Герой мен Леандр поэмасы: Авторлық және аяқталу тарихы
Hero and Leander (poem)
Кристофер Марлоның "Герой мен Леандр" поэмасы – грек мифінің қайтажаралуы. Жордж Чепмен аяқтаған, ал Генри Петоу басқаша нұсқа ұсынған. Кітап 1598 жылы жарық көрді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ли Ханттың өлеңі
the Leigh Hunt poem
"Герой мен Леандер" - Кристофер Марлоудың грек мифін қайта баяндайтын өлеңі. Марлоудың мерзімінен бұрынғы қазасынан кейін, оны Джордж Чапман аяқтады. Шағын ақын Генри Пету осы өлеңге балама аяқтама жариялады. Өлең Марлоудың қайтысынан кейін бес жыл өткен соң алғаш рет жарық көрді.
Hero and Leander is a poem by Christopher Marlowe that retells the Greek myth of Hero and Leander. After Marlowe's untimely death, it was completed by George Chapman. The minor poet Henry Petowe published an alternative completion to the poem. The poem was first published five years after Marlowe's demise.
Жарияланым
1598 жылы өлеңнің екі нұсқасы кварто форматында жарық көрді (поэзияда 1598 жылды қараңыз); Адам Ислиптің кітап сатушы Эдвард Блоунт үшін басып шығарған нұсқасында тек Марлоудің түпнұсқасы болды, ал Феликс Кингстон Пол Линли үшін басып шығарған екінші нұсқада түпнұсқасы мен Чапманның жалғасы бар еді. 1600 жылы Джон Фласкет басып шығарған үшінші нұсқасының бетінде алғашқы өлеңге Марлоудың Луканның «Фарсалиясынан» I кітабының аудармасын қосатыны жазылған, бірақ кітаптың өзіне Чапманның бөлігі ғана қосылды. 1606 жылғы төртінші нұсқасында, қайтадан Фласкеттен, Луканды қосу туралы әңгіме тоқтатылып, Марлоу мен Чапманның өлеңдері қайта біріктірілді; осы формат кейінгі XVII ғасырлық басылымдарда да (1609, 1613, 1629, 1637 және одан кейін) қолданылды.
Two editions of the poem were issued in quarto in 1598 (see 1598 in poetry); one, printed by Adam Islip for the bookseller Edward Blount, contained only Marlowe's original, while the other, printed by Felix Kingston for Paul Linley, included both the original and Chapman's continuation. A third edition in 1600, published by John Flasket, printed a title page advertising the addition of Marlowe's translation of Book I of Lucan's Pharsalia to the original poem, though the book itself merely adds Chapman's portion. The fourth edition of 1606, again from Flasket, abandoned any pretence of including the Lucan and once again joined Marlowe's and Chapman's poems together; this was the format followed in subsequent 17th century editions (1609, 1613, 1629, 1637 and after).
Әңгіме
Марлоудың өлеңі грек аңызына негізделген Геро мен Леандердің тарихын баяндайды. Геро – Сестостағы Венераның (махаббат және сұлулық құдайы) дін қызметкері немесе табынушысы. Ол махаббат құдайына адал болғанына қарамастан, пәк күйін сақтайды. Венера мен Адонис құдайына арналған мерекеде, ол Хеллеспонттың қарсы жағындағы Абидостан келген Леандердің назарына ілігеді. Леандер оған ғашық болады, Геро да оның сезімін бөліседі, бірақ сақтықпен, өйткені ол Венераға пәк күйін сақтауға ант берген. Леандер оны қорқыныштан арылуға көндіреді. Геро суға қарайтын биік мұнарада тұрады; ол одан терезесінен шам жағуын сұрайды, ал ол онымен бірге болу үшін әр түнде Хеллеспонтты жүзіп өтуге уәде береді. Ол осылай істейді. Бірінші түнгі жүзу кезінде Леандерді Нептун (римдік теңіз құдайы) көріп, оны Ганимедпен шатастырып, теңіздің түбіне алып кетеді. Қателігін түсінген құдай оны суға батпау үшін арналған білезікпен жағаға қайтарады. Леандер Хеллеспонттан шығып, Героның мұнарасын табады және есікті соғады, Геро есікті ашқанда оны толығымен жалаңаш күйде көреді. Ол оған «құлағына сыбырлап, / мақтап, жалбарынып, уәде беріп, наразылық білдіріп, ант етеді», ал «бекініс қорғауға» бірнеше әрекеттенгеннен кейін, ол бақытқа бойұсынады. Өлең таң отымен тоқтатылады. Егер Марлоу тірі болғанда, өлеңді қалай аяқтағанын немесе оны мүлдем аяқтамайтын болғанын анықтауға ешбір сындық келісім жоқ.
