Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық жүз жылдыққа жеткен (1896–2009)
English supercentenarian (1896–2009)
Генри Уильям Аллингэм (6 маусым 1896 – 18 шілде 2009) – ағылшын суперцентенарий. Ол Ұлыбританияда тіркелген ең ұзақ өмір сүрген адам, Бірінші дүниежүзілік соғыстың ардагері және бір ай бойы әлемдегі ең қарт адам деп танылды. Сонымен қатар, ол әскери ардагерлердің арасындағы екінші ең қарт адам, ал қайтыс болған кезде барлық уақыттағы ең қарт адамдар тізімінде 12-ші орында тұрды. Аллингэм – Ұлыбритания Қарулы Күштерінің ең қарт аман қалған мүшесі және Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы тірі ардагерлерінің бірі. Ол Ютландия шайқасынан аман қалған соңғы адам, Корольдік Әскери-Әуе Қызметінің (RNAS) соңғы тірі мүшесі және Корольдік Әуе Күшінің (RAF) негізін қалаушылардың соңғы тірі мүшесі болды. 2001 жылы ол Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері қауымдастығының бет-бейнесіне айналды және Бірінші дүниежүзілік соғыстың құрбандықтары ұмытылмауы үшін жиі қоғамдық шараларға қатысты. Генри 1901 жылғы халық санағында әйел анасы Эми Джейн Аллингэм (қыз есімі Фостер) (1873–1915), кір жуу шебері, оның ата-анасы және ағасымен бірге 23 Verulam Avenue, Walthamstow мекенжайында тұрғандығы тіркелген. Анасы 1905 жылы Хьюберт Джордж Хиггске қайта үйленді, ал 1907 жылы отбасы Лондонның Клэфэм қаласына көшіп барды. Генри мен оның анасы 1911 жылғы халық санағында 21 Heyford Avenue, Lambeth мекенжайында тұрғандығы тіркелді, ал оның әкесі үйден тыс жерде дөңгелек жасаушы болып жұмыс істеді. Генри Лондон округтік кеңесінің мектебіне қатысты. Аллингэм екінші Буер соғысынан оралған Сити Императорлық еріктілерді көріп, сондай-ақ В. Г. Грейстің крикет ойнағанын есіне алды. Мектепті бітіргеннен кейін Аллингэм Санкт-Бартоломей ауруханасында хирургиялық аспаптар жасаушы болып жұмыс істей бастады. Оған бұл жұмыс ұнамады, сондықтан ол автомобиль кузовдарын жасауға маманданған каросерия шеберімен жұмыс істеді.
Henry William Allingham (6 June 1896 – 18 July 2009) was an English supercentenarian. He is the longest lived man ever recorded from the United Kingdom, a First World War veteran, and, for one month, the verified oldest living man in the world. He is also the second oldest military veteran ever, and at the time of his death was the 12th verified oldest man of all time. Allingham was the oldest ever surviving member of any of the British Armed Forces, and one of the last surviving veterans of the First World War. He was the last survivor of the Battle of Jutland, the last surviving member of the Royal Naval Air Service (RNAS), and the last surviving founding member of the Royal Air Force (RAF). In 2001, he became the face of the First World War veterans' association and made frequent public appearances to ensure that awareness of the sacrifices of the First World War was not lost to modern generations. Henry is recorded in the 1901 census with his widowed mother Amy Jane Allingham (née Foster) (1873–1915), a laundry forewoman, living with her parents and brother at 23 Verulam Avenue, Walthamstow. His mother remarried in 1905 to Hubert George Higgs and in 1907 the family moved to Clapham, London. Henry and his mother are recorded in the 1911 Census living at 21 Heyford Avenue, Lambeth, while his stepfather was lodging away from home working as a wheelwright. Henry attended a London County Council school Allingham remembered seeing the City Imperial Volunteers return from the Second Boer War, and also recalled watching W. G. Grace play cricket. On leaving school, Allingham started work as a trainee surgical instrument maker at St Bartholomew's Hospital. He did not find this job very interesting, and so left to work for a coachbuilder specialising in car bodies.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың тамызында Аллингэм хабаршы ретінде соғысқа қатысуға ниеттенді, бірақ ауыр сырқатқа шалдыққан анасы оны үйде қалып, оған күтім жасауға көндірді. Дегенмен, 1915 жылы анасы 42 жасында қайтыс болғаннан кейін Аллингэм Корольдік Әскери-Әуе қызметіне (RNAS) қабылданып, қызметке түсті. 