Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уорден Брук, 2-ші Брукборо виконты, PC (NI) (9 қараша 1922 – 5 наурыз 1987), Солтүстік Ирландия саясаткері. Ол Солтүстік Ирландияның үшінші премьер-министрі, 1-ші Брукборо виконтының ұлы болды.
John Warden Brooke, 2nd Viscount Brookeborough, PC (NI) (9 November 1922 – 5 March 1987), was a Northern Irish politician. He was the son of the 1st Viscount Brookeborough, third Prime Minister of Northern Ireland.
Ерте өмір
Ол Итон колледжінде білім алған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Солтүстік Африкада, Италияда және Германияда британдық армияда қызмет етті. Ол фельдмаршал сэр Гарольд Александрдың (кейіннен лорд Александр атанған) жеке штабында болды. 1947 жылдың басында ол Үндістанның вице-королі, фельдмаршал лорд Уэвеллдің жеке көмекшісі болды. 1934 жылы оның әкесі Солтүстік Ирландияның Стормонттағы Өкілдер палатасында сэр Базиль Брук Ольстер арнайы жасағының (USC) командирі болған кезде, жас Джон Брукты ирландиялық республикашылардың ұрлауға тырысқандығы туралы мәлімдеме жасады. Бұл хабарлама салдарынан сэр Базиль (сол кездегідей) өзінің жұмысындағы барлық католик қызметкерлерін жұмыстан шығарды, бұл үшін ол сектанттыққа айыпталды.
He was educated at Eton College. During the Second World War he served in the British Army in North Africa, Italy and Germany. He was on the personal staff of Field Marshal Sir Harold Alexander (later created Lord Alexander). He was an Aide de Camp to Field Marshal Lord Wavell, the Viceroy of India, early in 1947. In 1934, his father claimed in the House of Commons of Northern Ireland at Stormont that there had been a plot to kidnap the young John Brooke by Irish Republicans during Sir Basil Brooke's time as Commandant of the Ulster Special Constabulary (USC). This report led Sir Basil (as he then was) to dismiss every Catholic worker in his employ, for which he was accused of sectarianism.
Саяси мансап
Капитан Джон Брук ретінде ол 1947 жылы Ольстер Юнионисттік партиясының (UUP) Ферманаг округі кеңесіне сайланды, 1973 жылға дейін қызмет етті және 1961 жылдан 1973 жылға дейін кеңес төрағасы болды. Ол 1955 жылы Ферманагтың жоғары шерифі болып тағайындалды. 1968 жылғы 22 наурыздағы қосымша сайлауда ол Лиснаскеядан UUP Stormont депутаты ретінде әкесінен мұрагерлік етті. Ол сол орынды 1973 жылы Солтүстік Ирландия Парламенті таратылғанға дейін сақтап қалды. Брукборо (егер ол әлі де капитан Брук болса) – Солтүстік Ирландияның премьер-министрі Теренс О’Ниллді қызметтен алуды талап еткен Ольстер Юнионистерінің наразы депутаттары тобының мүшесі болды. 1969 жылғы сәуірде О’Нилл отставкаға кеткеннен кейін, оның орнын басатын майор Джеймс Чичестер Кларк осы наразы топтың бір бөлігін өзінің үкіметіне қосты. Капитан Брук 1969–1970 жылдары Сауда министрлігінде парламенттік хатшы, ал 1970–1972 жылдары Премьер-министр кеңсесінде парламенттік хатшы болып жұмыс істеді. Брайан Фолкнер премьер-министр болған кезде ол 1971–1972 жылдары Үкіметтің бас қамшысы болды және 1971 жылдан бастап Қаржы министрлігінде мемлекеттік министр қызметін атқарды. Солтүстік Ирландия Ассамблеясында (1973–1974) ол Солтүстік Даун округін өкілдік етті. UUP мүшелері Саннингдейл келісімін қолдаушылар құрған Солтүстік Ирландия Юнионисттік партиясына (UPNI) 1974 жылы қосылды және Солтүстік Даун округінен Солтүстік Ирландия Конституциялық конвенциясына (1975–1976) қайта сайланды. Ол 1973 жылдан бастап Лордтар палатасында UPNI пікірлерін білдірді. 1972 жылғы 28 наурызда сағат 17:13-те капитан Брук Эдвард Хиттің консервативтік үкіметі Солтүстік Ирландия Парламентін тоқтатуға бұрын, Стормонттағы Солтүстік Ирландия Өкілдер палатасынан соңғы сөз сөйледі. Ол 1914 жылы жазылған, әкесінің Ольстер лоялизміне қатысуы басталған кезге жақын уақытты сипаттайтын Радъярд Киплингтің «Ольстер» атты өлеңінен үзінді келтірді. Өлең былай аяқталды: "Империяның көз алдында сатқын өз бағасын талап етеді. Тағы да жалғанға не қажет? Біз – құрбандық."
