Энтони Хоуптың «Руперт Гентцау» романы – «Зенда тұтқыны» әңгімесінің жалғасы. 1898 жылы жарық көрген оқиға Руритания патшалығында өтеді. Кітап туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Энтони Хоуптың 1898 жылғы романы
1898 novel by Anthony Hope
Руперт Хенцау – Энтони Хоуптың 1895 жылы жазылған, бірақ кітап түрінде 1898 жылға дейін жарық көрмеген «Зенда тұтқыны» романының жалғасы. Роман 1897 жылдың желтоқсанынан 1898 жылдың маусымына дейін The Pall Mall Magazine және McClure's Magazine журналдарында бөлім-бөліммен жарияланды.
Rupert of Hentzau is a sequel by Anthony Hope to The Prisoner of Zenda, written in 1895 but not published in book form until 1898. The novel was serialized in The Pall Mall Magazine and McClure's Magazine from December 1897 through June 1898.
Қысқаша мазмұны
Бұл оқиға "Зенда тұтқыны" романының кейіпкері баяндайтын сюжеттік желіде өрбиді. Бұл аяқталған оқиға екі кітапта да оқиғаның 1870-ші жылдардың соңы мен 1880-ші жылдардың басында болғанын көрсетеді. Бұл әңгіме Зенда оқиғасынан үш жыл өткен соң басталады және германдық Орта Еуропаның бір бөлігінде орналасқан, Руритания патшалығындай ойдан шығарылған елде өтеді. Көптеген таныс кейіпкерлер қайта оралады: Руританияның ысырапқор абсолюттік монархы Рудольф Эльфберг; оның саяси көлеңкесі болған, сонымен қатар алыс туысы және сырт келбетімен ұқсас ағылшын джентльмені Рудольф Рассендилл; қазір патшайым болған Флавия ханшайым; сұлу, әрі зұлым Руперт Хенцау; адал сарайлық Фриц фон Тарленхайм; корольдің қауіпсіздігін қамтамасыз ететін полковник Сапт; адал лейтенант фон Берненштейн. Патшайым Флавия, өзінің туысы Рудольф V-ке міндетті түрде, бірақ бақытсыздықпен үйленген, өзінің шын сүйіктісі Рудольф Рассендиллге хат жазады. Хатты фон Тарленхайм жеке қолмен жеткізуге тиіс, бірақ фон Тарленхаймды оның қызметшісі Бауэр сатқындап береді, ал оны қуғынға ұшыраған Руперт Хенцау және оның адал туысы, Лузау Ришенхайм графы ұрлап алады. Гентзау бұл хатты патологиялық қызғанышпен және параноямен ауырған корольге жеткізіп, оның құрметін қайтару мүмкіндігі деп санайды. Рассендилл патшайымға көмектесу үшін Руританияға оралады, бірақ Руперт шалқарадағы аң аулау үйінде Рудольф V-ті өлтіргеннен кейін ол тағы да корольдің рөлін сомдауға мәжбүр болады. Бауерді Ана Холфтың үйіне дейін іздеп келген Рассендилл мен Руперт арасында эпикалық дуэль өтеді. Гентзау қаза табады, ал Рассендилл хатты өртейді. Алайда, ол Бауэрдің қолынан жеңіске жеткен сәтінде қаза табады, осылайша жылдар бойы патшалық алдауды жалғастырудың дұрыс па екені туралы жан түршігерлік күмәнді шешімнен құтылады. Рассендилл король ретінде салтанатты жерлеу рәсімімен жерленеді, ал Сапт пен Рассендиллдің қызметшісі Джеймс корольдің денесін танымас күйге дейін өртеу үшін аң аулау үйінде өрт қояды. Рудольф V, Рудольф Рассендилл ретінде жерленеді, ал Флавия Эльфберг әулетінің соңғы өкілі ретінде жалғыз билік етеді.
The story is set within a framing narrative told by a supporting character from The Prisoner of Zenda. The frame implies that the events related in both books took place in the late 1870s and early 1880s. This story commences three years after the conclusion of Zenda, and deals with the same fictional country somewhere in Germanic Middle Europe, the kingdom of Ruritania. Most of the same characters recur: Rudolf Elphberg, the dissolute absolute monarch of Ruritania; Rudolf Rassendyll, the English gentleman who had acted as his political decoy, being his distant cousin and look alike; Flavia, the princess, now queen; Rupert of Hentzau, the dashing well born villain; Fritz von Tarlenheim, the loyal courtier; Colonel Sapt, the King's bodyguard; Lieutenant von Bernenstein, a loyal soldier. Queen Flavia, dutifully but unhappily married to her cousin Rudolf V, writes to her true love Rudolf Rassendyll. The letter is to be delivered by hand by von Tarlenheim, but von Tarlenheim is betrayed by Bauer, his servant, and it is stolen by the exiled Rupert of Hentzau and his loyal cousin the Count of Luzau Rischenheim. Hentzau sees in it a chance to return to favour by informing the pathologically jealous and paranoid King. Rassendyll returns to Ruritania to aid the Queen, but is once more forced to impersonate the King after Rupert fatally shoots Rudolf V in a remote hunting lodge. After tracing Bauer to the house of Mother Holf, Rassendyll and Rupert engage in an epic duel. Hentzau is mortally wounded, and Rassendyll burns the letter. However, he is assassinated in his hour of triumph by Bauer—and thus is spared a crisis of conscience over whether or not to continue the royal deception for years. Rassendyll is buried as the King in a state funeral, while Sapt and Rassendyll's servant James stage a fire at the hunting lodge that burns the King's body beyond recognition. Rudolf V is buried as Rudolf Rassendyll, while Flavia reigns on alone, the last of the Elphberg dynasty.
Сахна
Турнедегі сәтті жылдан кейін, Руперт Хенцаудың театрлық қойылымы 1899 жылдың 10 сәуірінде Нью-Йорктегі Лицей театрында ашылды. Энтони Хоуп жазған, ал Эдвард Эверетт Роуз қатысқан пьесада Джеймс К. Хакетт король Рудольф және Рудольф Рассендилл рөлінде ойнады.
After a successful year on tour, a theatrical adaptation of Rupert of Hentzau opened at the Lyceum Theatre in New York City on April 10, 1899. Written by Anthony Hope with contributions by Edward Everett Rose, the play starred James K. Hackett in the dual roles of King Rudolf and Rudolf Rassendyll.