1915 жылдың 21 қыркүйегінде ол Әуе механігінің екінші класына ресми түрде бекітілді және Кент қаласындағы Ширеннессте оқуын аяқтамас бұрын Чингфордқа жіберілді. Оның RNAS тізім нөмірі RNAS F8317 болды. Кемеде Sopwith Schneider гидроұшағы болды, ол неміс әскери-теңіз флотының айналасындағы суларды бақылау үшін пайдаланылды. "Кингфишер" 1915 жылдың мамырында гидроұшақпен жабдықталған алғашқы траулер болды. Аллингхемнің міндеттеріне осы ұшақтың ұшуына көмектесу кірді. "Кингфишер" тікелей шайқасқа қатыспаса да (ол Ұлы флотты, содан кейін Неміс әскери-теңіз флотын ілесіп өтті), Аллингхем сол шайқастың соңғы тірі қалған куәгері екенін және «теңізде жарқылдаған снарядтарды көргенін» айтты. 1917 жылдың қыркүйегінде, ол сол кезде Әуе механігінің бірінші класына жеткен Аллингхем, Батыс майданға No. 12 эскадрилья RNAS құрамына жіберілді. Бұл бөлім Батыс майданындағы басқа RNAS эскадрильяларын даярлайтын оқу бөлімі ретінде жұмыс істеді. Сондай-ақ, эскадрильяның жауынгерлік операцияларға қатысқандығына куәліктер бар. Аллингхем Пети Синтеге келген кезде, Корольдік Ұшу корпусы (RFC) және RNAS Ипр шабуылына қатысып жатты. 1917 жылдың 3 қарашасында ол Францияның Дюнкерк қаласындағы ұшақтар қоймасына жіберілді, онда соғыстың соңына дейін ұшақтарды жөндеу және құтқару жұмыстарымен айналысты. Ол әуеден бомбалауға ұшырағанын, құрлықтан және теңізден оқтар атылғанын еске алады. RAF-та ол Rigger Aero, Ұшақ механігінің екінші класы дәрежесінде болды және оған жаңа қызметтік нөмір берілді: 208317. Аллингхем 1919 жылдың ақпанында үйіне оралды және 1919 жылдың 16 сәуірінде RAF резервінен ресми түрде босатылды. 1934 жылы ол Ford Motor Company үшін жаңа автомобильдердің корпустарын жобалаумен ұзақ жұмысын бастады, ал компанияның Дагенхэм зауыты 1931 жылы, бірнеше жыл бұрын ашылған болатын.
Allingham wanted to join the war effort in August 1914 as a despatch rider, but his critically ill mother managed to persuade him to stay at home and look after her. However, after his mother died in 1915, aged 42, Allingham enlisted with the Royal Naval Air Service (RNAS). He became formally rated as an Air Mechanic Second Class on 21 September 1915, and was posted to Chingford before completing his training at Sheerness, Kent. His RNAS serial number was RNAS F8317. Onboard was a Sopwith Schneider seaplane that was used to patrol the surrounding waters for the German High Seas Fleet. Kingfisher had been the first trawler to be equipped with a seaplane, in May 1915. Allingham's responsibilities included helping to launch this aircraft. Although the Kingfisher was not directly involved in the battle (she shadowed the Grand Fleet and then the High Seas Fleet), Allingham still rightfully claimed to be the last known survivor of that battle and could recall "seeing shells ricocheting across the sea." In September 1917, Allingham, by then an Air Mechanic First Class, was posted to the Western Front to join No. 12 Squadron RNAS. This unit acted as a training squadron for other RNAS squadrons based on the Western Front. There is also some evidence that the squadron was involved in combat operations. When Allingham arrived at Petite Synthe, both the Royal Flying Corps (RFC) and the RNAS were involved in the Ypres offensive. On 3 November 1917, he was posted to the aircraft depot at Dunkirk, France, where he remained for the rest of the war, on aircraft repair and recovery duties. He recalls being bombed from the air and shelled from both the land and the sea. In the RAF he was ranked as a Rigger Aero, Aircraft Mechanic Second Class and was given a new service number: 208317. Allingham returned to the Home Establishment in February 1919 and was formally discharged to the RAF Reserve on 16 April 1919. He started his longest stretch of employment in 1934 designing new car bodies for the Ford Motor Company at their Dagenham plant which had opened only a few years previously in 1931.
