Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отаго портындағы арал, Жаңа Зеландия
Island in the Otago Harbour, New Zealand
Карантин аралы (сондай-ақ Камау Тауруа деп те аталады және ресми түрде Карантин аралы / Камау Тауруа деп тіркелген) – Жаңа Зеландияның Дунедин қаласына жақын Отаго портындағы ең ірі арал. Аралдың ауданы – және ол жалпыға қолжетімді демалыс орны болып табылады. Аралдағы ғимараттар Карантин аралы / Камау Тауруа қоғамдық бірлестігінің (QIKTC) меншігінде. Оның басқаруы QIKTC мен Табиғатты қорғау департаменті арасында бөліседі. Карантин аралына жақын Ракирири деген кішкентай арал бар. Екі арал да Порт Чалмерс қаласы мен Отаго түбегінің бөлігі – Портобелло түбегіндегі теңіз зертханасының арасында орналасқан.
Quarantine Island (also known as Kamau Taurua and officially gazetted as Quarantine Island / Kamau Taurua), is the largest island in Otago Harbour, close to the city of Dunedin, New Zealand. The island covers an area of , and is a publicly accessible recreation reserve. The buildings on the island are owned by Quarantine Island / Kamau Taurua Community Incorporated (QIKTC). Its management is shared between QIKTC and the Department of Conservation. A smaller island, Rakiriri, lies close to Quarantine Island. Both islands lie across the harbour between the town of Port Chalmers and the marine laboratory on Portobello Peninsula, part of the Otago Peninsula.
Аттар
Арал бірнеше атаумен белгілі болған, соның ішінде Сент-Мартин аралы. 1996 жылы Нгай Таху Уайтаңги шарты бойынша бекітілген келісімнің аясында "тораптарды орнату орны" деген мағына беретін Камау Тауруа атауы Карантин аралы/Камау Тауруаның ресми атауының бір бөлігі ретінде қайта жаңартылды.
The island has been known by a number of names, including St Martin Island. In 1996 as part of the Ngāi Tahu Treaty of Waitangi settlement the name of Kamau Taurua, meaning 'a place to set nets' was restored as part of the official name of Quarantine Island/Kamau Taurua.
Тарих
Орал 1863 жылдан 1924 жылға дейін Отагоның карантиндік станциясы ретінде қызмет етті. Жаңа Зеландиядағы төрт станцияның бірі болды. Отаго портына жұқпалы аурулары бар кемелер келгенде, жолаушылар карантинге жабылатын, әдетте бір-екі аптаға, кейде одан да ұзаққа дейін. Шындығында ауруға шалдыкқан аз ғана жолаушылар аралдың үстіндегі ауруханада емделді. Барлығы 41 кеме аралда карантинге алынды. Шамамен 9000 адам карантинге алынып, олардың 70-і қайтыс болды. Аралда олардың және күзетшілердің отбасы мүшелерінің жерленген кішкентай зираты бар. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, ерікті түрде тіркелгенде немесе шетелде жұқтырған жыныстық аурулары бар сарбаздар аралда емделді, кейін ол "Порт Чалмерс әскери ауруханасы" деп аталды. Дегенмен, Жаңа Зеландия сарбаздарының көпшілігі жыныстық ауруларымен шетелде емделді. Осы жылдардағы басты карантиндік ғимараттардың тек біреуі ғана сақталған, және қазір ол қорғалып жатыр. Арал Жаңа Зеландияның мұралық тарихи аймағы мәртебесіне ие. 1924 жылы карантиндік станция жабылғаннан кейін ғимараттар сатылып, арал жалға берілді.
The island served as the quarantine station for Otago from 1863 until 1924. It was one of four in New Zealand. When ships arrived in Otago harbour with infectious diseases, passengers were quarantined for that disease, usually one to two weeks, but sometimes longer. The few passengers that were actually sick were treated in the hospital on top of the island. In total 41 ships were quarantined at the island. Of about 9,000 people quarantined about 70 died. There is a small cemetery on the island where they and some of the keeper's family are buried. During the First World War, soldiers who had venereal diseases (either diagnosed when they volunteered or acquired abroad) were treated on the island, then called the 'Port Chalmers Military Hospital'. However, most New Zealand soldiers with VD were treated overseas. Only one of the main quarantine buildings from these years has survived, and this is now saved. The island has a Heritage New Zealand Historic Area classification. After the quarantine station closed in 1924 the buildings were sold and island was leased.