Кіріспе

Қайың түрлері

Германның қайыңы (Testudo hermanni) – Еуропаға тән қайың түрі.

Этимология

Hermanni деген атау француз табиғат зерттеушісі Иоганн Германның құрметіне берілген. Boettgeri деген атау неміс герпетологы Оскар Боетгердің құрметіне берілген. Кейбір факторлар мұның дұрыс болуы мүмкін екенін көрсетсе де, қолдағы деректер оны толыққанды қолдамайды және Германның тасбақасы мен Ресей тасбақасының бір-бірімен, сондай-ақ Testudo тұқымдасына жатқан басқа түрлермен арақатынастары толық анықталмаған. Сондықтан, жаңа тұқымның қазіргі уақытта қабылдануы күмәнді көрінеді. Кемінде, биологиялық түрлер тұжырымдамасы бойынша, түрдің кіші түрлерін толық түрлерге көтеру әзірге қабылданбады, себебі әлі де гендердің айтарлықтай алмасуы байқалады. Маңыздысы, мтДНК-да жинақталған мутациялар арқылы өлшенген эволюция жылдамдығы айқын түрде өзгеше, шығыс популяциялары тез дамыған. Бұл, көрінеу, соңғы мұз дәуірінде Балқан тауларындағы халықтың күшті фрагментациясына байланысты. Бұл осы түрдің таксономиясына елеулі әсер етпесе де, тағы екі ұсынылған кіші түрдің қазіргі уақытта жергілікті формалар екенін көрсетеді, сонымен қатар Testudo тұқымдасында молекулалық сағаттарды қолдануды жалпы тасбақаларға қарағанда одан да күмәнді және сенімсіз етеді. (Балқан жағалауы) және жергілікті T. h. peloponnesica (Оңтүстік-Батыс Пелопоннес жағалауы) қазір осы топқа қосылған; олар географиялық немесе басқа да жолдармен репродуктивті оқшауланбаған жергілікті формаларды құрайды және көрінеу, соңғы мұз дәуірінің қалдық популяцияларынан шыққан. Германның тасбақасы бұрынғысынан Кипрге де әкелінді.

Сипаттама

Герман тасбақалары Оңтүстік Еуропадан таралған шағын және орташа өлшемді тасбақалар. Жастар мен кейбір ересектерде әдемі қара және сары өрнекті қабықтары болады, бірақ жасы ұлғайған сайын оның жарықтығы төмендеп, ажыратымдылығы аз сұр, сабан түсті немесе сары түске өзгеруі мүмкін. Олардың жоғарғы жақтары сәл иілген, және басқа тасбақалар сияқты тістері жоқ, тек қана мықты, мүйізді тұмсықтары бар. Қысқы ұйқысынан оянғаннан кейін Герман тасбақалары бірден көбейіп, жұптасуға кіріседі. Мамыр мен шілде аралығында аналық Герман тасбақалары топыраққа қазылған құты сияқты ұяларға екіден он екіге дейін жұмыртқа салады. (Мысалы, Testudo graeca) сияқты басқа тасбақалармен салыстырғанда, олар одан да көп жұмыртқа салады.

Қысқы ұйқы

Табиғатта Герман тасбақалары түнгі баспаналарын қазып, Жерорта теңізі аймағының салыстырмалы түрде жұмсақ қыстарын сол жерде өткізеді. Осы кезеңде олардың жүрек соғысы мен тыныс алу қарқыны айтарлықтай төмендейді. Инкубаторда өсірілген жануарларды кең, кеміргіштерден қорғалған қорапта, қалың құрғақ жапырақтар төселіп, жертөледе ұстауға болады. Температура шамамен 5°C болуы керек. Балама ретінде, қорапты тоңазытқышта сақтауға да болады. Мұндай әдіс қолданылса, тоңазытқыш күнделікті пайдаланылуы керек, сонда ғана ауа айналымы қамтамасыз етіледі. Қысқы ұйқы кезінде температураның нөл градустан төмен түсуіне жол болмайды. Толық бой жеткен жекелемелер бір ретте төрт-бес айға дейін ұйықтауы мүмкін.

Тұтқында

Герман тасбақасын иесі тиісті жағдай жасаса, үй ішінде ұстауға болады. Ол үшін күнге күю арнасын қамтамасыз ету үшін шамамен температураны ұстайтын жылу шамдары қажет. Бұл басқа да осы түрдің тасбақаларын қайта қоныстандыру арқылы популяция санын арттыруға көмектесетіні дәлелденді.