Отбасылық өмір
Аллингэм 1918 жылы Норфолк графтығының Ұлы Ярмут қаласында Дороти Катормен танысты. Олар сол жылы Ромфордта неке қиып, ол кезде ол 24 жаста, ал ол 22 жаста болған. 1961 жылы Суссекс графтығының Истборн қаласына көшіп, ол қатты және созылмалы лимфалық лейкемиядан қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Олардың екі қызы болды: Бетти (1921 жылы туған) және Жан (1923–2001). Ол қайтыс болған кезде Бетти қайтыс болды деп ойлаған. Әйелі 1971 жылы қайтыс болғаннан кейін туған отбасылық жанжалдан соң 1970 жылдары оның үзіліп қалған еді; алайда, ол әкесі қайтыс болған кезде 88 жасында әлі тірі болды және Глостершир графтығының Страуд қаласында тұрды. Беттиден басқа, Аллингэм қайтыс болған кезде 7 немере, 16 шөбере, 14 ұрпақ және 1 ұрпақ болды.
Allingham met Dorothy Cator in Great Yarmouth, Norfolk in 1918. They married the same year in Romford, when she was 24 and he was 22. They moved to Eastbourne, Sussex in 1961 and remained married until she died there from acute and chronic lymphatic leukaemia. They had two daughters, Betty (born 1921) and Jean (1923–2001). At the time of his death Allingham believed that Betty had died. He had lost touch with her in the 1970s following a family rift after the death of his wife in 1971; however she was still alive aged 88 when her father died, and living in Stroud, Gloucestershire. In addition to Betty, at the time of his death Allingham had:
7 grandchildren, 16 great grandchildren, 14 great great grandchildren and 1 great great great grandchild.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оллингэм тыныш жұмыс істеді және бірқатар жобаларда жұмыс істеді. Оның ең маңызды үлесі, мүмкін, неміс магниттік миналарына қарсы тиімді шараны жобалау болды. 1939 жылы Рождестволық түскі ас кезінде ол миналарды бейтараптандыру және Эссекс штатындағы Харвич портын ашу үшін жүйе жобалауға көмектесу үшін шақырылды. Тоғыз күннен кейін ол тапсырманы сәтті аяқтады. 2004 жылғы 4 тамызда Лондонның Уайтхолл қаласындағы Кенотафта өткен рәсім Ұлыбританияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанының 90 жылдығын белгіледі. Оллингэм, Уильям Стоун, Фред Ллойд және Джон Оборн сияқты үш Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерімен бірге қатысты. Оллингэм 2005 жылы естелік күні Кенотафтың жанынан марш жасады және Атыс тоқтаған күні Сент-Омердегі ескерткіштерге гүл шоқтарын қойды. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагері үшін ескерткіштің қасынан өткен соңғы марш болды және ол бір дәуірдің аяқталғанын білдірді. 2006 жылғы естелік күні шеруіне Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері келген жоқ. RNAS-тың соңғы тірі қалған мүшесі және RAF-тың соңғы тірі құрылтайшы мүшесі ретінде Оллингэм 2004 жылғы 11 қыркүйекте Сент-Омерде Британдық әуе қызметтерінің ескерткіші ашылған кезде құрметті қонақ болды. Салтанатты шара кезінде Оллингэмге Сент-Омердің алтын медалі табыс етілді, бұл қаланың құрметті азаматтығының белгісі болды. Осы шараға оған қосылған RAF техникалық курсанттары тобы Эстборндағы зейнеткерлер үйіне Оллингэмге баруын жалғастырды. 