Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамдықтар, сондай-ақ Адамиандар деп те аталады, 2-ші, 3-ші және 4-ші ғасырларда Солтүстік Африкадағы ерте христиандық топтың мүшелері болды. Олар діни қызметтері кезінде киім кимейтін. Кейінірек, Түпкі орта ғасырларда Орталық Еуропада осы сияқты секталар туралы хабарлар тарады.
Early Christian sect in North Africa
The Adamites, also called Adamians, were adherents of an Early Christian group in North Africa in the 2nd, 3rd, and 4th centuries. They wore no clothing during their religious services. There were later reports of similar sects in Central Europe during the Late Middle Ages.
Ежелгі адамиттер
Бұл секта, шамасы 2-ші ғасырдан бастау алған. Олардың шығу тегі туралы әртүрлі әңгімелер бар. Кейбіреулер оларды сезімтал мистицизмді және моральдық заңнан толық азаттықты ұстанған Карпократтардың бір тармағы деп санайды. Теодорет (Haer. Fab., I, 6) осы пікірді қолдады және оларды Александриялық Климент сипаттаған ұятсыз секталармен теңестірді. Ал басқалары керісінше, оларды адасқан аскеттер деп есептейді, олар қарапайым мінез-құлыққа оралып, некеге тыйым салу арқылы дене құмарлықтарын жоюға тырысты. Әулие Эпифаний және Гипполық Августин Адамиттерді есімдерімен атап, олардың амалдарына сипаттама берді. Олар өз шіркеуін "Жәннат" деп атады, оның мүшелері Адам мен Хауаның бастапқы тазалығына қайта оралғанын мәлімдеді. Осыған сәйкес, олар "қасиетті жалаңаштық" дәстүрін ұстанды, некені Еденге жат деп санады, оның себебі күнә болмағанда ол мүлде тумас еді, және толығымен заңсыздықпен өмір сүрді, қандай іс істесе де, олардың әрекеттері жақсы немесе жаман бола алмайды деп есептеді. Сондықтан оларды шайтанға табынушылық жасауда айыптады. Ежелгі Адамиттер алғашқы протестанттар деп есептеледі.
The obscure sect, dating probably from the 2nd century, professed to have regained Adam and Eve's primeval innocence. Various accounts are given of their origin. Some have thought them to have been an offshoot of the Carpocratians, who professed a sensual mysticism and a complete emancipation from the moral law. Theodoret (Haer. Fab., I, 6) held this view of them, and identified them with the licentious sects whose practices are described by Clement of Alexandria. Others, on the contrary, consider them to have been misguided ascetics, who strove to extirpate carnal desires by a return to simpler manners, and by the abolition of marriage. St. Epiphanius and Augustine of Hippo mention the Adamites by name, and describe their practices. They called their church "Paradise", claiming that its members were re established in Adam and Eve's state of original innocence. Accordingly, they practiced "holy nudism", rejected the concept of marriage as foreign to Eden, saying it would never have existed but for sin, and lived in absolute lawlessness, holding that, whatever they did, their actions could be neither good nor bad. They were therefore accused of devil worship. The old Adamites have been considered to be early Protestants.
Жаңа адамиттер
Ежелгі адамиттерге ұқсас амалдар Еуропада кейінгі замандарда бірнеше рет пайда болды. Орта ғасырларда осы құпия сектаның ұстанымдары қайта жаңғырды: 13 ғасырда Нидерландыда "Еркін рух" ағайындары, ал 15 ғасырда Богемияда табористер. Олар қайда барса да, негізгі шіркеулерден күшті қарсылыққа ұшырады. 17 ғасырда Үш патшалық соғысы кезінде протестантизмнің жікке бөлінуі нәтижесінде адамиттер Англиядағы түрлі секталар мен көзқарастар тізіміне енгізілді.
