Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1956 жылғы Формула-1 маусымы – FIA Формула-1 автокөлік жарыстарының 10-шы маусымы. Онда жүргізушілердің жетінші әлем чемпионаты және көптеген чемпионатқа кірмейтін жарыстар өтті. Чемпионат сериясы 1956 жылдың 22 қаңтарында басталып, 2 қыркүйекте сегіз жарыстан кейін аяқталды. Хуан Мануэль Фангио үшінші рет қатарынан жеңіске жетіп, мансабындағы төртінші титулын жеңіп алды. 2006 жылғы F1 маусымына дейін бұл британдық құрастырушылардың чемпионат жарысында жеңіске жеткен соңғы маусымы болды.
10th season of FIA's Formula One motor racing
The 1956 Formula One season was the tenth season of FIA's Formula One motor racing. It featured the seventh World Championship of Drivers, and numerous non championship races. The championship series commenced on 22 January 1956 and ended on 2 September after eight races. Juan Manuel Fangio won his third consecutive title, the fourth of his career. Until the F1 season of 2006 season, this was the last season during which no British constructor won any championship race.
Командалар мен жүргізушілер
1956 жылғы FIA әлем чемпионатында келесі командалар мен пилоттар қатысты.
Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Стирлинг Мосс 1–2, 4–8 Жан Бера 1–2, 4–8 Карлос Мендитегуй 1 Луиджи Пиотти 1 Чико Ланди 1 Жерино Жерини 1 Хосе Фроилан Гонсалес 1 Чезаре Пердиса 2, 4–7 Пако Годиа 4–8 Майк Хоторн 4 Пьеро Таруффи 5 Умберто Мальиоли 7–8 Луиджи Виллорези 8 Жо Бонние 8
Owen Racing Organisation Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Майк Хоторн 1
BRM P25 BRM P25 2.5 L4 2, 6 Тони Брукс 2, 6 Рон Флокхарт 6
Alberto Uria Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6 Альберто Уриа 1 Оскар Гонсалес 1
Scuderia Ferrari Ferrari D50555 Ferrari DS50 2.5 V8Ferrari 555 2.5 L4 Хуан Мануэль Фанхио 1–2, 4–8 Эудженио Кастеллоти 1–2, 4–8 Луиджи Муссо 1–2, 7–8 Питер Коллинз 1–2, 4–8 Оливье Жендебьен 1, 5 Пол Фрер 4 Андре Пилетт 4 Альфонсо де Портаго 5–8 Вольфганг фон Трипс 8
Equipe Gordini Gordini T16T32 Gordini 23 2.5 L6Gordini 25 2.5 L8 Роберт Манзон 2, 5–8 Эли Байол 2 Андре Пилетт 2, 5, 7 Эрмано да Силва Рамос 2, 5–6, 8 Андре Милу 7 Андре Симон 8
Ecurie Rosier Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Луи Розье 2, 4–7
Vandervell Products Vanwall VW 2 Vanwall 254 2.5 L4 Морис Тринтьиньян 2, 4, 6, 8 Гарри Шелл 2, 4–6, 8 Майк Хоторн 5 Колин Чепмен 5 Хосе Фроилан Гонсалес 6 Пьеро Таруффи 8
Gould's Garage (Bristol) H. H. Gould Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Хорас Гулд 2, 4, 6–7
Giorgio Scarlatti Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4 Джорджо Скарлатти 2
Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Луи Широн 2 Луиджи Виллорези 4 Гарри Шелл 7 Туло де Граффенрид 8
Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4 Джорджо Скарлатти 7 Пьеро Скотти
Connaught Alta B Alta GP 2.5 L4 Пьеро Скотти 4
Automobiles Bugatti Bugatti T251 Bugatti 2.5 L8 Морис Тринтьиньян 5
Luigi Piotti Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Луиджи Виллорези 5–7 Луиджи Пиотти 7–8 Андре Симон
Scuderia Guastalla Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Умберто Мальиоли 6 Жерино Жерини 8
Connaught Engineering Connaught Alta B Alta GP 2.5 L4 Арчи Скотт Браун 6, 8 Десмонд Титтерингтон 6 Джек Фэрмен 6, 8 Лес Лестон 8 Рон Флокхарт 8 Боб Жерар
Cooper Bristol T23 Bristol BS1 2.0 L6 Боб Жерар 6
