Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс табиғат тарихы суретшісі (1820–1899) американдық математик
German natural history artist (1820–1899)
the American mathematician
Джозеф Вольф (22 қаңтар 1820 – 20 сәуір 1899) – табиғат тарихының иллюстрациясына маманданған неміс суретшісі. Ол 1848 жылы Британ мұражайына көшіп, Дэвид Ливингстон, Альфред Рассел Уоллес және Генри Уолтер Бейтс сияқты саяхатшылар мен табиғаттанушылардың бағалаған суретшісі болды. Вольф жануарларды тірідей, нақты позада бейнелеген және жабайы табиғат өнерінің ірі бастамашыларының бірі саналады. Сэр Эдвин Лэндзир оны "күмәндісіз, барлық жағынан ең жақсы жануарлар суретшісі" деп атады.
Joseph Wolf (22 January 1820 – 20 April 1899) was a German artist who specialized in natural history illustration. He moved to the British Museum in 1848 and became the preferred illustrator for explorers and naturalists including David Livingstone, Alfred Russel Wallace and Henry Walter Bates. Wolf depicted animals accurately in lifelike postures and is considered one of the great pioneers of wildlife art. Sir Edwin Landseer thought him " without exception, the best all round animal artist who ever lived".
Германия
Жозеф Антон Вольф пен оның әйелі Элизабет Пробстфельдтің тұңғыш ұлы болды. Миннесота пионері Рэндольф Майкл Пробстфилд оның бірінші туысы еді. Вольф Мёрцте, Мюнстермейфельдке жақын жерде, сол кездегі Рейн Пруссиясында, Мозель өзенінен шалқап жатқан Эйфель аймағында дүниеге келді. Бастапқыда оның аты Матиас болған, бірақ кейіннен ол Жозеф деп аталды. Бала кезінде ол құстар мен жануарлар өмірін жақсы зерттеді және табиғат тарихынан сурет салуға ерекше қабілет танытты. Ол құстар мен жануарлардың қағаздан қиылған суреттерін жасап, терезелерге жабыстыратын. Кейін ол аң аулауға қызығушылық танытты. Тас мысықтың терісінен өзіне қылқалам жасап, ұядан тапқан немесе үйінің жанында өсірген құстардың суреттерін салды. Ол жыртқыш құстарға ерекше қызығушылық танытты, өнерді кәсіп ретінде қарастырды, бірақ он алты жасында кәсіби суретші болу үшін оқуын жалғастыру қажеттігін түсінді. Әкесінің қолдауымен Кобленцтегі литография шеберханасы Gebrüder Becker-де шәкірт болды. Мұнда ол алғашқы суреттелген орнитологиялық кітабымен танысты (Йохан Конрад Суземильдікі – ол құстарға қызығушылық танытқан саудагердің жинағында оның кейінгі басылымын суреттеді және тақталардың нашар сапасына таң қалды). Үш жылдық оқудан кейін ол үйіне оралды және біраз уақыт ауыл басшысымен бірге заңсыз жасырылған спирттік ішімдіктерді іздеу жұмысына уақытша жұмыс істеді. Вольф Франкфуртқа сапар шегіп, орнитолог Эдуард Рюппелге литограф екенін таныстырды. Рюппел Абиссиния құстарын зерттеуді бастады және Вольфты Франкфуртта немесе Дармштадтта тұрып, өзі үшін жұмыс істеуге шақырды, сондай-ақ Вольфты Иоганн Якоб Каупқа жұмыс істеуге ұсынды. Вольф Дармштадтқа көшіп келді, бірақ Рюппелдің «Солтүстік-Шығыс Африка құстары» еңбегін суреттеуді жалғастырды. Кауп оның қабілетіне таң қалды және Вольфтың эскиздерінің бірін Лейдендегі Табиғат тарихы мұражайындағы Германн Шлегельге көрсету үшін алып барды. Шлегель Вольфқа «Құс сақшылығы туралы трактат» үшін бірнеше тақталар жасауға тапсырыс берді. Нәтижесінде «тірі өлшемдегі жыртқыш құстардың тамаша суреттері» жинағы пайда болды, бұл Вольфтың Еуропадағы беделін нығайтты. Вольф көп ұзамай Дэвид Ливингстон, Альфред Рассел Уоллес және Генри Уолтер Бейтс сияқты саяхатшылардың жариялаған кітаптарының басты суретшісіне айналды (мысалы, Бейтстің 1863 жылғы «Амазонка өзеніндегі натуралист» кітабы). Вольф 1869 жылы құрылған неміс «Атенаеум» қауымдастығына