Кіріспе

Түрік саясаткері Исмаил Джем (туған Исмаил Джем Ипекчи, 15 ақпан 1940 – 24 қаңтар 2007) – түрік орталық-солшыл саясаткер, зиялы, жазушы, автор және журналист. Ол 1995 жылдың 7 шілдесінен 26 қазанына дейін Түркияның Мәдениет министрі, ал 1997 жылдың 30 маусымынан 2002 жылдың 11 шілдесіне дейін Түркияның Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.

Өмірбаян

1959 жылы Ысмайыл Джем Стамбулдағы Роберт колледжін бітіріп, 1963 жылы Швейцарияның Лозанна университетінің құқық факультетін аяқтады. 1983 жылы Францияның Париж қаласындағы "Эколь Либре дес Сайенс Политикс" мекемесінде саяси әлеуметтану саласы бойынша магистр дәрежесін алды. Ол Ишик колледжін бітірген соң, АҚШ-тың Калифорния штатындағы Пьемонт орта мектебінде AFS мәдени алмасу бағдарламасы бойынша бір жыл оқыды. Джем – сол кездегі орталық-солшыл бағытты Milliyet газетінің бас редакторы болған, қаза тапқан либералды солшыл журналист, зиялы және адам құқықтарын қорғаушы Абди Ипекчидің туысы еді. Джемнің әкесі – түрік киноиндустриясының негізін қалаушылардың бірі, "Ипек Фильм" мен бірнеше танымал Стамбул кинотеатрларының (жаңа "Мелек" және "Ипек" кинотеатрлары сияқты) иесі болған Іхсан Ипекчи (1901-1966), ал анасы – Зеріфе. Ысмайыл Джем өмірі бойында төрт фотокөрме ұйымдастырған және "Мевсим, Мевсим" ("Маусым, Маусым") атты фотоальбом жариялаған шебер фотограф болды.

Журналистика

1963 жылы елге оралған соң, Джем журналист ретінде кәсіби қызметін бастады. Ол ірі газеттерде мақалалар жариялады және "Миллиет", "Джумхуриет" және "Политика" газеттерінде колоннист болды, сондай-ақ 1964 жылдан 1966 жылға дейін екінші газеттің бас редакторы қызметін атқарды. 1971-1974 жылдары Түркия газетшілер одағының Стамбул бөлімінің басшысы болды. 1974-1975 жылдары 37-ші және 38-ші үкіметтер кезінде мемлекеттік Түрік радио және теледидар корпорациясының (ТРТ) бас директоры қызметін атқарды. Джемнің ТРТ бас директоры қызметін атқарған кезі, сол кезде Түркиядағы жалғыз телеарна болғандықтан, қызу пікірталас тудырды. Түркияның болашақ президенті Сүлеймен Демирел сияқты консерваторлар мен көрнекті оңшылдар Ипекчиниң қызметінен кетіру үшін саяси және әлеуметтік ықпалын бірнеше рет пайдаланды, бірақ барлық әрекеттері сәтсіз аяқталды.

Жазушылық мансап

Саяси және журналистік жетістіктерімен қатар, Ипекчи Түркиядағы әлеуметтік демократияның идеологтарының бірі ретінде танымал болды және түрік солшыл орталығының көрнекті өкілдерінің қатарында есептелді. Саяси тұрақсыздық кезінде орташа бағытты қолдаған Ипекчи Түркияның қалыптаспауының себептерін жатқан экономикалық және әлеуметтік факторлар туралы кеңінен жазды және түрік солшылын қайта жандандыру жолдарын теориялық тұрғыдан зерттеді. Оның кітаптарының ішінде «Түркиядағы қалыптаспау тарихы» (Turkiye'de Geri Kalmışlığın Tarihi) – Түркиядағы әлеуметтік ғылымдар саласындағы ең танымал кітаптардың бірі және «Әлеуметтік демократия дегеніміз не, не емес?» (Sosyal Demokrasi Nedir?, Ne Değildir?) – Түркия саясатына әлеуметтік демократия ұғымын енгізген алғашқы кітаптардың бірі бар. Ақпаратты және түсінікті стильде жазылған Ипекчидің кітаптары әлі де танымал және, әсіресе, қазіргі уақытта АКП-ның исламизміне қарсы наразылық пен түрік солшылындағы реформалар туралы пікірталасқа байланысты олардың танымалдығы артып келеді. Ол сондай-ақ «Анадолы солшылының» (Anadolu Solu) көрегені деп есептеледі. Оның еңбектерінің толық тізімін төменде табуға болады.

Саяси мансап

1987 жылы өткен жалпы сайлауда Кадыкой ауданынан Стамбул депутаты болып сайланғаннан кейін саясатқа қатысты. Ол 1991 жылы тағы да Стамбулдан, ал 1995 жылы Кайсериден қайта сайланды. 1993 жылы президент Тұрғұт Өзал қаза болғаннан кейін президенттікке үміткер болды, бірақ сәтті болмады. 1995 жылы Джем Республикалық Халық партиясынан (CHP) шығып, Демократиялық Сол партияға (DSP) қосылды. Одан кейін ол Мәдениет министрі болып тағайындалды. 1997 жылдың 30 маусымынан 2002 жылдың 11 шілдесіне дейін сыртқы істер министрі қызметін атқарды. Ол Түркияда осы лауазымда ең ұзақ қызмет еткен төртінші министр болды.

Еуропалық Одақпен қарым-қатынастар

Ол сыртқы істер министрі ретінде Түркияның Еуропалық Одаққа қосылу ниетіне кандидат мәртебе алуы үшін келіссөздер жүргізді. 1999 жылы Хельсинкиде өткен саммитте Түркияның толық мүшелікке үміткер деп жариялануына көп үлес қосты, бұл Еуропалық Одақпен көптеген келіссөздерден кейін және Еуропалық Одақтың сыртқы саясат жөніндегі басшысы Хавьер Солана мен сол кездегі Еуропалық комиссар Гюнтер Верхюгеннің Анкараға соңғы мәселелерді шешу үшін түнгі сапар жасағаннан кейін мүмкін болды.

Грекиямен қарым-қатынастар

Жем және оның грек әріптесі Георгий Папандреу түрік-грек қарым-қатынастарын жақсарту үшін жұмыс істеді. Ол Цинцирликуй зиратына жерленді. Папандреу оның қабіріне 2000 жылы Грекияда екеуі бірге еккен зәйтүн ағашының бір тармағын бейбітшілік нышаны ретінде қойды.

Мұра

Исмаил Джемді Түркия жастары сыртқы істер министрі қызметін атқарган кезінде ерекше құрметпен қарады. Кейбір сауалнамалардың көрсетуінше, жастар Джемді Түркия президенті қызметінде көруді тіледі. Түрік саясаттанушысы Озан Ермечи жазған Исмаил Джемнің өмірбаяны – "Түрік социал-демократының портреті: Исмаил Джем" және оның түрік тіліндегі нұсқасы "Bir Türk Sosyal Demokratı: İsmail Cem" түрік зиялыларының арасында көп оқырмандар тапты және Джемнің түрік социал-демократиялық қозғалысындағы ерекше орнын көрсетті.

Марапаттар

2000 жылы Джем екі ұлт арасындағы жақымды қарым-қатынасты нығайтқаны үшін АҚШ-тағы "East West Institute" саяси-сараптық орталығымен бірге Грекия Сыртқы істер министрі Йоргос Папандреупен бірге "Жылдың мемлекет қайраткері" сыйлығымен марапатталды.