргентиналық феминист теоретик және белсенді Вероника Гаго өзінің «Феминистік интернационал: Барлығын қалай өзгертуге болады» атты кітабында былай деп жазды: Коллонтай Ресейдегі большевиктер партиясының көрнекті қайраткері болды. Ол капитализмнің өз жүйесіне кірген әйелдер үшін жағымсыз және қысымды жағдай қалыптастырғанын қорғады. Ол пролетариат пен буржуазия әйелдері арасындағы айырмашылықты мойындап, атап өтті, бірақ капиталистік экономикадағы барлық әйелдер қанауға ұшырайды деген пікірін білдірді. Коллонтай феминистік қозғалысқа қатысты қатал пікірде болды және феминистердің гендерлік теңсіздікті капиталистік үстемдіктең себебі ретінде қарастыруының кемтарлығына сенді. Ол теңсіздіктің түпкі себебі – таптардың бөлінуі екенін, осының нәтижесінде гендерлік күрестер туындайтынын айтты, таптар құрылымындағы ерлер де қатал жіктелуді көрсетті. Капитализм жеке пайдаға бағытталғандықтан, Коллонтай капиталистік жүйедегі қоғамда әйелдердің сайлау құқығын жою туралы пікірін айта келіп, әйелдердің «тегін еңбегі» капиталистік қоғамда жойылмайтынын, себебі олардың еңбегі пайдаланыла беретінін де атап өтті. Коллонтай феминистік қозғалысты жұмысшы табының отбасын күтуге және асырауға тырысып, ерлерге қарағанда аз жалақы алуына қарамастан, буржуазиялық немесе жоғарғы тап әйелдерін асырауға міндетті болуын ескермегені үшін де сынға алды. Бұл буржуазиялық әйелдер жұмысшы әйелдерді өз стереотиптік жұмыстарын пайдаланып қысымға салып отырды. Коллонтай большевиктер қозғалысы кезінде ерлер басымдығымен сипатталатын саяси ахуалда әйел басшы болғаны үшін де қысымға ұшырады. Феминистік социализмдегі Коллонтайдың ең маңызды тұсы – репродуктивтік құқықтарына қатысты ұстанымы және әйелдердің ерлерге қарағанда кем емес сүйіспеншілік табуға, тұрақтылық пен қолдауға ие болуға, сондай-ақ өздерінің ақша табуға және өз күштерімен тұруға құқығы бар екендігі туралы көзқарасы болды.
Kollontai was a prominent leader in the Bolshevik party in Russia, defending her stance on how capitalism had shaped a rather displeasing and oppressing position for women who are part of its system. She recognized and emphasized the difference between the proletariat and bourgeois women in society, though it has been expressed by Kollontai's thought that all women under a capitalist economy were those of oppression. Kollontai had a harsh stance on the feminist movement and believed feminists to be naïve in only addressing gender as the reason inequality was happening under a capitalist rule. She believed that the true issue of inequality was that of the division of classes that led to the immediate production of gender struggles, just how men in the structure of the classes shown a harsh divide as well. As capitalism is inherently for private profit, Kollontai's argument toward the eradication of women suffrage within society under a capitalist rule also delved into how women cannot and will not be abolished under a capitalist society because of the ways in which women's "free labor" has been utilized. Kollontai criticized the feminist movement as also neglecting to emphasize how the working class, while trying to care and provide for a family and being paid less than that of men, was still expected to cater to and provide for the bourgeois or upper class women who were still oppressing the working class women by utilizing their stereotypical type of work. Kollontai also faced harsh scrutiny in being a woman leader in a time of a male dominated political stance during the Bolshevik movement. Kollontai's most pertinent presence in feminist socialism was her stance on reproductive rights and her view on women being allowed the same luxuries that men have in finding love not only to be stable and supported, and to also be able to make their own money and be secure on their own two feet.