Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылы Федерико Феллинидің түсірген фильмі. B 52s тобының әні.
1965 film by Federico Fellini
the song by the B 52s
"Рухтардың Джульеттасы" – 1965 жылы Федерико Феллини режиссерлік еткен фантастикалық, психологиялық комедиялық драма. Басты рөлдерде Джульетта Масина, Сандра Мило, Марио Пису, Валентина Кортезе және Валеска Герт. Фильм орта жастағы әйелдің адалсыз күйеуін тастап кетуге күш табуына көмектесетін көріністер, естеліктер мен мистика туралы. Фильмде "психикалық кеңістікті бейнелеу үшін карикатуралық бейнелер мен арманды жағдайлар" қолданылған. Бұл Феллинидің алғашқы толық метражды түсті фильмі болды, бірақ одан бұрын "Доктор Антонионың құмарлығы" эпизодында түсті қолданған болатын, ол "Боккаччо '70" (1962) фильмінің бір бөлігі еді. Фильм 26-шы Венеция халықаралық кинофестивалінде көрсетілді және "Ең жақсы костюм дизайны" мен "Ең жақсы декорация" номинацияларында "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Ол 1966 жылы "Алтын глобус" сыйлығын "Үздік шетелдік фильм" номинациясында жеңіп алды, ал Джульетта Масина рөлі үшін "Давид ди Донателло" сыйлығына ие болды. Вуди Аллен 1990 жылы түсірген "Алиса" фильмімен оны шала қайта жасады.
Juliet of the Spirits is a 1965 fantasy psychological comedy drama film directed by Federico Fellini and starring Giulietta Masina, Sandra Milo, Mario Pisu, Valentina Cortese, and Valeska Gert. The film is about the visions, memories, and mysticism that help a middle aged woman find the strength to leave her philandering husband. The film uses "caricatural types and dream situations to represent a psychic landscape". It was Fellini's first feature length color film, but followed his use of color in "The Temptation of Doctor Antonio" episode in the portmanteau film, Boccaccio '70 (1962). The film was shown in competition at the 26th Venice International Film Festival; and received Academy Award nominations for Best Costume Design and Best Set Decoration. It won the 1966 Golden Globe Award for Best Foreign Language Film, and Giulietta Masina won a David di Donatello for her performance. Woody Allen loosely remade it with his 1990 film Alice.
Сюжет
Жоғарғы топқа жататын үй шаруасындағы Джульетта Болдрини, күнделікті өмірімен және адалсыз, қанаушы күйеуі Джорджомен күресуге тырысады. Ол, көршісі Сузидің тартымды өмір салтын, армандары мен қиялдарын зерттеу арқылы осыған көмектеседі. Өзінің құштарлықтарын (және ішкі құбылыстарын) сезіне бастағанда, ол өзін-өзі тануға жетеді, бұл оның тәуелсіздікке ұмтылуына әкеледі. Алайда, Масинаның (Феллинидің әйелі) пікірінше, финалдың мәні әлі де даулы.
Giulietta Boldrini, an upper class housewife, attempts to deal with her mundane life and philandering, oppressive husband, Giorgio, by exploring the odd lifestyle of a glamorous neighbour, Suzy, and through dreams, visions and fantasies. As she taps into her desires (and her demons) she slowly gains greater self awareness, leading to independence, although, according to Masina (Fellini's wife), the ending's meaning is debatable.
Өндіріс
"Жульетта рухтары" Фрегенде, Сафа Палатино және Римдегі Cinecittà студиясында түсірілді. Феллинидің көп жылдық музыкалық серігі Нино Рота осы фильмнің саундтрегін жазды. 1979 жылы қайтыс болғанға дейін Рота Феллинидің барлық фильміне музыка жазды, тек оның режиссерлік дебюті "Variety Lights" фильмінен басқа. "Жульетта рухтары" фильмінің музыкасында, Феллинидің 8½ фильміндегідей цирк мотивтері бар, сонымен қатар орган, коктейльдік фортепиано, гитара, саксофондар және сөздерсіз әуендер Джульеттаның көңіл күйін жеткізу үшін қолданылған. Саундтрек актер Стив Бускеми туралы жарияланған мақалада айтылған, онда "Бускемидің асханасында Виктрола тұр, оның дискісінде 'Жульетта рухтары' фильмінің тақырыптық әні әрдайым ойнап тұрады" делінген.
