Кіріспе

Венгр математигі (1775–1856)

Фаркас Болаяй (9 ақпан 1775 – 20 қараша 1856; Германияда Вольфганг Болаяй деп те белгілі) – венгр математигі, көбінесе геометрия саласындағы еңбектерімен танымал.

Өмірбаян

Болай Трансильванияның Ұлы княздігінде (қазіргі Буя, Сибиу округі, Румыния) Херманштадт қаласына жақын орналасқан Болай ауылында дүниеге келді. Оның әкесі Гашпар Болай, анасы Кристина Вайна болды. Фаркасты алты жасқа дейін әкесі үйде оқытты, содан кейін ол Нагисзебендегі кальвинист мектебіне жіберілді. Оның ұстаздары арифметика және тілдерді үйренудегі қабілетін таныды. Ол латын, грек, румын, еврей тілдерін, содан кейін француз, итальян және ағылшын тілдерін меңгерді. Ол 13 немесе 14 таңбалы сандарды есептеу кезінде оңай көбейтіп, бөле алатын, сондай-ақ олардан квадраттық және кубикалық түбірлерді шығаратын. 12 жасында мектепті бітіріп, граф Кеменің сегіз жасар ұлына тәрбиеші болып тағайындалды. Бұл Болайдың елдегі беделді отбасылардың біріне жақындығын, сонымен қатар графтың ұлы үшін тек тәрбиеші ғана емес, нағыз досқа айналғанын білдірді. 1790 жылы Болай мен оның шәкірті Коложвардағы (қазіргі Клуж-Напока) кальвинист колледжіне қабылданды және бес жыл оқыды. Колледждің философия профессоры Болайды математикадан алшақтатып, діни философияға баулуға тырысты. Алайда Болай 1796 жылы Симон Кеменьмен бірге білім алу мақсатымен шетелге сапар шешуге шешім қабылдады және математиканы жүйелі түрде алдымен Йенадағы, содан кейін Геттингендегі неміс университеттерінде оқыды. Осы жылдары Болай Карл Фридрих Гаусспен жақын дос болады. 1799 жылы ол Коложварға оралды. Сол жерде ол Зюзанна Бенкеге үйленді және 1802 жылы олардың ұлы Янош Болай – кейіннен әкесінен де танымал математик – дүниеге келді. Одан кейін ол Маросвасархелидегі (қазіргі Таргу Муреш) кальвинист колледжінде математика және ғылым пәндерін оқытушы болып жұмысқа орналасты және өмірінің соңына дейін сол жерде қызмет етті.

Математикалық жұмыс

Болайдың басты қызығушылығы геометрияның негіздері және параллель аксиомасы болды. Оның маңызды еңбегі "Tentamen juventutem studiosam in elementa matheseos purae, elementaris ac sublimioris, methodo intuitiva, evidentiaque huic propria, introducendi" ("Таза математика элементтерімен жас зерттеушілерді таныстыруға талпыныс", 1832) геометрия, арифметика, алгебра және анализдің қатаң және жүйелі негізін салуға жасалған әрекет болды. Осы еңбекте ол теңдеулерді шешу үшін итеративті процедураларды келтірді, кейін олар монотонды өсуге ие және жоғарыдан шектелгендігін көрсету арқылы олардың конвергентті екенін дәлелдеді. Оның қатарлардың конвергенциясын зерттеуі Раабе сынағымен тең сынақты қамтиды, оны ол Раабеден тәуелсіз және шамамен бір уақытта ашқан. Еңбектегі басқа да маңызды идеялар – функцияның жалпы анықтамасы және егер оларды шектелген, бір-біріне сәйкес келетін бөліктерге бөлуге болады, екі жазық фигураның теңдігіне анықтама. Алғашқыда ол ұлын Евклидтік емес геометрияны зерттеуден ынталандырды, бірақ 1832 жылға қарай ол ұлын өзінің жаңашыл ойларын жариялауға көндіруге жеткілікті ынталы болды. Яностың идеялары "Тентаменге" қосымша ретінде жарияланды.