2005 жылдың қарашасында Оллингэм Халықаралық голографиялық портрет архивінен голографиялық портретін түсіруге шақыру алды. Оның суреті 2005 жылдың желтоқсанында ұрпақтарға сақталды. Сол кезде "Белфаст" кемесіндегі Лондонның жүзбелі теңіз мұражайында "Ютландияның көлеңкелері" атты көрме жоспарланып жатты. Осы портреттің көшірмесі мұражайға сыйланды, ал Глостер герцогинясы көрменің ашылуын белгілеу үшін портретті ашты. Ол 2006 жылдың мамырына дейін өз үйінде тұрды, содан кейін 110 жасқа толғанға бір ай қалғанда және көзі нашарлағандықтан, Брайтон маңындағы Овингдиандағы соқыр бұрынғы әскери қызметшілерге көмектесетін "Сент-Дунстан" (қазіргі Ұлыбританияның соқыр ардагерлері) қайырымдылық ұйымына көшті. Көзі нашарлағанмен, денсаулығының жақсы екені хабарланды. Оллингэм 2006 жылғы 1 шілдеде Тепевальдегі жоғалғандар ескерткішіндегі естелік шараға қатысты. Ол 11 қарашада Кенотафта өткен 2006 жылғы естелік күні шеруіне қатыспады, өйткені ол Францияда гүл шоқтарын қою рәсіміне және Сент-Омер қаласының құрметті азаматтығын алуға қатысты. Алайда ол сапарға шыққанға дейін "Истборн мак науқаны" акциясын бастады. 2007 жылғы 18 сәуірде Оллингэм Стаффордширдің Тамворт қаласындағы Уилнекотт орта мектебіне Бірінші дүниежүзілік соғыс туралы студенттердің сұрақтарына жауап беру үшін барды, олар соңғы тірі қалған ардагерлерге олардың тәжірибелері туралы хат жазғаннан кейін. 2007 жылғы қазан айында ол Ұлыбританияның мақтанышы сыйлығымен марапатталды. 110 және 111 жасқа толған аралығында Оллингэм 60-тан астам рет халық алдында өнер көрсетті, соның ішінде 2007 жылғы 5 маусымда The Oval-ға барды, ол 111 жасқа толғанға бір күн бұрын, көрермендердің алдында шекараны айналдырды. 2007 жылғы маусым айында оның 111 жылдық мерейтойында Корольдік теңіз әскерлерінің оркестрі Оллингэм үшін ойнады, содан кейін ол достары мен туыстарымен Портсмут жағалауындағы Король қонақ үйіне кешкі шай ішуге оралды. Ол қалай сезінді деген сұраққа Оллингэм: "Мен ертең тағы бір күнді көруге қуаныштымын. Бұл кез келген жастағыдай, еш өзгеріссіз. Мен тірі екеніме қуаныштымын және тойды асыға күтудемін. Мен 111 жасқа жетемін деп ешқашан ойламаған едім". 2008 жылғы 1 сәуірінде Корольдік әуе күштері құрылғанның 90 жылдығына орай, Оллингэм Гэмпширдегі RAF Odiham-те өткен мерекелік шаралардың құрметті қонағы болды. Ол кезде Оллингэм RAF-тың жалғыз тірі қалған құрылтайшысы еді. Оллингэм өзінің 112 жылдық туған күнін Линкольнширдегі Кранвелл әуежайындағы отбасы мүшелерімен бірге колледждегі түскі асқа құрметті қонақ ретінде атап өтті. Күндіз Ұлыбритания шайқасы туралы еске алу рейсі ұшуды орындады, содан кейін екі Тьютор ұшағынан акробаттық көрсетілім болды. 2008 жылғы маусым айында Ұлттық ардагерлер күнін мерекелеу аясында Оллингэмге Ланкаширдің Уортон қаласындағы BAE Systems компаниясының Eurofighter Typhoon ұшағына экскурсия ұйымдастырылды. 2008 жылғы 23 қыркүйекте Оллингэм өзінің өмірі туралы кітапты жариялады, оны Денис Гудвин жазды. 