Marlowe's poem relates the Greek legend of Hero and Leander, young lovers living in cities on opposite sides of the Hellespont, a narrow stretch of the sea in what is now northwestern Turkey, and which separates Europe and Asia. Hero is a priestess or devotee of Venus (goddess of love and beauty) in Sestos, who lives in chastity despite being devoted to the goddess of love. At a festival in honour of her deity, Venus and Adonis, she is seen by Leander, a youth from Abydos on the opposite side of the Hellespont. Leander falls in love with her, and she reciprocates, although cautiously, as she has made a vow of chastity to Venus. Leander convinces her to abandon her fears. Hero lives in a high tower overlooking the water; he asks her to light a lamp in her window, and he promises to swim the Hellespont each night to be with her. She complies. On his first night's swim, Leander is spotted by Neptune (Roman god of the sea), who confuses him with Ganymede and carries him to the bottom of the ocean. Discovering his mistake, the god returns him to shore with a bracelet supposed to keep him safe from drowning. Leander emerges from the Hellespont, finds Hero's tower and knocks on the door, which Hero then opens to find him standing stark naked. She lets him "whisper in her ear, / Flatter, entreat, promise, protest, and swear," and after a series of coy, half hearted attempts to "defend the fort" she yields to bliss. The poem breaks off as dawn is breaking. No critical consensus exists on the issue of how Marlowe, had he lived, would have finished the poem, or indeed if he would have finished it at all.
Жанр, қайнар көзі және стилі
Поэманы эпиллион деп атауға болады, яғни "кіші эпос": ол лирикадан немесе элегиядан ұзын, бірақ дәстүрлі эпикалық тақырыптардың орнына махаббатқа арналған, және оның ұзаққа созылған сырға салуы бар. Осы жағдайда, Марлоудың ғалымдардың қалай кедейленгені туралы өзі ойлап тапқан әңгімесі. Марлоу бұл оқиғаны Овидий мен византиялық ақын Музей Грамматик айтқан нұсқаларын білгені анық; Музей оның негізгі көзі болған сияқты. Мұсаев пен Овидий оған бастама бергенмен, поэма Марлоудың ерекше, шексіз қиялы мен күшті сезімдерге толы стилімен ерекшеленеді. Поэмадағы осы ерекшеліктердің ең танымал мысалы – Геройдың киімінің басындағы сипаттамасы, онда "қаза тапқан бақытсыз ғашықтардың" қанымен боялған көк юбкасы және оған оның үстінен тоқылған, соншалықты шынайы гүлдерден аралар тынышталмай тығырылып тұратын шапан бар. Екі ғашықтың соңғы кездесуі одан да қызды, кейде олар құшақтасқанға қарағанда төбелесуге жақын көрінеді.
The poem may be called an epyllion, that is, a "little epic": it is longer than a lyric or elegy, but concerned with love rather than with traditional epic subjects, and it has a lengthy digression – in this case, Marlowe's invented story of how scholars became poor. Marlowe certainly knew the story as told by both Ovid and by the Byzantine poet Musæus Grammaticus; Musaeus appears to have been his chief source. Yet if Musaeus and Ovid gave it impetus, the poem is marked by Marlowe's unique style of extravagant fancy and violent emotion. Perhaps the most famous instance of these qualities in the poem is the opening description of Hero's costume, which includes a blue skirt stained with the blood of "wretched lovers slain" and a veil woven with flowers so realistic that she is continually forced to swat away bees. The final encounter of the two lovers is even more frenzied, with the two at times appearing closer to blows than to embraces.
Бейімделу
Бартоломей жәрмеңкесінде Бен Джонсон өлеңді жәрмеңкедегі қуыршақтар көрсетілімінде пародиалайды; оның Геллеспонты – Темза өзені, ал оның Леандері – Пуддл кемежайындағы бояушының ұлы. Марлоудың мәтініне белгілі бір дәрежеде негізделген өлеңді композитор Николас Ланьер шамамен 1628 жылы музыкаға қойған; бұл ағылшын тіліндегі ең алғашқы речитативтердің бірі болуы мүмкін. Король I Карл бұл туындыны ұнатып, Ланьерге оны бірнеше рет орындауды тапсырған; Самуэль Пепис та оған жоғары баға беріп, оны өзінің "үй музыканты" Чезаре Мореллиге көшіруді тапсырған. "Батыр мен Леандер" – Уильям Шекспирдің пьесаларында, атап айтқанда "Қалай қаласаң" пьесасында сілтеме жасалған замандас жазушының жалғыз анықталған туындысы.
In Bartholomew Fair, Ben Jonson lampoons the poem in the fair's puppet show; his Hellespont is the River Thames, and his Leander is a dyer's son in Puddle wharf. A poem based to some extent on Marlowe's text was set to music around 1628 by the composer Nicholas Lanier; this may have been one of the earliest works in recitative in English. King Charles I was fond of the work, and had Lanier perform it repeatedly; Samuel Pepys also admired it, and had it transcribed by his "domestic musician", Cesare Morelli. Hero and Leander is also the only identifiable work of a contemporary writer quoted in any of the plays of William Shakespeare, specifically in As You Like It.