Кіріспе

36-шы Индианаполис 500 жарысы

1952 жылғы 30 мамырда Индианаполис моторлы трассасында өткен 36-шы Халықаралық 500 мильдік жарыс – мотор спорты жарысы болды. Бұл 1952 жылғы AAA Ұлттық чемпионатының ашылу жарысы және 1952 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының 8 жарысының екіншісі. Трой Раттман J. C. Agajanian үшін жарысты жеңіп алды. 22 жас 80 күндік Раттман тарихындағы 500 жарысының ең жас жеңімпазы атанды. Бұл сонымен қатар Индиде жеңіс одісқан соңғы топырақ трассалық автомобиль болды. Раттманның жеңісі оны әлем чемпионатының ең жас жеңімпазы етіп таныстырды, бұл рекордты ол 2003 жылғы Венгрия Гран-присіне дейін 51 жыл бойы сақтап қалды, онда испандық Фернандо Алонсо 22 жас 26 күнінде жеңіске жетті. Билл Вукович 150 айналымды жетекшілік етті, бірақ соңғы 9 айналымда рульдік байланысы жыртылып, көшбасшы болып тұрғанда апатқа ұшырады. Ол басқа көліктердің оқиғаға тартылуын болдырмау үшін көлігін сыртқы қабырғаға тіреп тоқтатты. 500 жарысы әлем чемпионатының құрамына енгізілген үшінші жылда Феррари Альберто Аскаримен Ferrari 375 Indianapolis көлігімен жарысқа қатысты. Бұл күш-жігер көп назар аударды, бірақ Аскари бірнеше айналымнан кейін машинасының дөңгелегінің ступицасы бұзылып, жарыстан шығуға мәжбүр болды. Ол 31-ші орынға тағайындалды. Бұл 1952 жылы Аскари қатысып, жеңбеген жалғыз әлем чемпионаты болды. Бесінші орын алған Арт Крос «Жыл жаңашылы» атанды. 1911 жылдан бері әр жыл сайын кем дегенде бір жаңашыл қатысса да, бұл қазір танымал жүлде алғаш рет ресми түрде тағайындалды.

Радио

Жарыс Индианаполис моторлы трассасының радиожелісі арқылы тікелей эфирде берілді. Маусым аяқталған соң, трасса басшылығы хабар тарату жұмыстарын өз күштерімен жүзеге асыру үшін желі құрды. Бұл келісім Индианаполистің 1070 WIBC AM радиостанциясының басшылығымен жасалды және негізінен WIBC қызметкерлерінен тұратын команда болды. WIBC Индианаполис нарығында хабар таратудың эксклюзивті құқығын алды, бұл аймақтағы басқа ірі станциялардың наразылығын тудырды. Кейінірек, хабарлама қаладағы барлық бес станцияда таратылды және әр станцияның қызметкерлері мен командасы қолданылды. Сид Коллинз комментатор болып жұмыс істеді. Джим Шелтон 4-ші бұрылыстан хабарлаушылардың бірі болды. Гордон Грэм пит-лейннен және жеңіс тұғырынан хабар берді. Бұрынғы жылдардағыдай, жарыстың басталуы мен аяқталуы тікелей эфирде көрсетілді, сондай-ақ жарыс барысында 15 минут сайын жаңалықтар берілді. Аймақтағы кем дегенде 20 станция бұл хабарды қабылдады.

Өмірбаян

Индианаполис 500 жарысы 1950 жылдан 1960 жылға дейін FIA Жүргізушілер әлем чемпионатына қосылды. Жарыс 1955 жылға дейін AAA ұйымымен, ал 1956 жылдан бастап USAC ұйымымен санкцияланды. Жаңа әлем чемпионаты жарияланғанда және алғаш рет CSI ұйымдастырған кезде, АҚШ-та әлі Гран-при болған жоқ. Индианаполис моторлы трассасының вице-президенті және бас менеджері Теодор Э. "Поп" Майерс Индианаполис 500 жарысының елден жарысқа қатысуына және әлем чемпионатына ұпай жинауына қол жеткізу үшін лобби жасады. 1950-1960 жылдары Индианаполис 500 жарысына қатысқан жүргізушілер Әлем жүргізушілер чемпионатында қатысқандары үшін және ұпай жинағандары үшін есептелді. Дегенмен, Индианаполисте жарысқа қатысқан машиналар міндетті түрде Формула 1 техникалық талаптары мен ережелеріне сәйкес келе бермеді. Жүргізушілер сонымен қатар тиісті AAA немесе USAC ұлттық чемпионаттары бойынша жеке ұпайлар (басқа шкала бойынша) жинады. Бірақ FIA Конструкторлар әлем чемпионатына ешқандай ұпай бермеді.

Қорытынды

1952 жылғы Индианаполис 500 жарысы 1952 жылғы әлем чемпионатының 8 кезеңінің екіншісі болды. Феррари командасының пилоты Алберто Аскари бұл жарысқа қатысты. Ол әлем чемпионатына басты бәсекелес ретінде Индианаполиске 500 шақырымдық жарысқа келген алғашқы еуропалық пилот болды. Осының нәтижесінде Аскари Швейцария Гран-приін өткізіп жіберді. Ол жарыстан ерте шығып, 31-орынды иеленді. Ол ешқандай ұпай жинамады, бірақ кейін қалған жеті жарысты жеңіп, әлем чемпионы атанды. Жарыс жеңімпазы Трой Раттман әлем чемпионатында 8 ұпай жинап, маусымның соңғы тұғырында жетінші орынға табан тіреді.