2008 жылғы 11 қарашада Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуының 90 жылдығын белгілей отырып, Оллингэм Гарри Пэтч пен Билл Стоунмен бірге Лондонның Кенотафындағы естелік рәсіміне гүл шоғын қойды. Оллингэм 2008 жылғы 18 қарашада, жас кезінде қосылғаннан кейін 100 жыл өткен соң скаут ретінде қабылданды. Бұл соғыстың соңғы тірі қалған ардагерлері қатысқан соңғы шара болды, өйткені үш ер адамның барлығы келесі жылы қайтыс болды. Ол бала кезінде жергілікті тобымен алты апта ғана бірге болуға мүмкіндік алғанын айтты. Оллингэм 113 жылдық туған күнін теңіз күштері ұйымдастырған шарада атап өтті. Ол Теңіз күштерінің бас қолбасшысы сэр Джонатан Бэндтен қол қойылған туған күн қадағалап алды және оның отырған жерінен тікұшақ ұшып өтті. 2009 жылы суретші Дэн Лливелин Холл Сент-Дунстанде Оллингэмбен портрет салған. "Соңғы ерікті" деп аталған картина Оллингэмнің қайтыс болған жылы Лондонда көрмеге қойылды. Ұзақ өмірдің құпиясы туралы сұраққа Оллингэм: "Менің ойымша, мүмкіндігінше жақсы болу керек" деді. 2007 жылғы 8 ақпанда 110 жасар Антонио Пьерро қайтыс болғаннан кейін Оллингэм Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы тірі қалған ардагеріне айнасты және әлемдегі үшінші ең қарт адам болды. Оллингэм 2007 жылғы 2 қарашада Джордж Фредерик Айвстен Ұлыбритания қарулы күштерінің ең ұзақ өмір сүрген мүшесінің атын алды. Сондықтан ол бүгінгі күнге дейін Ұлыбританияның Бірінші дүниежүзілік соғысының ең ұзақ өмір сүрген ардагері еді. 19 маусымда 2009 жылы Томоджи Танабе қайтыс болғаннан кейін Оллингэм әлемдегі ең қарт адам атанды. Қайтыс болған кезде ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы тірі қалған ардагері еді, бірақ кез келген қарулы күштердегі кез келген соғыста ең ұзақ өмір сүрген мүше емес; бұл рекорд Пуэрто-Рикодан келген Эмилиано Меркадо дель Тороға тиесілі, ол Бірінші дүниежүзілік соғыста да қызмет еткен. Ол сонымен қатар 113 жасқа толған британдық ер адам болды. 2009 жылғы 18 шілдеде Оллингэм табиғи себептерден 113 жас 42 күнінде қайтыс болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс ардагерлерінің саны азайған сайын, соңғы тірі қалған ардагерге мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізуге шақырулар күшейді. Шақырулардың нәтижесінде 2006 жылғы 27 маусымда Ұлыбританияның үкіметі Вестминстер аббаттығында Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы британдық ардагері қайтыс болғаннан кейін ұлттық естелік шарасын өткізуге келісім берді. Бұл хабарламадан бұрын Оллингэм көбінесе осы мүмкіндік туралы ойлаудан аулақ екенін айтты, бірақ "егер мен болмасам болды" деген сөздері де айтылды. Оллингэм 2006 жылғы 14 шілдеде парламент депутаты Том Уотсоннан хат алды, онда ұлттық естелік шарасының себебі түсіндірілді, мемлекеттік жерлеу рәсімі емес, соғыстағы барлық буынды еске алу мақсатында. Гарри Пэтчтің "Соңғы күрескер Томми" кітабында автор Оллингэм өзінің денесін медициналық ғылымға беруді жоспарлағанын мәлімдейді. Өзінің "Кичернердің соңғы еріктісі" кітабында Оллингэм осы ниетін растады, өйткені ол соғыстағы құрбандықтарды еске сақтау үшін Бірінші дүниежүзілік соғыстың символына айналды. Осы мақсатта ол жерлеу және кремацияға келісті.
