1955 жылғы Италия Гран-присі: Фанигоның үшінші жеңісі және Mercedes-тің соңғы үміті
1955 Italian Grand Prix
1955 жылғы Италия Гран-при: Формула-1 жарысы, Монца трассасы. Фанхио үшінші рет әлем чемпионы атанды. Жаңа трасса, қауіпсіздік шаралары мен жарыс туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1955 жылғы Италия Гран-приі – 1955 жылдың 11 қыркүйегінде Италияның Монца қаласындағы Autodromo Nazionale di Monza автодромында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1955 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының жетінші және соңғы жарысы болды. 1955 жылғы Ле-Ман апатынан кейін чемпионат Ұлыбритания Гран-приінен кейін де ашық қалды; алайда, сол жарыстан соң (Франция Гран-приі бұрыннан жойылған болатын) Германия, Швейцария және Испания Гран-прилері де тоқтатылды. Осының нәтижесінде Фангио үшінші рет және қатарынан екінші рет әлем чемпионы атанды. Бұрынғы аздап қисайған трассаның орнына жаңа бетонды банк салынды, ал 10 км (6.214 миль) болатын Монца трассасы 1933 жылдан бері алғаш рет қолданылды. Curva Sud бұрышы да екі оң жақ бұрылыстан "Parabolica" деп аталатын біріктірілген оң жақ бұрылысқа айналды. Жарысқа қатысқан 4 "Mercedes" зауыттық машинасының ішінде Фангио мен Мосс ағынды, жабық дөңгелекті W196 машиналарын, ал Клинг пен Таруффи ашық дөңгелекті W196 машиналарын жүргізді. Бұл "Mercedes" машиналарының чемпионаттағы төртінші және соңғы рет қатысуы болды, сондай-ақ Формула-1 тарихында жабық дөңгелекті автомобильдің жарысты жеңіп алуының үшінші және соңғы реті еді. Бұл 1950 жылғы әлем чемпионы Нино Фаринаның соңғы Гран-при жарысы болды. Бұл сондай-ақ "Mercedes Benz" үшін қозғалтқыш өндіруші ретінде 1997 жылғы Австралия Гран-приінде Дэвид Культард жеңгенге дейін соңғы Гран-при жеңісі, ал 2012 жылғы Қытай Гран-приінде Нико Росберг жеңгенге дейін "Mercedes Benz" үшін конструктор ретінде соңғы Гран-при жеңісі болды. Сонымен қатар, 1997 жылғы Еуропа Гран-приінде Мика Хаккинен мен Культардқа дейін "Mercedes Benz" үшін қозғалтқыш өндіруші ретінде соңғы 1-2 орын, ал 2014 жылғы Малайзия Гран-приінде Льюис Хэмилтон мен Росбергке дейін "Mercedes Benz" үшін конструктор ретінде соңғы 1-2 орын болды.
The 1955 Italian Grand Prix was a Formula One motor race held at Autodromo Nazionale di Monza, in Monza, Italy on 11 September 1955. It was the seventh and final race of the 1955 World Championship of Drivers. In the wake of the 1955 Le Mans disaster, the championship was still open after the British Grand Prix; although after that race (with the French Grand Prix already having been cancelled) the German, Swiss and Spanish Grands Prix were all cancelled. This meant that Fangio won the world driver's championship for the 3rd time and the 2nd time in succession. A new concrete banking had been constructed over where the original slightly banked version was, and the combined 10 km (6.214 mi) Monza circuit was used for the first time since 1933. The Curva Sud had also been modified from 2 right hand corners into one sweeping right hander known as the "Parabolica". Of the 4 factory Mercedes cars in the race, Fangio and Moss drove the streamlined, closed wheel W196's, while Kling and Taruffi drove open wheel W196's. This was the 4th and last appearance of the streamlined Mercedes cars at a championship GP as well as the third and last time in Formula One history that a race had been won by a closed wheel car. This was the last Grand Prix race for 1950 world champion Nino Farina. This was also the last Grand Prix win for a Mercedes Benz as an engine manufacturer until David Coulthard won the 1997 Australian Grand Prix and the last Grand Prix win for Mercedes Benz as a constructor until Nico Rosberg won the 2012 Chinese Grand Prix, and also the last 1 2 finish for Mercedes Benz as an engine manufacturer until Mika Häkkinen and Coulthard at the 1997 European Grand Prix, as well as the last 1 2 finish for Mercedes Benz as a constructor until Lewis Hamilton and Rosberg at the 2014 Malaysian Grand Prix.