Кіріспе

11 ғасырдағы қасиетті Рим империясының императрицасы

Агнес Поитулық (шамамен 1025 – 14 желтоқсан 1077) – 1043 жылдан бастап Германияның патшайымы, ал 1046 жылдан 1056 жылға дейін қасиетті Рим империясының императрицасы болды, император III Генрихтің әйелі ретінде. 1056 жылдан 1061 жылға дейін ол ұлы Генрих IV ересек болмаған кезде, қасиетті Рим империясын регент ретінде басқарды. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол өзінің билігін тиімді түрде орната алмайтын және адал одақтастар табуға күш жеткізбейтін тәжірибесіз регент екенін көрсетті. Германияда ол әлі де, қателіктері болғанымен, мейірімді тарихи тұлға ретінде есте сақталады.

Ерте өмір

Агнес Аквитания герцогы Рамнульфид Вильгельм V-тің (1030 жылы қайтыс болған) және Бургундиялық Агнесстің қызы болды, сонымен қатар Рамнульфидтер әулетінің мүшесі еді.

Императрица

Агнес 1043 жылғы қарашада Ингельхаймдағы император сарайында Германия королі Генрих III-ке үйленді. Бұл неке империяның батыстағы князь үйлерімен қарым-қатынасын нығайтуға көмектесті. Генрих III өлім төсегінде ұлының Рим патшасы болып сайлануын қамтамасыз етті. Агнес Клуни аббаты Хью және Айхштеттің епископы, сонымен қатар Рим папасы Виктор II-нің көмегімен күйеуінің саясатын жалғастырып, Салиялық әулеттің билігін нығайтуға тырысты. Алайда, Италия және Бургундия патшаларының туысы болғанына қарамастан, ол басшы ретінде көп құрметке ие болмады. Кейін, оның отбасының иеленген жерлерінен айырылуы ұлының жағдайын қатты әлсіретті. Одақтастар табу үшін ол үш неміс герцогтігін сыйға берді және оның орнына Флоренция епископы Николай II-ні тағайындады. Содан кейін, 1059 жылғы Пасха күні Николай папа «In nomine Domini» атты маңызды пап бульдасын шығарды, онда кардиналдарды папаны сайлауға жалғыз құқылы деп белгілеп, императорға және барлық уақыттық билеушілерге, соның ішінде Агнеске де бұл құқықты бермеді. 1061 жылғы 30 қыркүйекте Александр II папа сайланғанда, императрица Агнес оны мойындаудан бас тартып, Онорий II-ні сайлады. Бұл жарыс 1064 жылғы Пентикост мерекесіне дейін аяқталмады. Императрицаның үміткері Рим Куриясына қарсы тұра алмады; нәтижесінде Агнес саясаттан шығып, регенттікті өзінің сенімді адамы, Аугсбург епископы Генрих II-ге тапсырды. Епископ Генрих өзінің ұстамсыз және мақтаншыл мінез-құлқынан, сондай-ақ Ламберт Херсфельд жазғандай, императрицамен қарым-қатынасы туралы қауесеттерден кейін кеңінен қабылдауға ие болмады. Сонымен қатар, тақ мұрагерінің қарапайым министрлермен тәрбиеленуі князьдердің наразылығын тудырды. 1062 жылы жас Генрих IV Кельн архиепискобы Анно II және Нордхаймның Оттосы бастаған топпен қашқындалып, Агнесті тақтан құлату мақсатымен жасалған қастандық, «Кайзерсверт төңкерісі» деп аталды. Генрих Кёльнге жеткізілді, қашып құтылу үшін кемеден секіріп түссе де, қайтадан ұсталды. Осы сәттен бастап билік Римге көшті, өйткені папа императорды сайлады.

Мұра

Агнес Джуди Чикагоның "The Dinner Party" инсталляциялық жұмысындағы маңызды тұлға болып табылады, ол Мұралық едендегі 999 атаудың бірі ретінде көрсетілген.