Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Дене қозғалысы арқылы қарым-қатынасты түсіндіру
Interpretation of body motion communication
Кинесика – бет-әлпеттер мен әрекеттер сияқты дене арқылы берілетін хабарларды түсіндіру, дененің кез келген бөлігінің немесе бүкіл дененің қозғалысына байланысты сөзсіз мінез-құлық. Бұл құбылысқа қатысты халық арасында қолданылатын термин – «дене тілі». Алайда, осы зерттеу саласын қалаған Ray Birdwhistell бұл терминді қолданудан бас тартып, ұнатушы емес (өйткені денемен берілетін хабар лингвисттердің тіл туралы берген анықтамасына сай келмейді).
Kinesics is the interpretation of body communication such as facial expressions and gestures, nonverbal behavior related to movement of any part of the body or the body as a whole. The equivalent popular culture term is body language, a term Ray Birdwhistell, considered the founder of this area of study, neither used nor liked (on the grounds that what can be conveyed with the body does not meet the linguist's definition of language).
Birdwhistell-дің жұмысы
Кинезиканы алғаш рет 1952 жылы Рэй Бёрдвистелл атты антрополог қолданды. Бёрдвистелл адамдардың дене тілі, әрекеттері, қалыптары мен қозғалыстары арқылы қалай байланыс жасайтынын зерттеуді мақсат еткен. Оның ондаған жылдық еңбектері жинақталып, «Кинезика және контекст» атты кітапқа ұласты. Кинезикаға, әсіресе, және жалпы алғанда, сөзсіз мінез-құлыққа қызығушылық 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында «Адамды кітаптай оқу қалай?» сияқты танымал, академиялық емес басылымдар арқылы күшейді. Бёрдвистеллдің жұмысының бір бөлігі әлеуметтік жағдайлардағы адамдарды түсіріп, оларды талдаудан өтті, бұл көбінесе байқауға келмейтін байланыс элементтерін көрсетуге мүмкіндік берді. Оның маңызды жобаларының бірі – Грегори Бейтсон, Фрида Фромм Райхман, Норман А. Маккуон, Генри В. Броссин және тағы басқалар қатысқан, ұзақ мерзімді ғылымдар аралық ынтымақтастық «Сұхбаттың табиғи тарихы» болды. Сипаттамалық лингвистикаға көп сүйене отырып, Бёрдвистелл дененің кез келген қозғалысының мағынасы бар екенін және сөзсіз мінез-құлықтың сөйлеу тіліне ұқсас грамматикасы бар екенін айтты. Сондықтан, «кинем» – «фонемаға ұқсас, себебі ол бір-бірімен толық сәйкес келмеген, бірақ әлеуметтік мағынаны өзгертпей алмастырылатын қозғалыстар тобынан тұрады». Бёрдвистелл пікірінше, әңгіме немесе қарым-қатынастың әлеуметтік мағынасының 30-35 пайызы ғана сөздер арқылы беріледі. Ол сондай-ақ осы кинезикалық көріністерде ешқандай жалпылама ережелер жоқ деген қорытындыға келді, бірақ бұл тұжырымды Пауль Экман жоққа шығарды, ол әсіресе бет-әлпеттегі жалпыламаларды талдауға қызығушылық танытқан.
Kinesics was first used in 1952 by an anthropologist named Ray Birdwhistell. Birdwhistell wished to study how people communicate through posture, gesture, stance and movement. His ideas over several decades were synthesized and resulted in the book Kinesics and Context. Interest in kinesics specifically and nonverbal behaviour generally was popularized in the late 1960s and early 1970s by such popular mass market (nonacademic) publications as How to Read a Person Like a Book. Part of Birdwhistell's work involved filming people in social situations and analyzing them to show elements of communication that were not seen otherwise. One of his most important projects was The Natural History of an Interview, a long term interdisciplinary collaboration including Gregory Bateson, Frieda Fromm Reichmann, Norman A. McQuown, Henry W. Brosin and others. Drawing heavily on descriptive linguistics, Birdwhistell argued that all movements of the body have meaning and that nonverbal behaviour has a grammar that can be analyzed in similar terms to spoken language. Thus, a "kineme" is "similar to a phoneme because it consists of a group of movements which are not identical, but which may be used interchangeably without affecting social meaning." Birdwhistell estimated that no more than 30 to 35 percent of the social meaning of a conversation or an interaction is carried by the words. He also concluded that there were no universals in these kinesic displays, a claim that was disputed by Paul Ekman, who was interested in analysis of universals, especially in facial expression.