Кіріспе

Адамның жалпы дене салмағының артуы

Салмақ алу – бұл дене салмағының ұлғаюы. Бұл бұлшықет массасының, май жинағының, су сияқты артық сұйықтықтардың немесе басқа да себептердің нәтижесі болуы мүмкін. Салмақ алу – қауіпті аурудың белгісі болуы мүмкін.

Сипаттама

Салмақ артуы, өмірлік қызмет кезінде (қалыпты физиологиялық процестер мен дене шынықтыруды қоса алғанда) жұмсалатын энергиядан артық энергия (тағам мен сусындардан алынған калориялар түрінде) пайда болғанда орын алады. Егер денедегі май жинағының артуына байланысты салмақ жеткілікті деңгейде артса, адам артық салмақты немесе семіздікке шалдығуы мүмкін, бұл денсаулыққа пайдалы саналатыннан артық май (майлы тіндер) болуы ретінде анықталады. Майлы тіндердің артық болуы, әсіресе тағам өнімдерінің көп болуы және жайлы өмір салты бар жерлерде кең таралған. Салмақ жоғалту немесе салмақ алу бойынша жиі айтылатын "ереже" (Вишновский ережесі) Макс Вишновскийдің (17 желтоқсан 1899 – 2 тамыз 1965) зерттеулеріне негізделген. Ол Бруклиндегі Нью-Йорк қаласында медициналық тәжірибесін жүргізген ресейлік дәрігер болған. Вишновский ережесінде адамның бір фунт майлы тіні шамамен 3500 килокалория (тамақтану саласында көбінесе калория деп аталады) құрайды делінеді. Вишновский салмақ жоғалту және салмақ алу туралы бұрынғы байқаулар мен тәжірибелерді қарап, 1958 жылы жариялаған мақаласында қорытындыларын жариялады. Осылайша, Вишновский ережесіне сәйкес, күніне қажетті калориядан 500 калорияға аз тұтыну аптасына шамамен бір фунт салмақ жоғалтуға әкелуі керек. Сол сияқты, қажетті мөлшерден артық тұтылған әр 3500 калория бір фунт салмаққа алып келеді. Вишновский бұрынғы зерттеулерге сәйкес, адамның бір фунт майлы тінінің 87%-ы майдан тұрады, яғни 395 грамм майға тең екенін атап өтті. Ол сондай-ақ жануар майының бір граммында 9,5 калория бар екенін ескерді. Осылайша, адамның бір фунт майлы тінінде 3750 калория болуы керек. Содан кейін Вишновский тиісті әдебиеттерді талдап, диетада жеткілікті мөлшерде белок болуы және организмнің гликоген мен азот (белок) тепе-теңдігінде болуы сияқты қосымша шарттарды қарастырды, бұл салмақ жоғалтудың майдың ыдырауынан туындайтынын көрсетеді. Ол өз шарттарына сәйкес келетін адам үшін 3500 калориялық артық немесе тапшылық тиісінше бір фунт салмақ артуына немесе азаюына әкеледі деген қорытындыға келді. Егер оның шарттары орындалмаса, 3500 калориялық тапшылық міндетті түрде бір фунт салмақ жоғалтуға тең болмайтынын атап өтті. Вишновский сол кездегі адам физиологиясы мен биохимиясының көптеген аспектілерін ескермеді. Бұл тұжырым халық арасында кең таралған және диетологтар диета жоспарлауда қолданады, сонымен қатар халық деңгейінде дұрыс емес қолданылуы мүмкін. Адамның микробиотасы сіңірілмейтін көмірсуларды қысқа тізбекті май қышқылдарына (ҚТМҚ) айналдыруға көмектеседі, бұл салмақ артуына ықпал етеді. Бактероидтар мен фирмакуттардың арақатынасының өзгеруі организмнің семіздікке шалдығу қаупін анықтайды. Аштық пен метаболизмді реттейтін екі гормон – лептин (тамаққа деген құштарлықты басады және энергия жұмсалуын арттырады) және грелин (тамаққа деген құштарлықты арттырады және энергия жұмсалуын азайтады). Осылайша, ұйқының жетіспеуі уақыт өте келе калория мөлшерінің артуына және тамаққа деген құштарлықты бақылаудың төмендеуіне әкеліп, салмақ артуына себеп болуы мүмкін.

Гормондық және нейротрансмиттерлік тепе- теңдіктің бұзылуы

Салмақ қосу – кейбір психиатриялық препараттардың көп кездесетін жанама әсері.

Патологиялар

Салмақ артудың патологиялық себептері Кушинг синдромы, гипотиреоз, инсулинома және краниофарингиоманы қамтиды. Генетикалық себептер Прадер-Вилли синдромы, Барде-Бидель синдромы, Альстрем синдромы, Коэн синдромы және Карпентер синдромымен байланысты болуы мүмкін.

Әсерлер

Артық майлы тіндер медициналық проблемаларға алып келуі мүмкін; алайда, дөңгелек немесе ірі дене бітімі міндетті түрде медициналық проблеманы көрсетпейді және кейде негізінен майлы тіндердің көбеюінен туындамайды. Егер артық салмақ жиналса, қаулылы денсаулық салдары болуы мүмкін. Көптеген аурулар семіздікпен байланысты. Денсаулыққа тигізетін әсерлер май массасының артуынан (остеоартрит, ұйықтау кезіндегі апноэ, әлеуметтік таңбалау) немесе май клеткаларының санының артуынан (диабет, кейбір қатерлі ісік түрлері, жүрек-қантамыр аурулары, алкогольсіз майлы бауыр ауруы) туындайды. Денеде инсулинге реакцияның өзгеруі (инсулинге қарсылық), қабынуға бейімділік және тромбозға (протромбоздық жағдай) дайындықтың жоғарылауы байқалады.