Gilby Engineering Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Рой Сальвадори 6–8 Брюс Халфорд
Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Брюс Халфорд 6–8 Джек Брабам
Jack Brabham Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Джек Брабам 6
Emeryson Cars Emeryson Alta 56 Alta GP 2.5 L4 Пол Эмери 6
Ottorino Volonterio Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6 Отторино Волонтерио 7
The following teams and drivers competed in the 1956 FIA World Championship. Entrant Constructor Chassis Engine Tyre Driver Rounds Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Stirling Moss 1–2, 4–8 Jean Behra 1–2, 4–8 Carlos Menditeguy 1 Luigi Piotti 1 Chico Landi 1 Gerino Gerini 1 José Froilán González 1 Cesare Perdisa 2, 4–7 Paco Godia 4–8 Mike Hawthorn 4 Piero Taruffi 5 Umberto Maglioli 7–8 Luigi Villoresi 8 Jo Bonnier 8 Owen Racing Organisation Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Mike Hawthorn 1 BRM P25 BRM P25 2.5 L4 2, 6 Tony Brooks 2, 6 Ron Flockhart 6 Alberto Uria Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6 Alberto Uria 1 Óscar González 1 Scuderia Ferrari Ferrari D50555 Ferrari DS50 2.5 V8Ferrari 555 2.5 L4 Juan Manuel Fangio 1–2, 4–8 Eugenio Castellotti 1–2, 4–8 Luigi Musso 1–2, 7–8 Peter Collins 1–2, 4–8 Olivier Gendebien 1, 5 Paul Frère 4 André Pilette 4 Alfonso de Portago 5–8 Wolfgang von Trips 8 Equipe Gordini Gordini T16T32 Gordini 23 2.5 L6Gordini 25 2.5 L8 Robert Manzon 2, 5–8 Élie Bayol 2 André Pilette 2, 5, 7 Hermano da Silva Ramos 2, 5–6, 8 André Milhoux 7 André Simon 8 Ecurie Rosier Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Louis Rosier 2, 4–7 Vandervell Products Vanwall VW 2 Vanwall 254 2.5 L4 Maurice Trintignant 2, 4, 6, 8 Harry Schell 2, 4–6, 8 Mike Hawthorn 5 Colin Chapman 5 José Froilán González 6 Piero Taruffi 8 Gould's Garage (Bristol) H. H. Gould Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Horace Gould 2, 4, 6–7 Giorgio Scarlatti Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4 Giorgio Scarlatti 2 Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Louis Chiron 2 Luigi Villoresi 4 Harry Schell 7 Toulo de Graffenried 8 Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4 Giorgio Scarlatti 7 Piero Scotti Connaught Alta B Alta GP 2.5 L4 Piero Scotti 4 Automobiles Bugatti Bugatti T251 Bugatti 2.5 L8 Maurice Trintignant 5 Luigi Piotti Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Luigi Villoresi 5–7 Luigi Piotti 7–8 André Simon Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 André Simon 5 Scuderia Guastalla Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Umberto Maglioli 6 Gerino Gerini 8 Connaught Engineering Connaught Alta B Alta GP 2.5 L4 Archie Scott Brown 6, 8 Desmond Titterington 6 Jack Fairman 6, 8 Les Leston 8 Ron Flockhart 8 Bob Gerard Cooper Bristol T23 Bristol BS1 2.0 L6 Bob Gerard 6 Gilby Engineering Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Roy Salvadori 6–8 Bruce Halford Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Bruce Halford 6–8 Jack Brabham Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6 Jack Brabham 6 Emeryson Cars Emeryson Alta 56 Alta GP 2.5 L4 Paul Emery 6 Ottorino Volonterio Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6 Ottorino Volonterio 7
Жоғарыдағы тізімге 1956 жылғы Индианаполис 500 жарысына қатысушылар кірмейді.
The above list does not include competitors in the 1956 Indianapolis 500.
