1952 жылғы Бельгия Гран-приі: Спа-Франкоршамдағы жарыс

Кіріспе

1952 жылғы Бельгия Гран-приі — 1952 жылдың 22 маусымында Спар-Франкоршамп трассасында өткен Формула-2 жарысы. Бұл 1952 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының 8 жарысы ішіндегі үшінші жарыс болды, және әдетте қолданылатын Формула-1 ережелерінің орнына, барлық Гран-при Формула-2 ережелері бойынша өткізілді.

Есептілік

Maserati-дің жаңа A6GCM әлі дайын болмаған еді, және бұған қоса, олардың жетекші пилоты Хуан Мануэль Фангио Монца Гран-приінде жарақат алды. Осының салдарынан Ferrari командасы жарыста жеңіске жете алу мүмкіндігіне ие болды, олардың құрамында Альберто Аскари (Андре Симонның орнына), Нино Фарина және Пьеро Таруффи бар еді. Екі жеке Ferrari машинасы да қатысты: Ecurie Francorchamps командасының жергілікті пилоты Шарль де Торнако және Луи Розье. Gordini командасы құрамын кеңейтіп, Бехра, Манзон және Бирамен қатар бельгиялық пилот Джонни Класқа да мүмкіндік берді. Американдық Роберт О'Брайен де осы жарыста Simca Gordini машинасымен қатысты. HWM командасы да бельгиялық екі пилотты – Пол Фрер мен Роджер Лоранды шақырды, олар тұрақты пилоттар Питер Коллинз бен Ланс Макклинмен бірге жарысты. Стирлинг Мосс осы жарысқа HWM-нен ERA командасына ауысты. Басқа да бірнеше жеке пилоттар қатысты, оның ішінде болашақ әлем чемпионы Майк Хоторн, ол Cooper Bristol машинасымен жарысқа дебют жасады. Аскари Ferrari командасының алдыңғы қатардағы позициясын басталды, ал оның командаластары Фарина мен Таруффи екінші және үшінші орындарда тұрды. Манзон мен Бехраның Gordini машиналары екінші қатарды құрады, ал үшінші қатарда Хоторн, Кен Уортон (Frazer Nash машинасымен) және барлық бельгиялық пилоттардың арасында ең жоғары нәтиже көрсеткен Фрер болды. Таруффи жаңбырлы ауа-райында жақсы старт бермеді, бірінші айналымның соңында тоғызыншы орынға түсіп қалды, ал Бехра екі жетекші Ferrari-ді озу арқылы жарысқа көшбасшы болды. Мосс та жақсы старт берді, бірақ бірінші айналымның ортасында оның машинасы бұзылып қалды. Бехраның көшбасшылығы ұзаққа соқпады, өйткені Аскари мен Фарина оны екінші айналымда озып, жарыстың қалған бөлігінде бірінші және екінші орындарды сақтап қалды. Бехра 13-ші айналымда Таруффи оны озып өткенде төртінші орынға түсті. Келесі айналымда Таруффи Малмедиде бұрылып, Бехра оған соқтығысты, нәтижесінде екеуі де жарыстан шықты. Манзон Хоторнды озып, үшінші орынға көтерілді. Отынның ағып жатуына қарамастан, Хоторн жарыстың соңына дейін төртінші орынды сақтап қалды. Оның дебют жасаған әріптесі Пол Фрере де ұпайлар тізімінде бесінші орынды иеленді. Аскаридің жеңісі (ең жылдам айналыммен) және Таруффидің жарыстан шығуы екеуінің де Чемпионаттың жетекшілігін тоғыз ұпаймен бөліскенін білдірді. Индианаполис 500 жарысының жеңімпазы Трой Раттман үшінші орынды алды, ал Фаринаның екінші орынға ие болуы оны турнир кестесінде төртінші орынға көтерді, Чемпионаттың бірлескен көшбасшыларынан үш ұпайға қалып қойды.