During the Second World War, Allingham was in a reserved occupation and worked on a number of projects. Perhaps his most significant contribution was the design of an effective counter measure to the German magnetic mines. During his Christmas lunch in 1939 he was called away to help design a system that would neutralise the mines and open the port of Harwich, Essex. Nine days later, he had successfully completed the task. A ceremony at The Cenotaph in Whitehall, London on 4 August 2004, marked the 90th anniversary of Britain's entry into the First World War. Allingham attended, together with three other First World War veterans, William Stone, Fred Lloyd and John Oborne. Allingham also marched past the Cenotaph on Remembrance Sunday in 2005 and laid wreaths at memorials in Saint Omer on Armistice Day. That was the last time a First World War veteran marched past the Cenotaph and it marked the end of an era. No First World War veterans were present at the Cenotaph for the 2006 Remembrance Sunday Parade. As the last surviving member of the RNAS, and the last living founding member of the RAF, Allingham was an honoured guest when the British Air Services Memorial was unveiled at Saint Omer on 11 September 2004. During the ceremony, Allingham was given the Gold Medal of Saint Omer, which marked the award of the Freedom of the Town. The group of RAF technical trainees that joined him at this ceremony continued to visit Allingham at his retirement home in Eastbourne. In November 2005, Allingham accepted an invitation from the International Holographic Portrait Archive to have his holographic portrait taken. His image was recorded for posterity in December 2005. At the same time, an exhibition was being planned for London's floating naval museum on board HMS Belfast, entitled the Ghosts of Jutland. A copy of this portrait was donated to the museum and the Duchess of Gloucester unveiled the portrait to mark the opening of the exhibition. He lived in his own home until May 2006 when, one month before his 110th birthday and with failing eyesight, he moved to Blind Veterans UK (formally known as St Dunstan's), a charity for blind ex service personnel, at Ovingdean, near Brighton. Aside from his poor eyesight, he was reportedly in good health. Allingham attended the 1 July 2006 commemorations at the Thiepval Memorial to the Missing. He did not attend the 2006 Remembrance Day parade on 11 November at the Cenotaph as he was in France at a wreath laying ceremony and to receive the Freedom of The Town of Saint Omer. He did, however, launch the Eastbourne Poppy Appeal before leaving for this trip. On 18 April 2007 Allingham visited Wilnecote High School in Tamworth, Staffordshire to answer students' questions about the First World War, after they wrote to the few surviving veterans asking them about their experiences. In October 2007 he was honoured at the Pride of Britain Awards. Between his 110th and 111th birthdays Allingham made over 60 public appearances, including a visit to The Oval on 5 June 2007, the day before his 111th birthday, where he was wheeled around the boundary in front of the spectators. On his 111th birthday in June 2007, a Royal Marines band played to Allingham on board before he returned with friends and relatives to the Queen's Hotel on the Portsmouth seafront for afternoon tea. Asked how it felt, Allingham replied, "I'm pleased to be seeing another tomorrow. It's just the same as it was as at any age, it's no different. I'm happy to be alive and I'm looking forward to the celebrations. I never imagined I'd get to 111." On 1 April 2008, the 90th anniversary of the establishment of the Royal Air Force, Allingham was a guest of honour at the celebratory events at RAF Odiham in Hampshire. By then, Allingham was the only surviving founder member of the RAF. Allingham celebrated his 112th birthday with members of his family at RAF Cranwell, Lincolnshire as the guest of honour at a luncheon at the college. During the day the Battle of Britain Memorial Flight performed a flypast which was followed by an aerobatic display from two Tutor aircraft. In June 2008, as part of the National Veterans' Day celebrations, Allingham was given a guided tour of the Eurofighter Typhoon aircraft at BAE Systems in Warton, Lancashire. On 23 September 2008, Allingham launched a book about his life, co written by Denis Goodwin, with an event at the RAF Club in London. On 11 November 2008, marking