Француз актрисасы Симона Симон туралы ақпарат: «Мысық адамдар» фильміндегі рөлі, мансабы, «Әйелдер көлі» және Голливудтағы жолы. Биографиясы мен фильмографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз актрисасы Симона Тереза Фернанде Симон (23 сәуір 1910 немесе 1911 – 22 ақпан 2005) – француз киноактрисасы, 1931 жылы кинодағы карьерасын бастаған. Ол, ең алдымен, «Мысық адамдар» американдық қорқыныш фильміндегі және оның жалғасы «Мысық адамдардың қарғысы» фильміндегі рөлімен танымал.
French actress
Simone Thérèse Fernande Simon (23 April 1910 or 1911 – 22 February 2005) was a French film actress who began her film career in 1931. She is perhaps best remembered for her role in the American horror film Cat People, and its sequel The Curse of the Cat People.
Ерте өмір
Марсельде туған ол 1932 жылы маңызды рөлдерді ойнады және Марк Аллегреттің «Лак-окс-дамс» («Ледиз-Лейк», 1934) фильмінде ойнағаннан кейін танымал болды, бұл оның пікірінше, оның алғашқы маңызды рөлі болды. Осы арада студия оған лайықты рөл табуда қиындыққа тап болды. Ол өзінің американдық кинодебютын «Гарсияға хат» (1936) фильмінде испан қызы рөлінде ойнауы тиіс еді, бірақ оның орнына Рита Хейворт келді. 1935 жылдың ортасында ол «Under Two Flags» (1936) фильмінде әйел рөлге таңдалды, бірақ өндіріс кезінде шығарылды. Ол ауруға байланысты кері шегінгені туралы хабарланғанмен, кейіннен Занук оны он екі күндік түсіруден кейін темпераментті мінез-құлқы үшін, фильмнің режиссері Франк Ллойдты ренжіткені үшін босатқаны белгілі болды. Ол өзінің өрескел немесе жұмыс істеу қиын екені туралы кез келген мәлімдемені жоққа шығарды, ол баспасөзге бастапқыда американдық өмір салтына үйренбегенін, оның пікірінше, француз өмір салтынан гөрі ашық екенін түсіндірді. Оның денсаулығы нашарлағандықтан, ол ауруханаға жатқызылды, сол кезде ол өзінің американдық келісімшартынан бас тартуға көндірілді. Саймон түсіру кезінде қатты уайымдағанын, өйткені студия басшылары оның әрбір қадамын мұқият бақылап отырғанын мойындады. «Қыздар жатақханасы» көп ұзамай жұртшылықтың есінде қалды, бұл Саймонның американдық фильмдегі дебюті әсерлі болмады. Дегенмен, Саймон сенсация ретінде танылды және сыншылар оның өнерін мадақтады. Оның үстіне, журналдар бұл актрисаға бірден атақ әкелгенін хабарлады. Оның орнына студия оны 1936 жылдың ортасында түсірілген «Ladies in Love» (1936) романтикалық комедиясына шақырды. Ол әйел рөлін Джанет Гейнормен, Лоретта Янгпен және Констанс Беннеттпен бөлісті, олардың кейбіреулері Саймонның көптеген сахналарға қарсы болды. Оның алғашқы американдық фильмі елге келгеннен кейін бір жылдан астам уақыт өткеннен кейін жарық көргеніне қарамастан, үлкен жинауға қарамастан, студия оған Францияға сегіз апталық демалыс алуға рұқсат берді. 1937 жылы маусымда оралғаннан кейін, ол «Суэцке» (1938) тағайындалды, бірақ жоба тоқтатылды және ол ақырында ауыстырылды. 1930 жылдардың аяғында Симон өзінің американдық кино мансабының дамуына және онымен байланысты жариялылықтың кері әсеріне қанағаттанбағандықтан Францияға оралды. Ол жерде ол 1938 жылы Жан Ренуардың «La Bête Humaine» («Адамдық аң») фильмінде ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Голливудқа оралып, RKO Radio Pictures-те жұмыс істеді, онда ол ағылшын тіліндегі кинодағы ең үлкен жетістіктерге қол жеткізді: «Жұрт және Дэниел Вебстер» (1941), «Коттар» (1942) және «Коттар халқының қарғысы» (1944); соңғы екеуі Валь Льютон шығарған қорқынышты фильмдер сериясының бір бөлігін құрады. Сол кезде, АҚШ-та танымал болмай қалғандықтан, Саймон өзінің шығу тегі туралы бірнеше аңыздарды шығарды, мысалы, ол Марион Дэвис пен Уильям Рэндольф Херсттің махаббат баласы және ол Парамаунт акциялары ойыншысы болды. Бұл фильмдер үлкен табысқа жеткізбейді және ол соғыс аяқталғанға дейін орташа фильмдерде қалады. Ол Францияға актерлік қызметке оралып, «La Ronde» (Roundabout, 1950) фильмінде көрінеді. Осыдан кейін оның кинодағы рөлдері азайып, ол соңғы рет 1973 жылы фильмге түсті.