Juliet of the Spirits was shot on location in Fregene, and at Safa Palatino and Cinecittà Studios in Rome. Fellini's longtime musical collaborator Nino Rota composed the soundtrack. Until his death in 1979, Rota wrote the music for every Fellini film except his directorial debut, Variety Lights. The music in Juliet of the Spirits contains circus themes, as in Fellini's 8½, and also uses organ, cocktail piano, guitar, saxophones, and voices without words to convey Juliet's shifts in feeling. The soundtrack was mentioned in a profile of actor Steve Buscemi, which notes that "a Victrola sits in [Buscemi's] dining room, with the theme music for 'Juliet of the Spirits' permanently on its turntable."
Қабылдау
Rotten Tomatoes веб-сайтында фильм 29 рецензияға негізделген 79% мақұлдау рейтингісіне ие, орташа бағасы 7.3/10. Metacritic-те фильмнің қайта шығарылуы 9 сыншының бағалауынша 100 балдық шкала бойынша 83 бал алды, бұл "көпке танылған" екенін көрсетеді. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Стивен Холден 2001 жылғы қайта жаңғырту туралы былай жазды: "Феллини түстермен керемет және шабыттандырылған тәжірибе жасап, әйелдің ой-қиялын бейнелейтін, айна арқылы көрінетін көріністер тізбегін құрды". Роджер Эберт фильмге төрт жұлдыз берді және оны 2001 жылғы "Ұлы фильмдер" тізіміне қосты. "Лос-Анджелес Таймс" газетінің авторы Кевин Томас фильмді жоғары бағалап, былай деп жазды: "Федерико Феллинидің 1965 жылғы "Рухтардың Джульеттасы" – шебердің уақыттан өшпес, маңызды туындысы, рухани оянуға итермелейтін дағдарысқа тап болған адал әйелдің портреті. Феллинидің өзінің әйелі, ұлы актриса Джульетта Масина Джульетта рөлінде ойнайды, фантазия мен көріктілік шеберлігімен "Рухтардың Джульеттасы" – Феллинидің алғашқы түсті фильмі, бірден көзге түсетін және сонымен бірге терең ойлы туынды". Италияда фильмге жағымсыз пікірлер айтылды. Джованни Граццини Corriere della Sera газетінде былай деп жазды: "Феллинидің қиялы соңғы жылдары барокко стилі деп аталатын дәмімен шектелмегені белгілі: әшекейлеуге құмарлық, сәндік ләззат. Сондықтан Джульеттаның отбасылық дағдарысы сахналық сән-салтанаттың, түстердің шулы немесе нәзік айшығының, костюмдердің ерекше әсемдігінің астында жоғалып кетті; кейде адамгершіліктің нағыз сезімі сезіліп тұрса да".
On the review aggregator website Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 79% based on 29 reviews, with an average rating of 7.3/10. On Metacritic, which assigns a normalized rating to reviews, the film's re release has a weighted average score of 83 out of 100, based on 9 critics, indicating "universal acclaim". In The New York Times, Stephen Holden wrote of a revival in 2001: "Fellini went deliriously and brilliantly bananas with the color to create a rollicking through the looking glass series of tableaus evoking a woman's troubled psyche." Roger Ebert gave the film four stars out of four and included it in his 2001 list of "The Great Movies". Kevin Thomas of the Los Angeles Times praised the film, writing, "Federico Fellini's 1965 Juliet of the Spirits remains a timeless, major work of a master, a portrait of a dutiful wife plunged into crisis that triggers her spiritual awakening. With Fellini's own wife, the great Giulietta Masina, as Juliet, and with his unique command of fantasy and spectacle in full force, Juliet of the Spirits, Fellini's first film in color, is at once an eye popping display of bravura and a work of compassionate insight." The film was less well received in Italy. Giovanni Grazzini of Corriere della Sera wrote, "It is known that Fellini's imagination, in recent years, has been unrestrained by a taste conventionally called baroque: ornamental delirium, decorative bliss. Juliet's marital crisis is thus suffocated by the scenographic luxury, the clamor or the tenderness of the colors, the bizarre splendor of the costumes; although sometimes there is an authentic heartbeat of humanity."