Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мифтік кейіпкер
Юпитердің серігі
Mythical character
the moon of Jupiter
Классикалық грек мифологиясында Тайгете (/t//eɪ/'/ɪ//dʒ//ə//t//iː/; Ταϋγέτη,) – Библиотекаға (3.10.1) сәйкесен, Плейадалардың бірі және Артемиданың серігі, оның ежелгі рөлінде "жануарлардың қарындасы" (potnia theron) атанған, бұл түбірлер тарихқа дейінгі дәуірге дейін жетеді. Лакониядағы Тайгетос тауы оған арналған және оның мекені болған. Пелопоннес тауы Тайгете оның құрметіне аталған.
In Classical Greek mythology, Taygete (/t//eɪ/'/ɪ//dʒ//ə//t//iː/; Ταϋγέτη, , ) was a nymph, one of the Pleiades according to the Bibliotheca (3.10.1) and a companion of Artemis, in her archaic role as potnia theron, "Mistress of the animals", with its likely roots in prehistory. Mount Taygetos in Laconia, dedicated to the goddess, was her haunt. The Taygetus mountain on the Peloponnese was named after her.
Мифология
Ол жергілікті нимфаларды бірінен соң бірін жеңіп, Тайгетеге құып жетті, ол өзінің қорғаушысы Артемиданы шақырды. Құдай Артемида Тайгетеді алтын мүйізді бұғыға айналдырды, оның адам және бұғы түріндегі Титанша арасындағы ешқандай айырмашылық болмады: Артемидамен бірге бұғыны аулаған нимфа – өзінің сол бұғысы еді. Пиндар өзінің үшінші Олимпиадалық жырларында мифтік элементті жасағандай, «Тайгете Артемида Ортосияға (тура ойлы Артемидаға) қасиетті құрбандық ретінде жазған алтын мүйізді бұғысы» – Геракл кейіннен қуған Керниандық бұғы еді. Ақын үшін түрлену толық болған жоқ, ал бұғының пішіні құрбандыққа айналды. Пиндар, өте білімді мифограф, мифтік бұғының тіпті өлтіріліп, Артемидаға құрбандық болғаннан кейін де өмір сүре беретінін, кейінірек Геракл оны қайтадан аң аулауға шығатынын (бірақ өлтірмейтінін) білдіреді. Карл Керени («Гректердің батырлары») «Құдайлық аң, қаһарман әйел және құдайшаны ажырату оңай емес» деп көрсетті. Паузанияның (3.1.2 және т.б.) айтуынша, Тайгете Зевс пен Евротас арқылы Спартаның мифтік негізін қалаушы Лакедемонды дүниеге келтірді. Паузанияс Амиклада Тайгетеге жасалған зорлық-зомбылық тақтада бейнеленгенін атап өтті. Псевдо-Плутархтың сөзіне қарағанда, Тайгете Лакедемонның әйелі болған, кейде оны Спарта деп те атаған, ал Спарта қаласы оның есімімен аталады. Олардың ұлы Химер деп аталды. Мифтің сирек кездесетін нұсқасында Тайгете Агенордың қызы деп есептеледі.
As he mastered each of the local nymphs one by one, Olympic Zeus pursued Taygete, who invoked her protectress Artemis. The goddess turned Taygete into a doe with golden horns, any distinction between the Titaness in her human form and in her doe form is blurred: the nymph who hunted the doe in the company of Artemis is the doe herself. As Pindar conceived the myth element in his third Olympian Ode, "the doe with the golden horns, which once Taygete had inscribed as a sacred dedication to Artemis Orthosia", ("right minded" Artemis) was the very Ceryneian Hind that Heracles later pursued. For the poet, the transformation was incomplete, and the doe form had become an offering. Pindar, who was a very knowledgeable mythographer, hints that the mythic doe, even when slain and offered to Artemis, also continues to exist, to be hunted once again (although not killed) by Heracles at a later time. Karl Kerenyi points out (The Heroes of the Greeks) "It is not easy to differentiate between the divine beast, the heroine and the goddess". According to Pausanias (3.1.2, etc.) Taygete conceived Lacedaemon, the mythical founder of Sparta, through Zeus, and Eurotas. Pausanias noted, at Amyclae, that the rape of Taygete was represented on the throne. According to Pseudo Plutarch, Taygete was the wife of Lacedaemon, sometimes referred to as Sparta, whose name was given to the city of Sparta. Their son was named Himerus. In a rare variant of the myth, Taygete was called the daughter of Agenor.