қосылды, мүшелері ғылыми, әдеби және музыкалық кештерде жиналатын. Ол олардың көрмелері үшін әртүрлі композициялар жасады, көбінесе табиғат элементтерін пайдаланды. Оның сүйікті құралы көмір және сия болды. Вольф 1870 жылғы франко-пруссия соғысы кезінде неміс жесірлеріне арналған қордың қазынашысы болды. Соғыстан кейін ол Парижде Даниэль Жиро Эллиотпен кездесіп, шайқас даласына барды. Ол «Бейбітшілік және соғыс» атты сурет жасады, онда жауынгердің қасқырлығының үстіндегі бұтада көгершіндер бейнеленген. Ол сондай-ақ «Эмбриология бойынша лекция» сияқты карикатуралық суреттер жасады, онда ол кейбір ғалымдарды қысымға алды. Чарльз Дарвин жануарлардың мінез-құлқын зерттеуді бастағанда, зоопарк директоры Авраам Ди Бартлетт оған Вольфтың жануарлардың қимыл-қозғалысын егжей-тегжейлі суреттеу қабілеті туралы айтты. Дарвин Вольфтан фотосуреттер мен зоопарктағы тірі жануарлардың суреттерін салуын өтінді. Вольф басқалардың байқауларына күмәнмен қарады және тіпті Дарвиннің маймылдың бетін «күлкі» деп түсіндіруіне қарсы болды. Дарвин бірнеше рет оның үйіне келді және Вольф оны өте жақын адам ретінде бағалады, тіпті «баланың да сөйлесе алатын» адамдай естілді.
Joseph was the first son of a farmer, Anton Wolf, and his wife Elisabeth née Probstfeld. The Minnesota pioneer Randolph Michael Probstfield was his first cousin. Wolf was born in Mörz, near Münstermaifeld, then in Rhenish Prussia, not far from the river Moselle, in the Eifel region. He was originally called Mathias but later went by the name of Joseph. In his boyhood he assiduously studied bird and animal life, and showed a remarkable capacity as a draughtsman of natural history subjects. He showed an early talent for art by cutting paper silhouettes of birds and animals which he pasted onto windows. He later took an interest in hunting. He made himself brushes from the fur of a stone marten, and drew illustrations of birds that he raised from the nest or found near his home. He took a special interest in birds of prey, and considered art as a career but realized at the age of sixteen that he needed more training to be professional. With support from his father he was apprenticed to a firm of lithographers, Gebrüder Becker at Koblenz. Here he found his first illustrated ornithology book (by Johann Conrad Susemihl—he went on to illustrate a later edition of it in the collection of a trader with an interest in birds, and was surprised by the poor quality of the plates). He returned home after three years of apprenticeship, and for a while took up a temporary job with the village headman in searching homes for illegally concealed liquor. Wolf travelled to Frankfurt and introduced himself as a lithographer to the ornithologist Eduard Rüppell. Rüppell was just beginning to work on the birds of Abyssinia and he encouraged Wolf to work for him either by living in Frankfurt or Darmstadt where he suggested Wolf could work for Johann Jakob Kaup. Wolf moved to Darmstadt but went on working on Rüppell's The Birds of North East Africa. Kaup was impressed by his abilities and took one of Wolf's sketchbooks to a meeting in Leyden to show to Hermann Schlegel at the Natural History Museum, Leiden. Schlegel immediately commissioned Wolf to work on some plates for Traité de Fauconnerie. The result was a set of "magnificent paintings of birds of prey in life size" which established Wolf's reputation in Europe. Wolf soon became the illustrator of choice for all the books published by returning adventurers like David Livingstone, Alfred Russel Wallace and Henry Walter Bates (for instance Bates' 