the 90th anniversary of the end of the First World War, together with Harry Patch and Bill Stone, Allingham laid a commemorative wreath for the Act of Remembrance at The Cenotaph in London. Allingham was invested as a Scout on 18 November 2008, 100 years after he first joined as a youth. This would prove to be the last such event attended by surviving veterans of the conflict, as all three men died within the next year. He said he was only able to spend six weeks with his local group as a boy. Allingham celebrated his 113th birthday on , at an event hosted by the Royal Navy. He received a signed birthday card from First Sea Lord Sir Jonathon Band and saw a Mark 8 Royal Navy Lynx flying overhead while he was sitting outside in his wheelchair. in 2009 the artist Dan Llywelyn Hall sat with Allingham at St Dunstan’s for a portrait. The painting entitled ‘The Last Volunteer’ which was exhibited in London in the year of Allingham’s passing. When asked the secret of his long life, Allingham said, "I don't know, but I would say, be as good as you possibly can." On 8 February 2007, when 110 year old Antonio Pierro died, Allingham became the oldest known living veteran of the First World War, and the third oldest living man in the world. Allingham overtook George Frederick Ives as the longest lived member of the British Armed Forces on 2 November 2007. He was therefore the longest lived British First World War veteran to date. Following the death of Tomoji Tanabe on 19 June 2009, Allingham became the oldest living man. At his death, he was the oldest living veteran of the First World War, but not the longest lived member of any armed force in any conflict; this record is held by Emiliano Mercado del Toro of Puerto Rico, who also served during the First World War. He was also the first ever British man to reach the verified age of 113. On 18 July 2009, Allingham died of natural causes aged 113 years and 42 days. As the number of First World War veterans dwindled, calls grew to give the last remaining veteran a state funeral. The calls resulted in Her Majesty's Government approving on 27 June 2006 a National Memorial Service at Westminster Abbey to take place after the death of the last known British First World War veteran. Before this announcement Allingham often said that he tried not to think about the prospect, but has also been quoted as saying "I don't mind — as long as it's not me." Allingham received a letter from Member of Parliament Tom Watson on 14 July 2006 explaining the reasoning for a national memorial service rather than a state funeral, as the intention is to commemorate the entire generation that fought in the war rather than single out an individual. In Harry Patch's book The Last Fighting Tommy, the author claims that Allingham planned to leave his body to medical science. In his own book, Kitchener's Last Volunteer, Allingham confirmed that he was intending to leave his body to medical science. However he was persuaded by Denis Goodwin to change his mind, as he became a symbol of World War I to remind people of the sacrifices made during the conflict. To that end, he agreed to a funeral and cremation.
Соғыс медальдары мен марапаттары
Аллингэмге төрт медаль берілді, оның екеуі Бірінші дүниежүзілік соғыстан алынған. Сент-Омердің алтын медалі Аллингхэмге 2004 жылдың 11 қыркүйегінде Сент-Омер қаласының құрметті азаматы атағымен бірге табысталды. Қалған екі медаль – Бірінші дүниежүзілік соғысының британдық кампаниялық медальдары: Британдық соғыс медалі және Жеңіс медалі; халық арасында бұл екі медальды «Матт және Джефф» деп атайды. Бұл екі медаль – Қорғаныс министрлігінің, Аллингхемнің бастапқы кампаниялық медальдарының Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалауда жойылғаны жақындағы ескереу тақтайында анықталғаннан кейін берген алмастыру медальдары.
Allingham was awarded four medals, two of which were medals from the First World War. The Gold Medal of Saint Omer was awarded to Allingham on 11 September 2004 when he was given the Freedom of the Town of Saint Omer. The remaining two medals are British Campaign Medals from the First World War: the British War Medal and the Victory Medal; those two medals are colloquially known as "Mutt and Jeff". These two medals are replacement medals supplied by the Ministry of Defence after discovering at a recent cenotaph parade that Allingham's original campaign medals were destroyed during the Blitz of the Second World War.
