Кіріспе

Неміс герцогы (937 ж. қайтыс болды)
кейінгі бавариялық ханзада

Арнульф II (туған күні белгісіз; 14 шілдеде 937 ж. қайтыс болды), сондай-ақ Жаман (der Schlimme), Зұлым (der Böse) немесе Қатыгез деп аталған, Люитпольдинг әулетінің мүшесі, шамамен 907 жылдан 937 жылы қайтыс болғанға дейін Бавария герцогы болды. Ол Каринтиялық Арнульфтен кейін Арнульф I ретінде саналады.

Өмір

Арнульфтің дүниеге келген жылы белгісіз, бірақ ол VII ғасырдағы Мец епискобы Арнульф пен Каролингтер патшасы Арнульф Каринтияның тұсында туған басқа Арнульфтердің есімін алған делінеді. Арнульф Бавария марграфы Люитпольд пен Ахалольфтер әулетінен шыққан, Швабия граф-палатині Бертольд I-нің қызы Кунигунданың ұлы болды. Оның інісі Ерхангер 915 жылы Швабия герцогтігіне ие болды. Шығыс франк патшасы Людовик Баланың әлсіз билігі тұсында маркграф Люитпольд бавариялық жерлерде беделді орынға жетті, Вильгельминер марграфтарынан кейін осы лауазымға келді. Ол Дунай бойындағы Регенсбург (Ратисбон) және оған жақын Нордгаудағы кең иеліктерді басқарды.

Баварияның герцогы

Арнульфтің әкесі көптеген бавариялық ақсүйектермен бірге 907 жылы Прессбург (Братислава) шайқасында қаза тапты. Ол шайқаста оның басқаруындағы бавариялық гербаны Ұлы князь Арпадтың венгр әскерлеріне қарсы жорықта ауыр жеңіліске ұшырады. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Арнульф Бавария жерлерін басқарды, жақын арада Регенсбург маңындағы иеліктердің билеушісі ретінде «Бавария герцогы» атағын алды. Энергиялы және жауынгер адам болғандықтан, ол жергілікті ақсүйектерден кең қолдау алды, бірақ герцогтікке көтерілген кезде мажарлардың үздіксіз шабуылдарына тап болды. Бұл шабуылдар Бавария, Саксония және Тюрингияның Шығыс Франк жерлерін қиратты. Мажарлардың жиі шабуылдарымен қоршалып, қайта ұйымдастырылған қорғанысты қаржыландыру үшін қаражат жинауға тырысқан Арнульф шіркеу жерлерін тартып алып, көптеген монастырлық иеліктерді секуляризациялады, осылайша ортағасырлық жылнамаларда «Жаман» деген лақап атқа ие болды. Ол бірнеше шайқаста мажар басқыншыларын кері шегіндіре алды және 913 жылы шваб туыстарының қолдауымен шағын күшті жеңді. Баварияның түпкі герцогтігін қайта орнатқаннан кейін ол венгр князьдерімен бітімге келді, одан кейін олар басқа неміс герцогтықтарына шабуыл жасағанда Бавария арқылы көбінесе өтіп өтті.

Императорлық саясат

Герцог Арнульф Шығыс франк патшаларынан тәуелсіздік саясатын ұстанды. 911 жылы Германия королі Конрад I сайлауына қатысқан болса, Конрадтың Швабиялық Эрхангермен болған қақтығысында ол шваб туысын қолдады, ал кейін Конрадтың саксондық мұрагері Генрих I патшаға қарсы шықты. 913 жылы Арнульфтің жесір анасы Кунигунда король Конрадқа үйленгеннен кейін бұл дау уақытша шешілді. 916 жылы Конрадтың әскері Баварияға басып кірді, Регенсбургке шабуыл жасап, олжалады. Бұл шабуылдар Арнульфты бұрынғы жауларымен бірге Венгрияға қуғынға ұшыратты. Қыркүйек айында король Хогенальтхаймде шіркеу кеңесін шақырды, онда Бавария епископтары қатысты. Олар Арнульфті және оның інісі Бертольдты 1 қарашада Регенсбургте анттан айыру негізінде шақыртты. Арнульф пен оның отбасы шақыруға келмеген немесе кеңес өткізілмеген болуы мүмкін. Осының салдарынан олар венгрлер арасында қуғында қалды. 917 жылдың қаңтарында король Конрад жағдайға ашуланып, өзінің бүлікші шваб қайын туысы Эрхангер мен оның інісі Бертольдты өлімге жіберуді бұйырды, бұл Арнульфті одан әрі алаңдатты. 919 жылы Конрад I-нің қайтысы Арнульфке Баварияға оралып, король әскерін қууға мүмкіндік берді. Конрад I баласыз болғандықтан, тақ Арнульфке қайта ашылды. Оның оралуында, 920 жылы, "Annales iuvavenses" бойынша, "Baiuarii sponte se reddiderunt Arnolfo duci et regnare ei fecerunt in regno teutonicorum" ("Бавариялықтар өздерін ерікті түрде герцог Арнульфке бағындырып, оны немістер мемлекетінде билеуге шақырды"). 919 жылы Генрих I-нің таққа отыруы тақ үшін күреске әкелді. Алайда, бавариялықтар және шығыс франктардың бір бөлігі Генрихке қарсы Арнульфті анти-король деп сайлағандығы нақты белгілі емес. Дегенмен, Арнульфтің "билеуі" ұзаққа созылмады. Генрих I күшті қарсылас болып шықты және 921 жылы екі жорықта оны жеңді. Генрих Арнульфті Регенсбургте қоршағанда, герцог бейбіт келісімдерге келісіп, неміс корольінің билігін мойындады. Генрих король Арнульфтің корольдік құқықтарынан бас тартуына байланысты Бавариядағы автономиялық билігін, инвеститура құқығын және бірнеше маңызды регалияларды растады.

Кейінгі жылдар

Арнульф 928 жылы король Генрих І-ге Богемия герцогы Вацлавқа қарсы жорыққа қатысты. 935 жылы ол үлкен ұлы Эберхардқа Ломбардияның темір тәжін алу үшін Прованс королі Югоға шабуыл жасады, бірақ бұл әрекет жеңіліспен аяқталды. 936 жылы король Генрих қайтыс болғаннан кейін, герцог Ахен соборында ұлы Оттонның римдіктер патшасы ретінде тағына отыру салтанатына қатысты. Герцог Арнульф 937 жылдың 14 шілдесінде Регенсбургтағы резиденциясында қайтыс болды. Оның орнына ұлы Эберхард келді, алайда король Оттон 938 жылы оны тақтан түсірді. Арнульф Сент-Эммерам аббаттығында жерленген. Оған құрмет көрсету үшін 1842 жылы Вальхалла ескерткішіне ескерткіш тақта орнатылды.