Кіріспе

Орсон Скотт Кардтың 1987 жылғы қысқа әңгімесі, Орсон Скотт Кардтың повесі. "Көзді көзге" (1987) – Орсон Скотт Кардтың ғылыми фантастикалық повесі. Кард алғашқыда бұл әңгімені "Analog" журналына жіберген, бірақ одан бас тартылды. Нәтижесінде ол 1987 жылғы наурыз айында "Азимовтың ғылыми фантастикасы" журналында жарияланды. 1990 жылы ол Кардтың "Көңілдегі карталар" атты қысқа әңгімелер жинағына және Ллойд Биггл, кішінің "Түншіл әнші" повесімен бірге "Tor" баспасынан шықты. 1988 жылы ол ең үздік повелла үшін "Хьюго" сыйлығын жеңіп алды.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Мик Уингердің ерекше қабілеті бар, ол бірнеше адамды қасақана өлтірді. Мик адамдарға ашуланғанда, оның күші оларға қатерлі ісік, лейкемия немесе осыған байланысты өлім аузындағы аурулар арқылы шабуыл жасау арқылы көрінеді. Егер ашуы қатты болса, ол адамды өлтіреді. Мик жетімдер үйінде өсті және ерлікке жету жолында оны қасақана қастандық жасаған бірнеше адамды өлтірді, сондай-ақ ол жақсы көрген барлық адамды өлтірді, бірақ кез-келген оқиға кездейсоқ болды. Ол өскен кездегі жалғыз қасақана қылмыс - Денис ванна бөлмесінде аздап зорлық-зомбылыққа ұшырауы. Бұл кезде ол шабуылдардың қарқындылығы нысанаға тиген кезде қатты күшейе түсетінін біледі. Он бес жасында бала күтімінен қашып, өз бетімен өмір сүруге кірісті. Мик ашуланғанда, ол өзін "жарық" деп атайды. Ол өзін қоршап тұрған және қоршап тұрған ұшқырларды көре алады, содан кейін бұл ұшқырлар оның ашуының нысанасына соғады. Оның "шамырақтары" кімге тисе, сол адам өлімге алып баратын аурулармен ауырады да, көп ұзамай өледі. Егер ол жәбірленушіге қол тигізіп жатса, оның әсері әлдеқайда айқын болады. Жас болғанға дейін Мик өзінің басқа балалардан ерекше екенін білмейтін. Ол өзінің өзгеше екенін байқады, ол "жарық" сөзін басқа балалармен сөйлескенде, олар оның не туралы айтып тұрғанын білмеді. Өз бетінше жолға шыққаннан кейін көп ұзамай ол өзінің қабілеті туралы білетін ғана емес, тіпті сол қабілеті бар сияқты, бірақ аздап болса да, жас әйелмен кездеседі. Алайда ол Микке "шақыру" қабілетіне ие, сондықтан ол оған тікелей бағыттап, сондай-ақ барлық адамдардағы қарапайым феромондар ретінде сипатталатын күшті жыныстық тартылыс, бірақ Мик сияқты адамдар басқа биохимиялық құрамға байланысты (мүмкін бұл Микке алғаш рет түсіндірілгенде түсінбесе де) бұл феромондарға қалыпты адамнан гөрі әлдеқайда сезімтал. Ақырында оны құпия, оқшау колонияның мүшелері болып табылатын өзінің туған ата-анасына қайтарады. Ата-анасымен сөйлескенде, ол да өзінің қабілетіне ие, ол өзінен әлдеқайда күшті екенін біледі. Мик өзінің "жалын" деп көргенін отбасының тек шаң деп көретінін біледі; ол тіпті адамдардың өтірік айтқанын көре алатынын түсіне бастайды. Мик елді мекен патриархы Папа Лемге әкелінгеннен кейін, колонияның мақсатын және олардың қалай жұмыс істейтінін біледі. Мик одан кейін Папа Лемнің қызымен "туындыларын таратудан" бас тартып, түнде ата-анасының үйіне қайтады. Түнде Микка Папа Лемнің агенті және ауылдың басқа адамдары шабуыл жасайды. Мик әкесі мен ауылды өртеп өлтіреді, сонымен бірге өзінің қабілеттерін жаңаша дамытады. Ауылдан қашып шыққан Мик алғаш рет өз бетінше жолға шыққанда кездескен қызға тап болады. Ауылдағы шабуылшылар тез арада екі жігітті ұстап алады да, оларға атқылай бастайды. Әйелдің басын Мик білмейтін, олар өз одақтастарына жеткен кезде, оның басына оқ тиді. Мик қызды апатқа ұшыраған машинасынан шығарып, оған "жарық" құюдан бұрын, оған барлық "жарық" құяды. Мик жаңа одақтастарының орнында оянады. Сұрақтан кейін Мик қыздың тірі екенін және оның оқ жарақаттан айыққандығын біледі. Мик қызбен ресми түрде танысуға бара жатқанда оқиға бірден аяқталады.