Ирландия саяхатшысы және заңгер Патрик Джеймс Линдсейдің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Патрик Джеймс Линдсей (18 қаңтар 1914 – 29 маусым 1993) – ирланд саяхатшысы және заңгер.

Ерте өмір

Ол 1914 жылы Дублиндегі Ротунда ауруханасында дүниеге келді, Патрик Линдсейдің үш ұлы мен төрт қызының үлкені, пошта қызметкері және оның әйелі Мэри (туған есімі Киган). Екінші туған күнінен бұрын отбасы туған жері – Мейо округіне оралып, Килтан приходының Дулоу ауылына қоныстанды. Бастауыш білімін Гвесалия ұлттық мектебінде алды, ал орта білімін Баллинадағы Сент-Мюридеч колледжінде оқыды. Кейін 1933-1937 жылдары University College Galway-ге түсіп, ежелгі классиканы зерттеді. Ол колледждің белгілі бір тұлғасы болды – шешен сөйлейтін, Әдеби және пікірсайыс қоғамының комитетіне мүше болып сайланды және драмалық үйірме қойылымдарына қатысты. Студент кезінде «Көк көйлектер» (Blueshirts) қозғалысының қатысушысы болды. Бірақ соңғы сәтте классика профессорының ықпалымен Еоин О'Даффи басқаратын Ирландия бригадасымен бірге Испаниядағы азамат соғысында Франко үшін күресуден бас тартты. Дегенмен, Линдсей өзін «өзгермеген» «көк көйлекші» деп жарияласа да, автобиографиясында өзінің немесе көптеген мүшелерінің өзін нағыз фашисттер деп санағанын жоққа шығарды. Олар өздерін Cumann na nGaedheal партиясының жартылай әскери қанаты ретінде қарастырды, бұл 1930 жылдардағы IRA-ға жауап ретінде әрекет еткен Fianna Fáil партиясының жартылай әскери қанаты болды. Олар өздерін сөз бостандығын қорғайтын демократтар деп есептеді. «Фашизм туралы айыптау – мүлдем негізсіз. Көптегендеріміз оның не екенін білмедік, білген болсақ, оған қарсы шығар едік. Біздің демократиялық беделіміздің мінсіз екенін сезіндік және осы сезімде қалып отырмыз. Ирландия азамат соғысы кезінде мемлекетті демократиялық жолмен құрылғаннан кейін, оған қарсы барлық күштерден қорғадық». Кейін Линдсей Кавандағы Корольдік мектепте, содан кейін Дублиндегі мектептерде классика пәнін оқытты. Дублин университетінде және Корольдік құқық мектебінде заңды оқып, 1946 жылы Ирландия адвокатурасына қабылданды. 1957 жылғы жалпы сайлауда қайта сайланды, бірақ 1961 жылғы жалпы сайлауда мандатын жоғалтты. Содан кейін ол өнеркәсіп және коммерциялық панель арқылы 10-шы Сенатқа сайланды. Сенат төрағасының орынбасары болды. Линдсей 1965 жылғы жалпы сайлауда Дэйлге оралды, бірақ 1969 жылғы жалпы сайлауда Дублин Солтүстік Орталық сайлау округіне ауысқаннан кейін орыннан айырылды. 1973 жылғы жалпы сайлауда да сәттілікке жете алмады. Оның министрлік мансабы қысқа болды, бар болғаны сегіз айға созылды. 1956 жылдың шілдесінде Taoiseach Джон А. Костелло оны Гаэлтахт министрінің және Екінші партияаралық үкіметтегі Білім министрінің парламенттік хатшысы етіп тағайындады. 1956 жылдың қазан айында Гаэлтахт министрі болып тағайындалды, 1957 жылдың наурызына дейін қызмет етті, содан кейін 1957 жылғы жалпы сайлаудан кейін Фианна Фейл билікке оралды. 1965 жылы Дэйлге оралғаннан кейін Fine Gael партиясының көлік және энергетика жөніндегі өкілі болып тағайындалды.

He was born in 1914 in the Rotunda Hospital, Dublin, the eldest of three sons and four daughters of Patrick Lindsay, post office worker, and his wife Mary (née Keegan). Before his second birthday, the family returned to their native County Mayo, settling in the village of Doolough, Kiltane parish, Erris. He received his primary education at Gweesalia national school, and attended secondary school at St. Muiredach's College, Ballina. He subsequently attended University College Galway, where he studied ancient classics, between 1933 and 1937, graduating with an M. A. He was a noted figure in the college – a gifted orator, he served on the committee of the Literary and Debating Society, and took part in the productions of the Drama Society. He was also a member of the Blueshirts movement while in college. He was only just dissuaded by his classics professor at the last moment from embarking with the Irish Brigade under Eoin O'Duffy to fight for Franco in the Spanish Civil War. However, while Lindsay declared himself as being "an unrepentant" Blueshirt, in his autobiography he denied that himself or many of the membership saw themselves as actual Fascists. Rather that they viewed themselves as a pseudo paramilitary wing of Cumann na nGaedheal that was a response to the IRA of the 1930s acting as a pseudo paramilitary wing of Fianna Fáil, and in fact, that they saw themselves as Democrats upholding free speech. quote=As for the charge of Fascism that's total nonsense. Most of us did not know what it is and had we known we would have been totally opposed to it. We felt, indeed we still feel, that our democratic credentials were impeccable. We had defended the State, democratically established in the past against the all that could be thrown against it during the [[Irish Civil War

Lindsay subsequently became a teacher of classics at the Royal School, Cavan, and later at schools in Dublin. He studied law at University College Dublin and the King's Inns, and was called to the Irish Bar in 1946. He was re elected at the 1957 general election, but lost his seat at the 1961 general election, after which he was elected to the 10th Seanad by the Industrial and Commercial Panel. He became Leas Chathaoirleach of the Seanad. Lindsay returned to the Dáil at the 1965 general election, but lost his seat at the 1969 general election, when he switched constituency to Dublin North Central. He was again unsuccessful at the 1973 general election. His ministerial career was brief, lasting only eight months. In July 1956, he was appointed by Taoiseach John A. Costello as Parliamentary Secretary to the Minister for the Gaeltacht and to the Minister for Education in the Second Inter Party Government. In October 1956, he was promoted to the cabinet as Minister for the Gaeltacht, serving until March 1957, when Fianna Fáil returned to power after the 1957 general election. On his return to the Dáil in 1965, he was appointed Fine Gael spokesman on transport and power.

Заң

Линдсей 1954 жылы аға кеңесші болып, 1969 жылы парламенттік мандатын жоғалтқаннан кейін, адвокаттық тәжірибесіне толық уақытын берді, қылмыстық құқықтағы көрнекті тұлғаға айналды. 1975 жылы ол Жоғары сот төрешісі лауазымына тағайындалды және 1984 жылғы қаңтарда жетпіс жасқа толғанда зейнетке шықты.

Кейінгі өмірі

Линдсей 1980-ші жылдары Галвей университетінің түлектер қауымдастығының төрағасы қызметін атқарды. Ол 1992 жылы өзінің естеліктерін жариялады. 1993 жылдың 29 маусымында дүниеден озды.