Күнтізбелік өзгерістер
1955 жылы Ле-Мандағы 24 сағаттық жарыста болған апат салдарынан 1955 жылы тоқтатылған Франция және Германия Гран-прилері күнтізбеге қайта оралды. Ұлыбритания Гран-присі екі трасса арасындағы жарыс өткізу келісіміне сәйкес, Айнтри мотожарысы трассасынан Сильверстоун трассасына көшірілді. 1955 жылы Ле-Мандағы апаттың нәтижесінде Швейцария үкіметі автожарыстарға тыйым салғандықтан Швейцария Гран-приі күнтізбеден алынып тасталды. Голландия Гран-приі 17 маусымда өткізілуі жоспарланған, бірақ Суэц дағдарысынан кейін тоқтатылды. Испания Гран-приі де 1955 жылы Ле-Мандағы апат салдарынан 1955 жылы тоқтатылғаннан кейін күнтізбеге қайта оралуы керек еді. Ол 28 қазанда өткізілуі тиіс еді, бірақ Суэц дағдарысының себебінен тоқтатылды.
The French Grand Prix and the German Grand Prix returned to the calendar after being cancelled in 1955 due to the 1955 Le Mans disaster at the 24 Hours of Le Mans. The British Grand Prix was moved from Aintree Motor Racing Circuit to Silverstone Circuit, in keeping with the event sharing arrangement between the two circuits. The Swiss Grand Prix was removed from the calendar after the Swiss Government banned motor racing as a result of the 1955 Le Mans disaster at the 24 Hours of Le Mans. The Dutch Grand Prix was supposed to have been held on June 17 but was cancelled due to the Suez Crisis. The Spanish Grand Prix was supposed to return to the calendar after being cancelled in 1955 due to the 1955 Le Mans disaster at the 24 Hours of Le Mans. It was supposed to have been held on October 28 but was cancelled due to the Suez Crisis.
Маусым қорытындысы
Фанхио 1954 және 1955 жылдардағы чемпиондық атақтарды жеңіп алған «Мерседес Бенц» командасы спорттан шыққаннан кейін «Феррари» командасына қосылды. «Феррари» құрамасы бұрын таратылған «Ланча» командасының D50 машиналарын сатып алып, Фанхио, Эухенио Кастеллотти, Луиджи Муссо және Питер Коллинзден тұратын күшті команда құрды. Фанхио өзінің машинасы бұзылғаннан кейін Муссоның көлігін пайдаланып, алғашқы жарыста жеңіске жетті. Коллинс және Фанхионың «Мерседес» командаласы, қазір «Мазерати» үшін жүретін Стерлинг Мосс, әрқайсысы екі жарыста жеңіске жетіп, оның титулын қорғауға ең үлкен сын туғызды. Ашық маусымда британдық «Коннот», «Ванволл» және «BRM» командалары да үміт беретін нәтижелер көрсетті. Маусымның соңғы жарысына дейін Фанхио Коллинзден және «Мазерати» үшін жүретін Жан Бехрадан сегіз ұпайға көш ілгері кетті. Ол титулды жоғалтуы мүмкін болған жалғыз жағдай – ешқандай ұпай жинамауы, ал Коллинс жеңіске жетіп, ең жылдам айналым жасауы еді. (Пилот тек ең жақсы бес нәтижесін есепке ала алатындықтан, Бехра титулды жеңе алмайтын еді.) Фанхио жарыстан шықты, ал Муссо оның машинасымен бөлісуге келіспегендіктен, Коллинс алғашқы титулын жеңуге зор мүмкіндік алды. Бірақ, тамаша спорттық рухта Коллинс аргентиналық спортшының жарысты екінші орында аяқтап, үшінші рет қатарынан жеңіске жете алуы үшін машинасына Фанхионы отырғызды.
Fangio joined Ferrari after Mercedes Benz, with whom he had won the 1954 and 1955 titles, withdrew from the sport. Ferrari acquired the folded Lancia team's D50 cars and put together a strong team containing Fangio, Eugenio Castellotti, Luigi Musso and Peter Collins. Fangio won the opening race after commandeering Musso's car after his own broke down. Collins and Fangio's teammate at Mercedes, Stirling Moss – now driving for Maserati provided the biggest challenge to his title defence, each winning two races. In an open season, the British Connaughts, Vanwalls and BRMs also showed some signs of promise. Going into the final race of the season, Fangio had an eight point lead over Collins and the consistent Jean Behra, driving for Maserati. The only way he could lose the title would be to score no points, with Collins winning and setting the fastest lap. (Because a driver could only count their best five scores, Behra could not win the title.) Fangio retired, and with Musso unwilling to share his car with Fangio, Collins had a great chance of winning his first title. In a remarkable act of sportsmanship, Collins instead chose to hand his car over to Fangio to allow the Argentine to finish second in the race and win his third title in a row.