Кіріспе

Функцияның айналасында қалыпсыз мінез-құлық байқалатын орын. Нақты мәнді функциялардың маңызды ерекшеліктері.

Күрделі талдауда функцияның маңызды ерекшелігі – функцияның өте күшті мінез-құлық көрсететін "қиын" ерекшелігі. Маңызды сингулярлық санаты – басқа тәсілдермен шешілетін ерекшеліктерге жатпайтын, басқаруға өте қиын оқшауланған сингулярлықтардың "қалдық" тобы. Іс жүзінде кейбіреулер оқшауланбаған ерекшеліктерді де қамтиды, онда қалдық болмайды.

Ресми сипаттама

Комплекс жазықтығының ашық ішкі жиынын және голоморфтық функцияның элементі деп қарастырайық. Егер нүктесіндегі сингулярлық полюс немесе алынып тасталатын сингулярлық болмаса, онда бұл нүкте функцияның негізгі сингулярлығы деп аталады. Мысалы, функциясы нүктесінде негізгі сингулярлыққа ие.

Балама сипаттамалар

Болсын – кешенді сан, және болсын функциясы нүктеде анықталмаған, бірақ кешенді жазықтықтың кейбір аймағында аналитикалық, және әрбір ашық маңда нүктемен қиылысады.

Егер екі жақ та бар болса, онда функциялардың екеуі үшін де алынып тасталатын сингулярлық болады.

Егер бар болса, бірақ жоқ болса (әрине), онда функцияның нүлі және полюсі болады. Сол сияқты, егер жоқ болса (әрине), бірақ бар болса, онда функцияның полюсі және нүлі болады.

Егер екі жақ та болмаса, онда функциялардың екеуі үшін де маңызды сингулярлық болады. Маңызды сингулярлықты сипаттаудың тағы бір жолы – функцияның Лоран қатары нүктеде шексіз көп теріс дәрежелі мүшелерге ие (яғни, Лоран қатарының негізгі бөлігі шексіз жиынтық). Бұған байланысты анықтама: егер функцияның туындысы шекке жақындамайтын нүкте болса, онда функцияның нүктеде маңызды сингулярлығы болады.

Riemann сферасында шексіз нүктесі бар жағдайда, функция сол нүктеде маңызды сингулярлыққа ие, егер және тек егер 0 нүктесінде маңызды сингулярлық болса: яғни, екі жақ та болмаса. Riemann сферасындағы Riemann zeta функциясының тек бір ғана маңызды сингулярлығы бар, шындығында, рационалды функция емес әрбір мероморфтық функцияның бірегей маңызды сингулярлығы бар.

Голоморфтық функциялардың маңызды сингулярлықтарына жақын мінез-құлқы Казорати–Вейерштрасс теоремасымен және одан да күшті Пикардтың үлкен теоремасымен сипатталады. Соңғысы, функцияның әрбір маңында маңызды сингулярлық, мүмкін бірін қоспағанда, әрбір кешенді мәнді шексіз көп рет қабылдайды. (Ерекшелік қажет; мысалы, функция ешқашан 0 мәнін қабылдамайды.)