Maserati's new A6GCM was still not ready, and, to compound this, their lead driver Juan Manuel Fangio had suffered back injuries at the non championship Monza Grand Prix. This meant that Ferrari were once again favoured for success in the race, with their driver lineup consisting of Alberto Ascari (in place of André Simon), Nino Farina and Piero Taruffi. There were also two privateer Ferrari entries: local driver Charles de Tornaco of Ecurie Francorchamps, and Louis Rosier. The Gordini team expanded their lineup to include Belgian driver Johnny Claes, alongside Behra, Manzon and Bira. American Robert O'Brien also drove a Simca Gordini for this race. HWM also recruited a pair of Belgian drivers — Paul Frère and Roger Laurent — who raced alongside regular drivers Peter Collins and Lance Macklin. Stirling Moss switched from HWM to ERA for this race. A handful of other privateer entrants also took part, including future World Champion Mike Hawthorn, who made his debut in a Cooper Bristol. Ascari headed an all Ferrari front row, with teammates Farina and Taruffi in second and third, respectively. The Gordinis of Manzon and Behra made up row two, while the third row consisted of Hawthorn, Ken Wharton (in a Frazer Nash), and Frère, who was the highest qualifier of the five Belgian drivers on the grid. Taruffi started badly in the rain, dropping to ninth by the end of the first lap, while Behra overhauled the two leading Ferraris to take the lead of the race. Moss also started well, before his car broke down halfway through the first lap. Behra's lead was short lived, as both Ascari and Farina overtook him on the second lap, subsequently holding first and second for the remainder of the race. Behra dropped to fourth when the recovering Taruffi passed him on lap 13. On the following lap Taruffi spun at Malmédy and Behra hit him, causing both to retire. Manzon overtook Hawthorn to assume what was now third place. Despite suffering from fuel leakage problems, Hawthorn was able to maintain fourth place until the end of the race. His fellow debutant Paul Frère also finished in the points, in fifth. Ascari's win (with fastest lap), and Taruffi's retirement, meant that the two now shared the lead of the Championship, on nine points each. Indianapolis 500 winner Troy Ruttman was in third, while Farina's second place finish raised him to fourth in the standings, three points adrift of the joint Championship leaders.

Кірістер

No Driver Entrant Constructor Шасси Двигательдік шина 2 Нино Фарина Scuderia Ferrari Ferrari 500 Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 4 Альберто Аскари Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 6 Пьеро Таруффи Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 8 Майк Хоторн Leslie D. Hawthorn Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 10 Алан Браун Ecurie Richmond Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 12 Эрик Брендон Cooper Bristol Cooper T20 Bristol BS1 2.0 L6 14 Роберт Манзон Equipe Gordini Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 16 Жан Бера Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 18 Джонни Клэс Gordini Gordini T16 Gordini 20 2.0 L6 20 Принц Бира Simca Gordini Simca Gordini T15 Gordini 1500 1.5 L4 22 Луи Розье Ecurie Rosier Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 24 Лэнс Маклин HW Motors HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 26 Питер Коллинз HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 28 Поль Фрер HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 30 Роджер Лоран HWM Alta HWM 52 Alta F2 2.0 L4 32 Стирлинг Мосс English Racing Automobiles Ltd. ERA Bristol ERA G Bristol BS1 2.0 L6 34 Шарль де Торнако Ecurie Francorchamps Ferrari Ferrari 500 Ferrari Type 500 2.0 L4 36 Кен Уортон Scuderia Franera Frazer Nash Bristol Frazer Nash FN48 Bristol BS1 2.0 L6 38 Артур Легат Arthur Legat Veritas Veritas Meteor Veritas 2.0 L6 40 Робин Монтгомери Charrington Robin Montgomerie Charrington Aston Butterworth Aston NB41 Aston Butterworth F4 2.0 L6 42 Тони Газ Tony Gaze HWM Alta HWM 51 Alta F2 2.0 L4 44 Роберт О'Брайен Robert O'Brien Simca Gordini Simca Gordini T15 Gordini 1500 1.5 L4 Ақпарат көздері:

Іріктеу

Орын № Жүргізуші Конструктор Уақыт Аралық 1 4 Альберто Аскари Ferrari 4:37.0 – 2 2 Нино Фарина Ferrari 4:40.0 + 3.0 3 6 Пьеро Таруффи Ferrari 4:46.0 + 9.0 4 14 Роберт Манзон Gordini 4:52.0 + 15.0 5 16 Жан Бехра Gordini 4:56.0 + 19.0 6 8 Майк Хоуторн Cooper Bristol 4:58.0 + 21.0 7 36 Кен Уортон Frazer Nash Bristol 5:01.0 + 24.0 8 28 Пол Фрере HWM Alta 5:05.0 + 28.0 9 10 Алан Браун Cooper Bristol 5:07.0 + 30.0 10 32 Стирлинг Мосс ERA Bristol 5:07.6 + 30.6 11 26 Питер Коллинз HWM Alta 5:09.0 + 32.0 12 12 Эрик Брэндон Cooper Bristol 5:11.0 + 34.0 13 34 Шарль де Торнако Ferrari 5:14.5 + 37.5 14 24 Ланс Маклин HWM Alta 5:17.1 + 40.1 15 40 Робин Монтгомери Charrington Aston Butterworth 5:19.3 + 42.3 16 42 Тони Гейз HWM Alta 5:22.8 + 45.8 17 22 Луи Розье Ferrari 5:25.7 + 48.7 18 20 Принц Бира Simca Gordini Gordini 5:28.4 + 51.4 19 18 Джонни Клэс Gordini 5:31.1 + 54.1 20 30 Роджер Лоран HWM Alta 5:37.9 + 60.9 21 38 Артур Легат Veritas 5:45.0 + 68.0 22 44 Роберт О’Брайен Simca Gordini Gordini 5:51.0 + 74.0