Троя шаһзадасы Дейфобус – грек мифологиясындағы Приам мен Гекубаның ұлы. Троя соғысында батырлығымен көзге түскен,Hector мен Paris-тен кейінгі маңызды ханзада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трояның мифтік ханзадасы
Mythical prince of Troy
Грек мифологиясында Деифоб /d//iː/'/ɪ//f//ə//b//ə//s/ Приам мен Гекубаның ұлы болған. Ол Трояның ханзадасы және Гектор мен Париден кейін Приамның ең батыл ұлы саналған. Деифоб Троя соғысында төрт даңқты батырды өлтірді.
In Greek mythology, Deiphobus /d//iː/'/ɪ//f//ə//b//ə//s/ was a son of Priam and Hecuba. He was a prince of Troy, and the greatest of Priam's sons after Hector and Paris. Deiphobus killed four men of fame in the Trojan War.
Сипаттама
Деифобты шежіреші Малалас өзінің Хронографиясында "орташа бойдан жоғары, өткір көзді, сәл кең мұрынды, қара терілі, жалпақ бетті, батыл, сақалы жақсы" деп сипаттаған. Ал Дарес Фригиялықтың баяндамасында ол "әкесіне ұқсаған, күшті әрекеттерге қабілетті адам" ретінде бейнеленген.
Deiphobus was described by the chronicler Malalas in his account of the Chronography as " above average stature, keen eyed, somewhat snub nosed, dark skinned, flat faced, brave, good beard". Meanwhile, in the account of Dares the Phrygian, he was illustrated as ". . looked like his father [i. e. a handsome face]. He was the man of forceful action".
Мифология
Илиадаға сәйкес (XII, XIV, XXII кітаптар), Троя соғысында Деифоб ағасы Геленмен бірге жаңадан салынған Аргив қабырғасын қоршауға алып, көптеген сарбаздарды өлтірді және Ахай қаһарманы Мерионды жарақаттады. Гектор Ахиллден қашып бара жатқанда Афина Деифобтың кейпіне айналып, Гекторды қарсы тұрып күресуге итермеледі. Гектор оны ағасы деп ойлап, тыңдап, Ахиллге найзасын лақтырады. Найзасы тимеген кезде Гектор ағасынан тағы бір найза сұрауға бұрылды, бірақ "Деифоб" жоғалып кетті. Содан кейін ол айналасына көз жүгіртті, бірақ оны ешқайда таба алмады. Сол кезде Гектор құдайлар оны алдап, тастап кеткенін біліп, Ахиллдің қолынан өлімге ұшырады. Диктис Кретенский сияқты кейбір деректерде Ахиллді әпкесі Поликсенаға жегіліп, оған тұзақ құрып өлтірген Деифоб пен Парис болды делінеді. Париж қайтыс болғаннан кейін, Деифоб басқа ағасы Геленнің ұсынысын жеңіп, соғыстағы ерліктері үшін Троялық Еленаға қалыңдық ретінде берілді. Еврипид «Троялық әйелдер» атты еңбегінде үйленудің күшпен болғанын және Еленаның өзін «ашулы құлдықта» сезінгенін айтады. Троялық жылқы қалада болған кезде, Деифоб Еленамен бірге жылқының айналасында жүріп, ішіндегі гректердің аттарын әйелдерінің дауысымен шақырып жүрді. Менелай мен Одиссейге ішіндегілерді жауап беруден тыюға тура келді. Трояны тонап алған кезде Деифобты Одиссей немесе Менелай өлтіріп, денесін қиып-жаншыды. Кейбір деректерде оны өлтірген Хелен болған немесе ол оның өлімін тойлаған. Көптеген деректерде, басқа екі күйеуінен айырмашылығы, Елена Деифобты сүймеген және Менелайға қайта оралуды жөн көрген. Вергилийдің «Энеидасында» Трояны талан-таражға салғанда қорқынышты түрде қираған Деифоб Анейге көрініс береді. Ол оған өзінің өлімі туралы айтады, онда Еленаның Менелайды Деифобтың төсек бөлмесіне хабарлап, сатқындық жасағаны айтылады. Анеймен бірге ол гректерге кек алу үшін құдайлардан жалбарынды.
According to the Iliad (books XII, XIV, XXII), in the Trojan War Deiphobus, along with his brother Helenus, led a group of soldiers at the siege of the newly constructed Argive wall and killed many, and wounded the Achaean hero Meriones. As Hector was fleeing Achilles, Athena took the shape of Deiphobus and goaded Hector to make a stand and fight. Hector, thinking it was his brother, listened and threw his spear at Achilles. When the spear missed, Hector turned around to ask his brother for another spear, but "Deiphobus" had vanished. He then looked around for him but he was nowhere to be seen. It was then Hector knew the gods had deceived and forsaken him, and he met his fate at the hand of Achilles. Some accounts, such as that of Dictys Cretensis, hold that it was Deiphobus and Paris who ambushed and killed Achilles while luring him to their sister Polyxena. After the death of Paris, Deiphobus was given Helen of Troy as a bride for his deeds in the war, defeating the bid of his other brother, Helenus. Euripides, in The Trojan Women, states that the marriage was by force and that Helen felt “bitterly enslaved.” When the Trojan Horse was in the city, Deiphobus accompanied Helen as she walked around the horse, calling out the names of the Greeks within in the voices of their wives. Menelaus and Odysseus had to restrain the men inside from responding. During the sack of Troy, Deiphobus was slain by either Odysseus or Menelaus, and his body was mutilated. Some accounts say it was Helen who killed him, or that she celebrated his death. Most accounts seem to indicate that, unlike her other two husbands, Helen didn't love Deiphobus and decided she would rather return to Menelaus. In Virgil's Aeneid, Deiphobus, horribly mutilated during the sack of Troy, appears to Aeneas in the underworld. He tells him the story of his death, which entails Helen's betrayal in signaling Menelaus to Deiphobus's bedchamber. While with Aeneas, he begs the gods for revenge against the Greeks.
Мәдени суреттер
Деифоб – Уильям Шекспирдің «Тройл мен Крессида» пьесасындағы екінші дәрежелі кейіпкер. Роджер Ланселин Гриннің «Трояның бақыты» атты бір заманауи еңбегінде ол өте жағымсыз мінезді тұлға ретінде бейнеленген.
Deiphobus is a minor character in William Shakespeare's play Troilus and Cressida. One modern account, The Luck of Troy by Roger Lancelyn Green, depicts him as a particularly unpleasant character.