Practices similar to those of the ancient Adamites appeared in Europe several times in later ages. During the Middle Ages the doctrines of this obscure sect, which did not itself exist long, were revived: in the 13th century in the Netherlands by the Brethren of the Free Spirit and in the 15th century the Taborites in Bohemia. Everywhere they met with firm opposition from the mainstream churches. The splintering of Protestantism during the Wars of the Three Kingdoms in the 17th century saw Adamites recorded in the Catalogue of the Several Sects and Opinions in England.
Табориттер мен богемиялық адамиттер
Табориттік қозғалыс 1419 жылы гусситизмнің радикалды бағыты ретінде Киелі Рим империясы мен Католик шіркеуінің билігіне қарсы күресте бастау алды. Бір тобы, богемиялық адамиттер, табориттерден бөлініп, қалалар мен ауылдарда жалаңаш жүруді қалыптастырды. Олар "Құдай соңғы күндердің қасиеттілерінде мекендейді" деп уағыздады және эксклюзивті некені күнә деп санады. Тарихшы Норман Кон былай деп атап өтті: "Табориттер қатаң моногамияны ұстанғанмен, бұл топта еркін махаббат үстемдік құрған сияқты. Адамиттер тазалықты сақтағандардың мессиандық патшалыққа кіруге лайық емес екенін жариялады. Олар оттың айналасында ритуалдық жалаңаш билер өткізді. Шындығында, бұл адамдар уақыттарының көп бөлігін жалаңаш күйде өткізген, ыстыққа да, суыққа да мән бермей, Адам мен Хауаның тазалығына ие екендерін мәлімдеді." Кон сондай-ақ, адамиттердің "өз еңбегімен күнкөріс табу туралы ойламағаны үшін" басқа табориттерден сыналғанын айтты. Богемиялық адамиттер Нежарка өзеніндегі аралды басып алып, әлеуметтік және діни жалаңаштықпен, еркін махаббатпен, некеден және жеке меншіктен бас тартып, қауымдастықта өмір сүрді. 1421 жылы табориттердің көшбасшысы Ян Жижка бұл топты жоқ еткізуге жақын болды. Келесі жылы бұл топ Богемия мен Моравияға кеңінен тарады және табориттер (олар иерархияға деген жеккөрушілікте ұқсас болғандықтан) оны қатты жек көріп, адамиттер трансбұғаттауды, діни қызметкерлікті және Евхаристияны қабылдамағандықтары үшін оларды жек көреді. Адамиттер мен табориттер арасындағы қақтығыс Отакар Вавраның гуссит трилогиясының үшінші бөлігі – "Барлығына қарсы" (1958) фильмінде бейнеленген.
The Taborite movement started in 1419 as the more radical branch of Hussitism in opposition to the authority of the Holy Roman Empire and the Catholic Church. One sect, the Bohemian Adamites, dissociated themselves from the Taborites and took up the practice of going naked through towns and villages. They preached that "God dwelt in the Saints of the Last Days" and considered exclusive marriage to be a sin. The historian Norman Cohn observed: "Whereas the Taborites were strictly monogamous, in this sect free love seems to have been the rule. The Adamites declared that the chaste were unworthy to enter the Messianic kingdom The sect was much given to ritual naked dances held around a fire. Indeed, these people seemed to have spent much of their time naked, ignoring the heat and cold and claiming to be in the state of innocence enjoyed by Adam and Eve." Cohn also commented that the Adamites were criticised by other Taborites for "never thinking of earning their own living by the work of their hands". The Bohemian Adamites took possession of an island in the river Nežárka, and lived communally, practicing social and religious nudity, free love and rejecting marriage and individual ownership of property. Jan Žižka, the Taborite leader, nearly exterminated the sect in 1421. In the following year, the sect was widely spread over Bohemia and Moravia, and especially hated by the Taborites (whom they resembled in hatred toward the hierarchy) because the Adamites rejected transubstantiation, the priesthood and the Eucharist. The strife between the Adamites and the Taborites is dramatized in Against All, the third part of Otakar Vávra's Hussite film trilogy (1958).