Born in Marseille, In 1932, she was given more important roles and she rose to fame after starring in Marc Allégret's Lac aux dames (Ladies Lake, 1934), which was in her own opinion her first serious role since The Unknown Singer. Meanwhile, the studio had trouble finding her a suitable role. She was scheduled to make her American film debut in A Message to Garcia (1936), playing a Spanish girl, but was replaced by Rita Hayworth. In mid 1935, she was cast in the female lead in Under Two Flags (1936), but was discharged during production. Although it was reported that she withdrew due to illness, it was later revealed that Zanuck fired her after twelve days of shooting because of her temperamental behavior, which displeased the film's director Frank Lloyd. She dismissed any further claims of her being rude or difficult to work with, explaining to the press that she was initially not used to the American lifestyle, which was in her view more extroverted than the French way of living. Her poor health caused her to be hospitalized, during which she became convinced to give up her American contract. Simon confessed that she was nervous during production, because studio executives were closely watching her every step. Girls' Dormitory was soon forgotten by the public, making Simon's American film debut less than impressive. Nonetheless, Simon was hailed a sensation and critics applauded her performance. Furthermore, magazines reported that it brought the actress overnight fame. Instead, the studio rushed her in the romantic comedy Ladies in Love (1936), which was filmed in mid 1936. She shared the female lead with Janet Gaynor, Loretta Young and Constance Bennett, some of whom objected to the large number of scenes that Simon was getting. Despite a big build up, which included a weekly salary even though her first American film was released more than a year after her arrival in the country, Failing in finding her appropriate roles, the studio allowed her to go on an eight week vacation to France, and following her return in June 1937, she was assigned to Suez (1938), but the project was shelved and she was eventually replaced. In the late 1930s, Simon returned to France, dissatisfied with the development of her American film career and the backfiring of its related publicity. There, she appeared in the Jean Renoir film La Bête Humaine (The Human Beast) in 1938. With the outbreak of World War II, she returned to Hollywood and worked for RKO Radio Pictures where she achieved her greatest successes in English language cinema with The Devil and Daniel Webster (1941), Cat People (1942) and The Curse of the Cat People (1944); the latter two formed part of the horror film series produced by Val Lewton. At the time, due to her relative obscurity in the United States, Simon generated a series of apocryphal rumors about her origins, such as that she was the love child of Marion Davies and William Randolph Hearst, and that she had been a Paramount stock player from Salem, Oregon. These films did not lead to greater success and she languished in mediocre films until the end of the war. She returned to France to act, and appeared in La Ronde (Roundabout, 1950). Her film roles were few after this and she made her final film appearance in 1973.
Жеке өмір және өлім
Саймон ешқашан үйленбеген. Оның хатшысы ол өзінің сәнді бөлмесіне (будуарына) қызығушылық танытқан кез келген адамға, соның ішінде Джордж Гершвинге алтын кілт сыйлаған деп айтқан. Алайда, кинотарихшысы Грег Манк «Мысық адамдар» (Cat People) DVD-сіне жазған аудио түсіндірмесінде хатшының жұмыс берушісінен ақша талап етуде айыпталып сотталғанын, сондықтан оның бұл мәселедегі сөзіне сенуге болмайтынын хабарлайды (хатшы кейіннен кінәлі деп танылды, ал оның мерзімінен шығу шарттары «алтын кілт» дауын ешқашан талқыламауды талап етті). 1950 жылдары Саймон француз банкирі және жарыс аттарының иесі/селекционері Алек Вейсвейлермен романтикалық қарым-қатынаста болды, оның әйелі Франсин Жан Коктоның демеушілерінің бірі болған. Ол бір кезде «Трицикл» кодовый аты бар Екінші дүниежүзілік соғыстың қос тыңшысы Душко Поповпен қарым-қатынаста болды. Саймон 2005 жылдың 22 ақпанында Парижде табиғи себептерден қайтыс болды. Бірнеше күннен кейін Францияның Мәдениет министрі Рено Доннедье де Вабрес Саймонның «тартымдылығы, қарсы тұра алмайтын күлкісі» туралы мәлімдеме жасады. «Симон Саймонның өмірден өтуімен біз 20 ғасырдың бірінші жартысындағы француз киносының ең тартымды және ең жарқын жұлдыздарының бірінен айырылдық». 2011 жылы британдық актер және жазушы Стивен Мосли өзінің танымал «Симон Саймонды жақсы көрген ұл» кітабында оған құрмет көрсетті.
Simon never married. It was alleged by her secretary that she gave a gold key to her boudoir to any man she was interested in, including George Gershwin. However, as film historian Greg Mank reports in his audio commentary for the DVD of Cat People, the secretary was then on trial for extorting money from her employer, and her word on this matter cannot be taken at face value (the secretary was later convicted, and the terms of her probation required that she never speak of the "gold key" scandal again). In the 1950s, Simon was romantically involved with the French banker and racehorse owner/breeder Alec Weisweiller whose wife Francine was one of Jean Cocteau's patrons. She was at one time in a relationship with World War II double agent Duško Popov, codenamed "Tricycle". Simon died in Paris, France, on 22 February 2005 from natural causes. A few days later, French Minister of Culture Renaud Donnedieu de Vabres issued a statement in which he extolled Simon's "charm, her irresistible smile With Simone Simon's passing, we have lost one of the most seductive and most brilliant stars of the French cinema of the first half of the 20th century." In 2011, British actor and writer Stephen Mosley paid tribute to her in his acclaimed book of strange tales The Boy Who Loved Simone Simon.