Британдық Колумбиядағы Сайлау Жүйесін Реформалауға Азаматтар Ассамблеясы
Citizens' Assembly on Electoral Reform (British Columbia)
Канаданың Британ Колумбиясы сайлау жүйесін реформалау үшін азаматтар ассамблеясын құрды. STV жүйесі ұсынылды, бірақ референдум сәтсіз аяқталды. Сайлау реформы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2003 жылы Канаданың Британдық Колумбиясында құрылған тәуелсіз кеңесші орган, Онтариодан ұқсас топ.
2003 independent deliberative body established in British Columbia, Canada
the similar group from Ontario
Британдық Колумбияның үкіметі Канаданың сайлау реформасы жөніндегі Азаматтар ассамблеясын провинциялық сайлау жүйесіндегі өзгерістерді зерттеу үшін құрды. 2004 жылдың 25 қазанында азаматтар ассамблеясы провинцияның қолданыстағы «Бірінші өткен пошта» (FPTP) жүйесін BC STV, яғни бір ауыстырылатын дауыс (STV) жүйесімен алмастыруды ұсынды. Бұл ұсыныс 2005 жылы өткен референдумда сайлаушыларға ұсынылды. Провинциялық үкімет референдумның өтуі үшін сайлаушылардың 60 пайызының басым көпшілігімен және 79 округтің 60 пайызында қарапайым көпшілікпен қолдау тануды талап етті. Бұл талаптардың екіншісі оңай орындалды, 79 сайлау округінің 77-сінде реформаны қолдады, бірақ жалпы дауыс беру 60 пайыздық шектің төмен болды – 57,69 пайыз қолдау көрсетті. 2009 жылы STV жүйесін қабылдау туралы өткізілген екінші референдум да сәтсіз аяқталды, ол 8 сайлау округінде және жалпы дауыс берудің 39,09 пайызында қолдау тапты. Ассамблея Канадада (оның ішінде Онтариода), Ирландияда және Австралияда басқа да тәжірибелерді шабыттандырғаны үшін мақталады.
The Citizens' Assembly on Electoral Reform was created by the government of British Columbia, Canada to investigate changes to the provincial electoral system. On October 25, 2004, the citizens' assembly proposed replacing the province's existing first past the post (FPTP) system with BC STV, a single transferable vote (STV) system. This recommendation was put to the electorate in a referendum in 2005 held during that year's provincial election. The provincial government required the referendum to achieve a super majority of 60 percent of voters and simple majorities in 60 percent of the 79 districts in order to pass. The second of these thresholds was easily met, with a majority supporting the reform in 77 out of 79 electoral districts, but the overall vote fell short of the 60 percent requirement, with 57.69 percent of the votes in favour. A second referendum in 2009 on adopting the STV system also failed to pass carrying 8 electoral districts and 39.09 percent of the overall vote. The assembly has been credited with inspiring experiments in Canada (including Ontario), Ireland and Australia among others.
Тарих
2001 жылғы провинциялық сайлау кезінде Либералдық партия провинциялық сайлау жүйесіне өзгерістер енгізуді қарастыру үшін азаматтар жиналысын құруға уәде берді (Жаңа Зеландиядағыдай Корольдік комиссия құрудың орнына). Азаматтар жиналысының ұсынысы халыққа референдумға салынар еді. 2002 жылдың желтоқсан айында Гордон Гибсон провинцияның 79 сайлау округінен кездейсоқ түрде таңдалған, әр округтен екі азаматтан тұратын жиналысты ұсынатын есебін ұсынды. 2003 жылдың мамыр айында заң шығарушы орган бұл тұжырымдаманы және оның көптеген егжей-тегжейін бірауыздан қабылдады.
During the 2001 provincial election, the Liberal Party promised to create a citizens' assembly to consider changes to the provincial electoral system (as opposed to forming a Royal Commission, as New Zealand did). The recommendation of the assembly would then be put as a referendum. In December 2002, Gordon Gibson submitted his report, recommending an assembly composed of randomly selected citizens, two from each of the province's 79 electoral districts. In May 2003, the Legislature unanimously adopted the concept and most of the details.
