Габсбургтардың тарихи провинциялары: Further Austria, Оң Австрия аймағы, географиясы, тарихы және Франция мен Швейцарияға жоғалған жерлер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Габсбургтер әулетінің тарихи провинциялары
Historical provinces of the House of Habsburg
Алыс Австрия, Сыртқы Австрия немесе Алдыңғы Австрия (Vorderösterreich, бұрынғысы Vorlande (көпше түрі)) – Габсбургтер әулетінің оңтүстік-батыс Германияның бұрынғы Швабия түбірлік герцогтігіндегі ерте (және кейінірек) иеліктерінің ұжымдық атауы. Бұл аймаққа Рейн өзенінің батысындағы Эльзас аймағы мен Форарлбергтегі жерлер де кірді. Рейн өзенінің батысындағы және Констанс көлінің оңтүстігіндегі Алыс Австрияның аумақтары (Констанц қаласынан басқа) Франция мен Швейцария Конфедерациясына біртіндеп өткенімен, Швабия мен Форарлбергтегі жерлер Наполеон дәуіріне дейін Габсбургтердің бақылауында қалды.
Further Austria, Outer Austria or Anterior Austria (Vorderösterreich, formerly die Vorlande (pl.)) was the collective name for the early (and later) possessions of the House of Habsburg in the former Swabian stem duchy of south western Germany, including territories in the Alsace region west of the Rhine and in Vorarlberg. While the territories of Further Austria west of the Rhine and south of Lake Constance (except Konstanz itself) were gradually lost to France and the Swiss Confederacy, those in Swabia and Vorarlberg remained under Habsburg control until the Napoleonic Era.
География
Бұдан әрі Австрия негізінен Сундгаудағы Ферреттің Эльзас графтығын, оның ішінде Белфорт қаласын, және Рейннің шығысындағы Брейсгау аймағын, 1368 жылдан бастап Фрайбург им Брейсгауды қамтыды. Мюльхаузенге жақын Энсишеймдегі Габсбургтер резиденциясынан Жоғарғы Швабиядан Аллгау аймағына дейін созылған көптеген шашыраңқы аумақтар да олардың құрамында болды, олардың ең ірісі Аугсбург пен Ульм қалалары арасындағы Бургау маркграфаты еді. Габсбург монархиясы кезінде оларды әзілде "Императорлық бүркіттің құйрық қауырсыны" деп атады. Габсбургтерге тиесілі Воралбергтегі кейбір иеліктер де Алыс Австрияның бір бөлігі саналды, бірақ олар уақытша Тирольден тікелей басқарылды.
Further Austria mainly comprised the Alsatian County of Ferrette in the Sundgau, including the town of Belfort, and the adjacent Breisgau region east of the Rhine, including Freiburg im Breisgau after 1368. Also ruled from the Habsburg residence in Ensisheim near Mühlhausen were numerous scattered territories stretching from Upper Swabia to the Allgäu region in the east, the largest being the margravate of Burgau between the cities of Augsburg and Ulm. During the Habsburg monarchy they were humorously called "tail feathers of the Imperial Eagle". Some estates in Vorarlberg possessed by the Habsburgs were also considered part of Further Austria, though they were temporarily directly administered from Tyrol.