As Captain John Brooke, he was elected to Fermanagh County Council for the Ulster Unionist Party (UUP) in 1947, serving until 1973, and was Chairman of the council from 1961 to 1973. He was appointed High Sheriff of Fermanagh for 1955. He succeeded his father as the UUP Stormont MP for Lisnaskea in a by election on 22 March 1968. He retained that seat until the abolition of the Parliament of Northern Ireland in 1973. Brookeborough (when he was still Captain Brooke) was a member of a dissident group of Ulster Unionist backbench MPs who campaigned for the removal of Terence O'Neill as Prime Minister of Northern Ireland. When O'Neill finally resigned in April 1969 his successor, Major James Chichester Clark, brought some of this dissident group into his government. Capt. Brooke was made Parliamentary Secretary at the Ministry of Commerce (1969–1970), and then Parliamentary Secretary at the Department of the Prime Minister (1970–1972). Under Brian Faulkner's premiership, he was Government Chief Whip (1971–1972) and also served in the Cabinet from 1971 as Minister of State in the Ministry of Finance. In the Northern Ireland Assembly (1973–74) he represented North Down. When the Unionist Party of Northern Ireland (UPNI) was founded by pro Sunningdale Agreement members of the UUP, Brooke joined in 1974 and was again elected for North Down to the Northern Ireland Constitutional Convention (1975–76). He also represented the views of the UPNI in the House of Lords from 1973. At 5:13pm on 28 March 1972, Capt. Brooke delivered the final speech from the dispatch box in the House of Commons of Northern Ireland at Stormont prior to the proroguing of the Parliament of Northern Ireland by Edward Heath's Conservative government. In it, he quoted from a poem by Rudyard Kipling entitled Ulster, written in 1914, about the time his father's involvement in Ulster loyalism might be said to have begun. It ended:
"Before an empire's eyes the traitor claims his price. What need of further lies? We are the sacrifice."
Отбасы
Лорд Брукборо 1949 жылы Антрим графтығының Галгорм замкінен подполковник Артур О'Нилл Кубитт Чичестердің қызы Розмари Чичестерге үйленді. Олардың алты баласы болды: Алан, Кристофер, Джулиана, Мелинда, Камилла және Сусанна. Розмари, леди Брукборо, 2007 жылдың қаңтар айында қайтыс болды. Ол көп жылдар бойы Фёрмана округындағы Брукбороға жақын орналасқан Колебрук иелігіндегі Эшбрук үйінде тұрды.
Lord Brookeborough married Rosemary Chichester, daughter of Lieutenant Colonel Arthur O'Neill Cubitt Chichester, of Galgorm Castle, County Antrim, in 1949. They had six children: Alan, Christopher, Juliana, Melinda, Camilla and Susanna. Rosemary, Lady Brookeborough, died in January 2007. She had lived at Ashbrooke House, the dower house on the family's Colebrooke Estate near Brookeborough in County Fermanagh, for many years.