Кіріспе
Брисбендегі мұралық көпір, Австралия. Көркем арт-деко стильіндегі бетон аркалар кіру және шығу жолдарының екі жағын безендіреді. Көпірдің салынуы Редклиф түбегінің дамуына үлкен үлес қосты, Брисбенге сапарды қысқарып, жылдамдатып, халық санының өсуіне және жағажайға саяхатшылардың көбеюіне ықпал етті. Көпірдің жол жапырығы тым қисайғандықтан, жергілікті тұрғындар оны "Хампити Бэмп" деп лақап қойған. Күн мен айдың күшті толқыны кезінде толқындар көпірге шағылысып, тіпті көліктердің үстіне де себізетін. Көпірді жеке компания басқарып, күтіп келді және 1975 жылға дейін жол ақысы алынды, ақы төлеу орындары Clontarf (солтүстік) жағында орналасқан. Хорнибрук көпірі – Брамбл шығанағын кесіп өтетін алғашқы үш көпірдің бірі. Екінші көпір – мемлекеттік қаржымен салынған (ақысыз) Хоутон тас жолы, ол 1970 жылдары екі жолақты Хорнибрук көпірінің өткізу қабілетін еселеу мақсатымен салынған. Алайда, бастапқы Хорнибрук көпірін жаңарту экономикалық тұрғыдан тиімсіз деп танылды. Көпір 1979 жылы Хоутон тас жолының ашылуымен қозғалысқа жабылды. Үшінші көпір – Тед Смут есімдігі көпір 2010 жылдың шілде айында пайдалануға берілді, бұл қажетті өткізу қабілетін арттырып, 1979 жылдан бері жаяу және велосипед жолы ретінде пайдаланылып келген бастапқы Хорнибрук көпірін бұзуға әкелді.
Handsome art deco concrete abutment arches frame the entry and exit approaches. Construction of the bridge was important for the growth of the Redcliffe City peninsula and made the commute to Brisbane shorter and quicker, increasing population growth and the number of visitors to the seaside location. The bridge was known colloquially by the locals as the "Humpity Bump" because the road surface of the bridge was so buckled. During king tides, waves would crash into (and sometimes onto) the bridge spraying the cars as they crossed. The bridge was operated and maintained by a private company and a toll applied until 1975, with toll booths located on the Clontarf (north) end. The Hornibrook Bridge was the first of three bridges to cross Bramble Bay. The second bridge is the publicly funded (non tolled) Houghton Highway bridge, which was built with the intention of duplicating the crossing capacity of the two lane Hornibrook Bridge in the 1970s, but the upgrading of the original Hornibrook Bridge was subsequently found to be uneconomic. The bridge closed to traffic in 1979 with the opening of the Houghton Highway, which had been intended to provide a duplicated crossing. The third bridge, the Ted Smout Memorial Bridge opened to traffic in July 2010, delivering the desired capacity increase and resulting in the demolition of the original Hornibrook Bridge, which had been used as a pedestrian and bicycle only bridge since 1979.
Тарих
Хорнибрук тас жолының көпірі 1932-1935 жылдары М. Р. Хорнибрук фирмасымен салынды. Ұлы депрессия кезіндегі жоғары жұмыссыздыққа жауап ретінде жоспарланған, ол Редклиф түбегінің тұрғындарының оқшаулануын аяқтау мүмкіндігін де ұсынды. Жабылуға дейін Хорнибрук көпірі әлемдегі ең ұзын жаяу көпірі болды. Кейіннен АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Паукипси қаласындағы Паукипси көпірі әлемдегі ең ұзын жаяу көпірі атанды. 1994 жылы Хорнибрук көпірі мұра тізіміне енгізілгеніне қарамастан, шіріген палуба ағаштарының қауіпсіздігіне қатысты алаңдаушылықтар 2011 жылдың ортасында көпірдің көп бөлігін бұзу туралы шешімге әкелді, солтүстік және оңтүстік порталдары мен көпірдің солтүстік бөлігі балықшылар пайдалануы үшін сақталды. Көпірдің солтүстік бөлігі 2011 жылдың 14 қыркүйегінде Қ. Уоллес, Басты тас жолдар, Балық шаруашылығы және Теңіз инфрақұрылымы министрі тарапынан ресми түрде қайта ашылды, ол Хейс шығанағының балық аулау және демалыс платформасы болып табылады. Хорнибрук тас жолы Редклиф түбегінің және оның айналасындағы аймақтың қалалық дамуын жеделдетуде маңызды рөл атқарды. Оның жоспарлау, құрылысы және пайдалануы экономикалық дағдарыс кезінде Квинслендтегі құрылыс саласындағы маңызды инновацияны білдірді.