Тарих
Габсбургтердің бастапқы иеліктері, Аргау, Габсбург қамалымен және Жоғарғы Рейн мен Констанц көлінен оңтүстікке орналасқан басқа да бастапқы жерлер 14 ғасырда Моргартен (1315) және Семпах (1386) шайқастарынан кейін кеңейіп келе жатқан Швейцария Конфедерациясына жоғалды. Бұл аумақтар, 1797 жылға дейін Габсбургтердің иелігінде болған Рейнфельден және Лауфенбургтің төңірегіндегі Фриктал аймағын қоспағанда, ешқашан Дальней Австрияның бөлігі болып саналмады. 1406 жылдан 1490 жылға дейін Дальней Австрия, Габсбургтердің Тироль графтығымен бірге, "Жоғарғы Австрия" (Оберёстеррайх, қазіргі Австрияның Жоғарғы Австрия штатын шатастырмау) деген анықтамаға енді. 1469 жылдан 1474 жылға дейін эрцгерцог Зигмунд Бургундия герцогы Чарльз Батылға үлкен бөліктерін кепілге берді. 1648 жылғы Вестфалия шартында Сундгау Францияның құрамына кірді. Осман соғыстарынан кейін Дальней Австрияның көптеген тұрғындары көшіп кетуге және жаңадан алынған Трансильвания аймағына қоныстануға ынталандырылды, кейін олар Дунай швабтары деп аталды. 18 ғасырда Габсбургтер 1780 жылы Тетнанг сияқты бірнеше шағын шваб аумақтарын иеленді. Француз революциялық соғыстары барысында Киелі Рим империясының қайта ұйымдастырылуы кезінде, 1801 жылғы Луневиль шарты бойынша, Брайсгауды қоса алғанда, Дальней Австрияның көп бөлігі Модена және Реджоның бұрынғы герцогы Эрколь III д’Эстеге өтемақы ретінде берілді, бірақ ол екі жылдан кейін қайтыс болды. Оның мұрагері, император Франц II-нің күйеуі, Австрия эрцгерцогы Фердинанд Эсте болды. Аустерлиц шайқасында Австрия жеңілгеннен кейін және 1805 жылғы Прессбург бейбіт шартынан кейін Дальней Австрия толығымен таратылды, ал бұрынғы Габсбург иеліктері Наполеон Франциясымен одақтас болғандары үшін сыйақы ретінде Баден Ұлы Герцогтығына (Брайсгау), Вюртемберг Корольдігіне (Роттенбург және Хорб) және Бавария Корольдігіне (Вайтнау Гюнцбург, Вайсенхорн) берілді. Кішігірім иеліктер Гогенцоллерн Зигмарингенге және Гессен Ұлы Герцогтығына өтті. Фриктал 1799 жылы француз протекторатына айналды, 1802 жылы Хельветика Республикасының құрамына кірді, ал келесі жылы Швейцарияның Аргау кантонына қосылды. Наполеон жеңілгеннен кейін Вена конгресінде Ворландықтың бір бөлігін немесе барлығын Австрияға қайтару мәселесі талқыланды, бірақ соңында тек Ворльберг Австрияның бақылауына қайта келді, өйткені Сыртқы істер министрі Клеменс фон Меттерних Оңтүстік Германия мемлекеттерінің билеушілерін ренжіткісі келмеді және Австрияны Рейндегі озық позициясынан алып тастау Франциямен қарым-қатынасты жақсартады деп үміттенді.
The original home territories of the Habsburgs, the Aargau with Habsburg Castle and much of the other original possessions south of the High Rhine and Lake Constance were already lost in the 14th century to the expanding Swiss Confederacy after the battles of Morgarten (1315) and Sempach (1386). These territories were never considered part of Further Austria – except for the Fricktal region around Rheinfelden and Laufenburg, which remained a Habsburg possession until 1797. From 1406 until 1490 Further Austria together with the Habsburg County of Tyrol was included in the definition of "Upper Austria" (Oberösterreich, not to be confused with the modern Austrian state of Upper Austria). From 1469 to 1474 Archduke Sigismund gave large parts in pawn to the Burgundian duke Charles the Bold. At the Treaty of Westphalia in 1648, the Sundgau became part of France. After the Ottoman wars many inhabitants of Further Austria were encouraged to emigrate and settle in the newly acquired Transylvania region, people that later were referred as Danube Swabians. In the 18th century, the Habsburgs acquired a few minor new Swabian territories, such as Tettnang in 1780. In the reorganization of the Holy Roman Empire in the course of the French Revolutionary Wars, much of Further Austria, including the Breisgau, was by the 1801 Treaty of Lunéville granted as compensation to Ercole III d'Este, former duke of Modena and Reggio, who however died two years later. His heir as his son in law was Archduke Ferdinand of Austria Este, the uncle of Emperor Francis II. After the Austrian defeat at the Battle of Austerlitz and the Peace of Pressburg in 1805, Further Austria was entirely dissolved and the former Habsburg territories were assigned to the Grand Duchy of Baden (Breisgau), the Kingdom of Württemberg (Rottenburg and Horb) and the Kingdom of Bavaria (Weitnau Günzburg, Weißenhorn), as rewards for their alliance with Napoleonic France. Minor estates passed to Hohenzollern Sigmaringen and the Grand Duchy of Hesse. Fricktal had already become a French protectorate in 1799 and part of the Helvetic Republic in 1802, incorporated into the Swiss canton of Aargau the next year. After the defeat of Napoleon, there was some discussion at the Congress of Vienna of returning part or all of the Vorlande to Austria, but in the end only Vorarlberg returned to Austrian control, as Foreign Minister Klemens von Metternich did not want to offend the rulers of the South German states and hoped that removing Austria from its advanced position on the Rhine would reduce tensions with France.