Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1958 жылғы Аргентина Гран-приі – 1958 жылғы 19 қаңтарда Аутодромо Муниципаль Сиуад де Буэнос-Айрес трассасында өткен Формула-1 автожарысы. Бұл 1958 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатының бірінші жарысы және 1958 жылғы Формула-1 өндірушілері халықаралық кубогының бірінші жарысы болды. Бұл жарыс Аргентина Гран-приінің алтыншы мәрте өткізілуі еді. Жарыс трассаның #2 нұсқасында өтті. Жарыс төрт километрлік трассада 80 айналымнан тұды, жалпы қашықтығы 313 километрді құрады. Жарысты британдық жүргізуші Стерлинг Мосс Роб Уокердің жеке құрастырылған Купер T43 машинасында жеңіп алды. Бұл Купер үшін конструктор ретіндегі алғашқы әлем чемпионаты жеңісі болды, сонымен қатар бұл артқы қозғалтқышты автомобильдің, жеке команданың және басқа өндіруші жасаған қозғалтқышпен жабдықталған автомобильдің алғашқы жеңісі еді. Мосс өзінің жетінші Гран-при жеңісін итальяндық жүргізуші Луиджи Муссодан (Ferrari 246 F1) 2,7 секундқа басып өтті. Муссоның британдық командаласы Майк Хоторн (Ferrari 246 F1) үшінші орынға ие болды.
The 1958 Argentine Grand Prix was a Formula One motor race held on 19 January 1958 at Autodromo Municipal Ciudad de Buenos Aires Circuit. It was race 1 of 11 in the 1958 World Championship of Drivers and race 1 of 10 in the 1958 International Cup for Formula One Manufacturers. The race was the sixth Argentine Grand Prix. It was held on the #2 variation of the circuit. The race was held over 80 laps of the four kilometre circuit for a total race distance of 313 kilometres. The race was won by British driver Stirling Moss in Rob Walker's privately entered Cooper T43. Apart from being the first World Drivers Championship race win for Cooper as a constructor it was also the first win for a rear engined car, the first win for a car entered by a privateer team and the first win for a car powered by an engine built by another manufacturer. Moss took his seventh Grand Prix victory by 2.7 seconds over Italian driver Luigi Musso (Ferrari 246 F1). Musso's British teammate Mike Hawthorn (Ferrari 246 F1) was third.
Есептілік
Отын ережелерінің өзгеруі британдық Vanwall және BRM командаларының қаңтар айының ортасында Аргентина жарысына, Монакодағы маусымның екінші жарысынан төрт ай бұрын дайын болмауына себеп болды. Осының салдарынан, бұл жарыс Формула-1 әлем чемпионаты тарихындағы ең аз қатысушы (10) тіркелген Гран-при болды. Vanwall Моссты басқа командамен жарысуға жіберді, ол Роб Уокер жарыс командасымен бірігіп, олардың Cooper T43 машинасын жүргізді – бұл машина зауыттық Cooper командасында жаңа T45 машинасымен алмастырылатын болған. Жарыс өте ыстық ауа райында өтуі күтілгендіктен, жарыс ұзындығы 400 шақырымнан 313 шақырымға дейін қысқартылды. Жарыс қысқа болғандықтан, Уолкер командасы дөңгелектерді ауыстырмай-ақ жарысты аяқтау мүмкіндігін қарастырды. Автомобильдің төрт бұрандалы дөңгелектерін ауыстыруға шамамен екі айналым уақыт кетті, бұл олардың қарсыластары Ferrari және Maserati-ге қарағанда әлдеқайда баяу еді. Мосс және оның командасы дөңгелектердің жағдайына қатысты шағымданып, дөңгелектерді ауыстыруға кететін уақыт туралы алдауға көшті. Jean Behra жекеменшік Maserati 250F машинасымен бастап кетті, бірақ тез арада Хоторн одан өтті. Он айналымнан кейін Хуан Мануэль Фанхио Scuderia Sud Americana командасының Maserati 250F машинасымен көшбасшы болды, ал Мосс пит-стоптар басталғанда ауыр итальяндық машиналардың артынан екінші орынға шықты. Пит-стоптан кейін Мосс Муссо мен Хоторннан озып кетті. Бехра айналып кетті, ал Фанхио қозғалтқышының қателігінен қалып қойды. Жарыс аяқталуға он айналым қалғанда, қарсыластары Мосс пит-стопқа кірмейтініне көз жеткізді, соның салдарынан Муссо мен Хоторн жылдамдығын арттырды. Мосс дөңгелектері тозып бітті, бірақ сақтықпен жүргізу арқасында Мосс керемет жеңіске жетіп, финиш сызығын қиындықпен басып өтті. Екі Ferrari-дің артынан Фанхио бірінші болып аяқтады, Бехра екі айналым қалып, қалған ұпайларды жинады. Гарри Шелл Фанхионың командаласы Карлос Мендитегуйден кейін келді, екеуі де Maserati 250F машинасымен жарысты. Питер Коллинз қатысушылардың арасындағы жалғыз зейнеткер болды, ол үшінші Ferrari машинасымен бірінші айналымда сынған осьтен тоқтады. Бұл артқы моторлы машинаның алғашқы жеңісі болды, бірақ ол тактикалық амалдың нәтижесінде туындаған ерекше жағдай еді. Алдыңғы моторлы машинаның өмірінің соңына бір жыл ғана қалғаны әлі анық емес еді.
A change in fuel regulations meant that the British teams Vanwall and BRM would not be ready for the Argentine race held in mid January, four months ahead of the second race of the season in Monaco. This meant that this race had the fewest entries (10) of any Grand Prix in the history of the F1 World Championship. Vanwall released Moss to compete with another team and he linked up with the Rob Walker Racing Team to drive their Cooper T43, a car about to be superseded at the factory Cooper team by the new T45. With the race set to be held in very hot conditions the race was shortened from 400 kilometres to 313. The shorter race led the Walker team to consider running the race without stopping for tyres. The car's four stud wheels would take almost two laps to complete a tyre change, much slower than their Ferrari and Maserati rivals. Moss and his team began a deception, complaining about the tyre situation and how much time they would lose changing tyres. Jean Behra in a privateer Maserati 250F led at the start but was quickly passed by Hawthorn. By lap ten Juan Manuel Fangio had taken the lead in the Scuderia Sud Americana entered Maserati 250F and Moss had worked his way forward into second position as the pitstops began for the heavier Italian built cars. After the pitstops Moss led from Musso and Hawthorn. Behra was delayed by a spin and Fangio by a misfire. With ten laps remaining the others decided Moss was not going to pit and Musso and Hawthorn picked up the pace. Moss' tyres were disintegrating but there was enough with careful driving that Moss limped to the line for a remarkable victory. Behind the two Ferraris Fangio was the first Maserati to finish with Behra, two laps down, scoring the remaining points. Harry Schell was next ahead of Fangio's teammate Carlos Menditeguy, both Maserati 250F mounted. Peter Collins was the only retirement of the ten entries having stopped on the opening lap with a broken axle in the third Ferrari. It was the first victory for a rear engined car but for the moment it would be an aberration brought on by tactics. It was not yet obvious that the death of the front engined car was just a year away.