Жиналыс тәртібі
2004 жылдың қаңтар мен мамыр аралығында ассамблея 12 апталық «оқу кезеңін» өткізді, онда сарапшылардың баяндамалары, топтық талқылаулар және бастапқы материалдарға қол жеткізу мүмкіндігі болды. Жұмысқа әлемде қолданылатын сайлау жүйелерін және олардың саяси процеске тигізетін әртүрлі әсерлерін қарастыру кірді. Бұдан кейін мамыр мен маусым айларында қоғамдық тыңдаулар өтті. Ассамблея мүшелері 50-ден астам қоғамдық тыңдау өткізді және барлығы 1603 жазбаша ұсыныс алды. 2004 жылдың қыркүйек және қазан айларында мүшелер қай сайлау жүйесін ұсыну керектігін талқылады, ең маңызды деп саналған үш құндылыққа басымдық берді: өкілдіктің әділдігі, жергілікті өкілдік және сайлаушының таңдауы. Қарастырылған баламалардың арасында аралас пропорционалдық жүйе (MMP) және бір ауыстырылатын дауыс жүйесі (STV) болды. 2004 жылдың 23-24 қазанында ассамблея үш жеке дауыс беру арқылы әртүрлі нұсқалар бойынша дауыс берді. Бірінші дауыс беруде мүшелерге MMP немесе STV-ге деген қалауларын білдіру сұралды. Бұл дауыс беру STV-ге күшті, бірақ бірауыздан емес басымдық берді: STV үшін 123 дауыс, MMP үшін 31 дауыс. Содан кейін мүшелер FPTP-ны сақтау немесе STV-ге көшу туралы дауыс берді. STV-ге деген қалау күшті болды: STV үшін 142 дауыс, FPTP-ны сақтау үшін 11 дауыс. Ақырында, ассамблея 2005 жылдың 17 мамырында өткен референдумда STV-ге қолдау көрсету туралы ұсыныс беру туралы дауыс берді, ол 146 дауыспен 7 қарсы дауыспен қабылданды. 10 желтоқсанда ассамблеяның «Әрбір дауысты санауға: Британдық Колумбиядағы сайлау реформасы» атты соңғы есебі BC заң шығарушы органына ассамблея тарапынан ұсынылды. Ол сайлау жүйесін BC STV деп аталатын STV-нің жергілікті нұсқасына өзгертуді ұсынды. 2005 жылдың ақпан айында Сайлау реформасы жөніндегі азаматтар жиналысының арнайы комитеті ассамблеяның жұмысы туралы жеке есеп ұсынды.
From January to May 2004, the assembly conducted a twelve week "learning phase" involving expert presentations, group discussions and access to source materials. Work included a review of electoral systems in use around the world and their various effects on the political process. This was followed by a public consultation phase lasting from May to June. Assembly members held over 50 public hearings and received a total of 1603 written submissions. Between September and October 2004, the members deliberated over which electoral system to recommend, emphasizing three values deemed most important: fairness of representation, local representation and voter choice. Among the alternatives considered were a mixed member proportional system (MMP) and a single transferable vote (STV) system. On October 23 and 24, 2004, the assembly voted on different options in three separate votes. A first vote asked members to express their preference for MMP or STV. This vote yielded a strong but not unanimous preference for STV: 123 votes for STV versus 31 for MMP. Members then voted between retaining FPTP or moving to STV. There was a strong preference for STV: 142 votes for STV versus 11 for retaining FPTP. Finally, the assembly voted on whether to submit a recommendation in favour of STV to the public in a referendum on May 17, 2005, which passed with 146 in favour and 7 against. On December 10, the assembly's final report, titled Making Every Vote Count: The Case for Electoral Reform in British Columbia, was presented to the BC legislature by the assembly. It recommended changing the electoral system to a localized version of STV called BC STV. A separate final report on the work of the assembly was submitted to the legislature by the Special Committee on the Citizens' Assembly on Electoral Reform in February 2005.
Талдау
Майкл Пал егер 60 проценттен төмен шегі белгіленгенде, бұл шараның қабылдануы мүмкін екенін айтты. Джеймс Фишкин бұл процеске жұртшылықтың қатысуы болмағандықтан және оны көпшілік түсінбегендіктен, ұсынымдардың тиісті салмағы болмағанын мәлімдеді. Нәтижесінде құрылған ассамблеяда географиялық принцип бойынша іріктеуге байланысты өкілдік бұрмаланған, ал өздігінен іріктелу процесінің нәтижесінде сайлауға қатыспағандар көп болды және орта жастағы, білімді қатысушылар басымдық құрды. Андре Блейн, Кеннет Карти және Патрик Фурнье атап көрсеткендей, ассамблея мүшелері Британдық Колумбияның қазіргі сайлау жүйесіне қанағаттанбаған көрінді, ал халық арасында жүргізілген сауалнамалар оған қанағатты екенін көрсетті. Лэнг ассамблеядағы екі ортақ белгіні атады: саяси процеске, әсіресе білім алуға деген қызығушылық және процесс басталғаннан кейін оған адал болу. Ол былай деп жазды: "Бұл ассамблеяның өте жақсы жұмыс атмосферасына үлкен үлес қосып, оның қалыптасуына себеп болған болуы мүмкін".
Michael Pal noted that had the decision been made to set a threshold below 60 percent, that the measure likely would have passed. James Fishkin argued that because the process was not public, and was not widely understood, that the recommendations did not carry as much weight as they otherwise would. The resulting assembly had representation biases due to its geographical selection, with the impact of self selection on the process resulting in fewer non voters and disproportionately middle aged and educated participants. According to André Blais, Kenneth Carty and Patrick Fournier, members of the assembly appeared dissatisfied with BC's current electoral system, while surveys of the public indicated it to be relatively satisfied. Lang noted two similarities across the assembly: an interest in learning, especially about the political process, and a commitment to process once it started. She wrote, "this is likely to have contributed to the excellent working dynamic within the Assembly".