Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентиналық суретші, өнер сыншысы (1901–1998)
Argentine artist, art critic (1901–1998)
Леонор Фанни "Нора" Борхес Асеведо (4 наурыз 1901 – 20 шілде 1998) – аргентиналық бейнелеу өнері шебері және өнер сыншысы, Флорида тобының мүшесі, сондай-ақ аргентиналық жазушы Хорхе Луис Борхестің қарындасы.
Leonor Fanny "Norah" Borges Acevedo (March 4, 1901 – July 20, 1998), was an Argentine visual artist and art critic, member of the Florida group, and sister of the Argentine writer Jorge Luis Borges.
Ерте өмір және лақап есімінің қайнар көзі
Ол заңгер доктор Хорхе Гильермо Борхес пен Леонор Асеведо Суарестің қызы болатын. Леонорға Нора есімін ағасы Хорхе Луис Борхес берген. Ол өзінің әпкесі туралы былай деп жазды: Біздің барлық ойындарда ол әрқашан *el caudillo* болды, ал мен баяу, қорқынышты, мойынсұнғыш. Ол үйдің төбесіне шығып, ағаштардың арасымен жүгіріп өтетін, мен де оған құлшыныс емес, қорқынышпен ілесіп жүретінмін. — Хорхе Луис Борхес, Нора.
She was the daughter of a lawyer, Dr. Jorge Guillermo Borges and Leonor Acevedo Suárez. Leonor was given the name Norah by her older brother, Jorge Luis Borges. Of his sister, Jorge wrote:In all of our games she was always el caudillo, I the slow, timid, submissive one. She climbed to the top of the roof, traipsed through the trees, and I followed along with more fear than enthusiasm. —Jorge Luis Borges, Norah
Бала кезінде Нора өзінің әйгілі ағасының көлеңкесінде өмір сүрді. Ол өмірінің кейінгі жылдары ғана ағасының көлеңкесінен шығып, жеке танымалдыққа ие болды. Бала кезінде әкесінің прогрессивті соқырлығын емдеу үшін отбасымен бірге Швейцарияға көшіп келді. Женевадағы Сәндік өнер мектебінде классикалық мүсінші Морис Саркисовтан дәріс алды. Үш жылдық оқудан кейін профессор Саркисов Нораға академиялық шектеулерден шығып, жеке стилін дамытуды ұсынды. Севильядан кейін Гранада арқылы өтіп, соңында Мадридке келді, онда суретші Хулио Ромеро де Торреспен оқыды. Бұл жерде ол ақын Хуан Рамон Хименеспен танысып, оның бірнеше кітабын иллюстрациялады және «Españoles de tres mundos» кітабында оған портрет арнады. 1921 жылдың наурыз айында Борхес кемемен Буэнос-Айреске оралды. Жас суретші ретінде ол Флорида тобының авангардтық суретшілерімен байланыс жасады. Оның «Призма» (1921) жұмысы топтың ультраист (модернизмге қарсы) идеяларын көрсетеді, бірақ «Мураль», «Проа» (1924–1926) және «Мартин Фиерро» сияқты журналдардағы иллюстрациялары, сондай-ақ Хорхе Луис Борхестің «Fervor de Buenos Aires» (1923) поэзия кітабының бірінші басылымындағы суреттері Испаниядағы француздық байланыстары арқылы бойына сіңірген кубизмнің әсерін көрсетеді. 1923 жылы француз сюрреалистік журналы «Манометр», ал 1924 жылы «Мартин Фиерро» оның суреттерін жариялады. 1924 жылдың қыркүйек-қазан айындағы «Мартин Фиерро» журналында Борхестің «Calle de la tarde» атты алғашқы өлеңдер жинағы жарияланды. 1942 жылы Хуан Рамон Хименестің «Platero y yo» кітабының нұсқасы Нора салған суреттермен және виньеткалармен жарық көрді. Ол Аргентинадағы испан эмигранттарының басқа кітаптарында да график ретінде жұмыс істеді, олардың ішінде Рамон Гомес де ла Серна, Рафаэль Альберти және Леон Фелипе, сондай-ақ ағасы мен Виктория Окампо, Адольфо Биой Касарес, Нора Ланге және Хулио Кортазар сияқты аргентиналық жазушылардың шығармаларын суреттеді. Ол Ф. Гарсия Лорканың бір пьесасының декорацияларын майлы бояу, акварель, гравюра, ағаш кескіндемесі және сия мен қарындашпен суреттеу әдістерін қолдана отырып жасады.
Growing up, Norah lived in the shadow of her famous brother. It wasn't until later in life that she emerged from her brother's shadow and gained her own personal popularity. As a child, she moved with her family to Switzerland to treat the progressive blindness of her father. She studied with the classical sculptor Maurice Sarkisoff at the École des Beaux Arts of Geneva. After three years of school, Norah was told by Professor Sarkisoff to leave the ways of the academy to grow in her individual style. After leaving Sevilla, she passed through Granada and then finally came to Madrid, where she studied with the painter Julio Romero de Torres. Here she befriended the poet Juan Ramón Jiménez. She illustrated a number of his books and dedicated a portrait to him in her book Españoles de tres mundos. In March 1921, Borges returned by boat to Buenos Aires. As a young painter, she aligned herself with the vanguard artists of the Florida group. Her work in Prisma (1921) reflects the ultraist (anti modernist) ideas of the group, but her illustrations for magazines such as Mural, Proa (1924 1926) and Martín Fierro, and her illustrations in the first edition of the poetry book Fervor de Buenos Aires by Jorge Luis Borges (1923) reveal the influence of the Cubism that she had begun to assimilate with her French contacts in Spain. In 1923, the French surrealist magazine Manomètre, and, in 1924, Martín Fierro published her paintings. In the September October 1924 issue of Martin Fierro, Borges' first collection of poems called Calle de la tarde were displayed. In 1942, a version of Platero y yo by Juan Ramón Jiménez was published with illustrations and vignettes by Norah. She also worked as a graphic artist on other books by Spanish emigrants in Argentina, including Ramón Gómez de la Serna, Rafael Alberti and León Felipe and illustrated the works of her brother and other Argentine writers like Victoria Ocampo, Adolfo Bioy Casares, Norah Lange and Julio Cortázar. She designed the scenery of a play by Federico García Lorca using the techniques of oil, watercolor, engraving, woodcut, and drawings in ink and pencil.
Өлім және жерлеу
Ол 1998 жылы Буэнос-Айресте 97 жасында қайтыс болды және Ла Реколета зиратындағы отбасылық мазарға жерленді.
She died in Buenos Aires in 1998, aged 97, and was buried in the family vault in the La Recoleta Cemetery.