1863 book The Naturalist on the River Amazons). Wolf joined an association called the German Athenaeum which was founded in 1869 and members met for scientific, literary and musical evenings. For their exhibitions he worked on a range of compositions often with natural elements. His favourite medium was charcoal and ink. Wolf became treasurer to a fund for German widows during the Franco Prussian War (War of 1870.) After the war, he met Daniel Giraud Elliot in Paris and visited a battlefield. He rendered the image in a design called "Peace and War" with turtle doves on a bush over a soldier's helmet. He also produces some cartoon like illustrations including "Lecture on Embryology" in which he taunts certain men of science. When Charles Darwin began his study of animal expressions, he was introduced by Abraham Dee Bartlett, the zoo superintendent, to the abilities of Wolf in illustrating minute details of animals in action. Darwin requested Wolf to make some illustrations from photographs and living animals in the zoological garden. Wolf held his own opinions on the reliability of others' observations and even doubted Darwin's interpretation of the face of a monkey as a "laugh". Darwin visited him on several occasions and Wolf appreciated him for being very approachable, someone that even "a child could talk to".
Әсері
Вольфтың қабілеттері тірі кезінде-ақ кеңінен мойынға алды. Вольф жабайы табиғат суретін жанр ретінде қалыптастырды, ал тірі құстарды бақылауы оған өте дәл және шынайы бейнелер жасауға мүмкіндік берді. Кейде ол сапардан оралған соң есте сақтап өте нақты эскиздер салады. Ол қауырсынның өрнектерін өте мұқият зерттеді және Сундевалл мен Ницштің птерилография жөніндегі еңбектерін оқығаннан кейін, ол үшін жаңа ештеңе болған жоқ. Зоолог Альфред Ньютон оны "барлық жануар суретшілерінің ең ұлысы" деп атады, ал Ландзир Вольфтың адам болмас бұрын құс болғанын айтты. Вольф қалам мен көмірмен көптеген суреттер, сондай-ақ ғылыми қоғамдар үшін литографиялар жасады, мысалы, Лондон зоологиялық қоғамы (ол 30 жыл ішінде ZSL мәжілісі үшін 340 "тартымды" түсті тақталар жасады). 2002 жылы Мёрцтегі жаңа көшеге суретшінің құрметіне "Йозеф Вольф жолы" деп ат қойылды. Вольфтың төрт қызы болды, олардың екеуінің балалары бар. Оның тікелей ұрпақтары Ұлыбританияда, Оңтүстік Африкада және Жаңа Зеландияда тұрады. Оның туғанына 200 жыл толуы 2020 жылдың қаңтар айында Мёрц қаласында "Йозеф Вольф жылы" аталып өтті.
Wolf's abilities were widely acclaimed even in his lifetime. Wolf established wildlife art as a genre and his observation of living birds allowed him to produce illustrations in very accurate and lifelike stances. On occasion he would come back from a trip and produce very accurate sketches from memory. He was very careful in his observation of feather patterns and when he read the works of Sundevall and Nitzsch on pterylography, he had nothing new to learn. The zoologist Alfred Newton called him "the greatest of all animal painters", while Landseer said that Wolf must have been a bird before he became a man. Wolf made numerous drawings in pen and charcoal as well as lithographs for scholarly societies such as the Zoological Society of London (he produced 340 "attractive" colour plates for the ZSL Proceedings in the course of 30 years),
In 2002, a new road in Mörz, "Joseph Wolf Weg", was named after the artist. Wolf had four daughters, two of whom had children. His direct descendants live in the United Kingdom, South Africa and New Zealand. His bicentenary was celebrated with a "Joseph Wolf year" in Mörz in January 2020.