Өлім және жерлеу
Оллингэм 2009 жылдың 18 шілдесінде сағат 3:10-да, 113 жас 42 күндік шағында, Брайтон қаласының жанындағы Овингдиандағы «Соқыр ардагерлер» Ұлыбритания орталығындағы үйінде табиғи себептерден ұйықтағанда қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін Уолтер Брейнинг әлемдегі ең қарт адам атанды. Аллингхэмнің жерлеу рәсімі 2009 жылдың 30 шілдесінде сағат 12:00-де Брайтон қаласындағы Сент-Николас шіркеуінде толық әскери салтанатпен өтті. Оның табытын үш Корольдік теңіз күшінің теңізшісі мен үш Корольдік әуе күшінің әскери қызметкері көтеріп шықты. Қызметке дейін шіркеу қоңыраулары жартылай үнсіздікпен тоқсан рет соғылды, оны жергілікті қоңыраушылар мен Корольдік әуе күші мен Корольдік теңіз күшінің қоңырау соғу қауымдастықтарының мүшелері орындады. Қатысушылардың арасында королева атынан Глостер герцогинясы және ардагерлер министрі Кеван Джонс болды. Аллингхэмнің қызмет еткен екі әскер түрінен – Корольдік теңіз күші мен Корольдік әуе күшінен аға офицерлер, соның ішінде вице-адмирал сэр Адриан Джонс және авиация вице-маршалы Питер Дай да қатысты. Жерлеу рәсімінен кейін Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған бес көшірме ұшақтардан тұратын эскадрилья ұшып өтті; британдық және француз мүйіз дауысы соңғы сигнал мен Reveille ойнады; ал қоңырау оның өмірінің әр жылы үшін 113 рет соғылды. BBC поэзия лауреаты Кэрол Энн Даффиге Аллингхэм мен одан бір апта бұрын, 2009 жылдың 25 шілдесінде қайтыс болған Гарри Патчтың өлімін еске алу үшін өлең жазуды тапсырды. «Соңғы сигнал» атты өлеңді Дюфи BBC Radio 4-тегі Today бағдарламасында Аллингхэмнің жерлеу күнінде оқыды. 2010 жылдың 22 мамырында Эстборн бекінісінде Аллингхэмнің қалада тұрғандығын еске алу үшін ағаш отырғызылды және ескерткіш тақта ашылды.
Allingham died of natural causes in his sleep at 3:10 am on 18 July 2009 at his care home, Blind Veterans UK centre in Ovingdean near Brighton, aged 113 years and 42 days. After his death, Walter Breuning succeeded him as the world's oldest man. Allingham's funeral took place at St Nicholas' Church, Brighton at noon on 30 July 2009, with full military honours. His coffin was carried by three Royal Navy seamen and three RAF airmen. The service was preceded by a half muffled quarter peal on the church's bells, rung by local ringers and members of the RAF and Royal Navy change ringing associations. Among the mourners were the Duchess of Gloucester, representing the Queen, and Veterans' Minister Kevan Jones. Senior Royal Navy and Royal Air Force officers, including Vice Admiral Sir Adrian Johns and Air Vice Marshal Peter Dye, represented the two services of which Allingham had been a member. The funeral was followed by a flypast of five replica First World War aircraft; British and French buglers played the Last Post and Reveille; and a bell was tolled 113 times, once for each year of his life. The BBC commissioned Carol Ann Duffy, the Poet Laureate, to write a poem to mark the deaths of Allingham and Harry Patch, who died one week after Allingham on 25 July 2009. The result, "Last Post", was read by Duffy on the BBC Radio 4 programme Today on the day of Allingham's funeral. A tree was planted, and a commemorative plaque unveiled, at the Eastbourne Redoubt on 22 May 2010 to mark Allingham's residence in the town.