Жапон тарихындағы Жоо дәуірі (1652-1655 жж.). Го-Коумё және Го-Сай императорлары тұсындағы саяси өзгерістер, Токугава Иэмицу өліміне байланысты жаңа эра.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон тарихының кезеңі (1652–1655)
Period of Japanese history (1652–1655)
Жоо (承応), сондай-ақ Жоо немесе Шоо деп латын әрпімен жазылатын, Кеяннан кейін және Мэйрэкиден бұрынғы жапон тарихының дәуірінің (年号) атауы. Бұл кезең 1652 жылдың қыркүйегінен 1655 жылдың сәуіріне дейін жалғасты. Осы кезеңде билік еткен императорлар – император Го Комио (Го Комио тенно) және император Го Сай (Го Сай тенно) болды.
Jōō (承応), alternatively romanized as Jō ō or Shōō, was a Japanese era name (年号) after Keian and before Meireki. This period spanned the years from September 1652 through April 1655. The reigning emperors were Emperor Go Kōmyō (Go Kōmyō tennō) and Emperor Go Sai (Go Sai tennō).
Ераның өзгеруі
1652 ж. Жоо ганнен (承応元年): Эра атауы Жоо (жауап алу деген мағынаны білдіреді) деп өзгертілді, бұл үшінші сёгун Токугава Иемицудың қайтысын белгілеу үшін жасалды. Кейэн 5-тің 9-шы айының 18-і күні бұрынғы эра аяқталып, жаңа эра басталды. Бұл жаңа эраның атауы "Джин кітабынан" алынған: "Ся және Шан династиялары өз тағдырларын орындады, сондықтан Чжоу үйі өз уақыты келгенде пайда болды". (夏商承運、周氏応期)
1652 Jōō gannen (承応元年): The era name was changed to Jōō (meaning "receiving answers"), which was to mark the death of the third shōgun, Tokugawa Iemitsu. The previous era ended and a new one commenced in Keian 5, on the 18th day of the 9th month. The name of this new era came from the Book of the Jin: "The Xia and the Shang dynasties follow their destinies, so the House of Zhou came when it was time." (夏商承運、周氏応期)
Жоо дәуірінің оқиғалары
3 қазан 1653 (Jōō 2, 8-ші айдың 12-ші күні): Күшті өрт Император сарайының көп бөлігін және жақын жердегі көптеген храмдарды қиратты. Одан кейін көп ұзамай, 12-14 жастағы бірнеше қыз Хейан-кё қаласында осы және басқа да өрттерді қосуы үшін түрмеге қамалған. 18 тамыз 1654 (Jōō 3, 7-ші айдың 6-шы күні): Әйгілі монах Инген Қытайдан Нагасакиге келді. Оның ниеті Жапонияда буддизмді реформалау болды.
October 3, 1653 (Jōō 2, 12th day of the 8th month): A violent fire destroyed a large part of the Imperial palace and many temples which were nearby. Shortly thereafter, several girls, aged 12–14 years, were imprisoned for having started this fire and others in Heian kyō. August 18, 1654 (Jōō 3, 6th day of the 7th month): A famous priest, Ingen, arrived at Nagasaki from China. His intention was to reform the practice of Buddhism in Japan.
Сакоку: 1653 жылдан бұрын және кейін
Жоо дәуірінде Жапония Токугава Бакуматсу қабылдаған Сакоку саясатын іске қосты. Сакоку (鎖国) жапон тілінде "жабық ел" деген мағынаны білдіреді. Жапония бұл саясатты 1639 жылдан 1868 жылға дейін сақтады. Қытай және голланд саудагерлерінен басқа, өзге елдермен сыртқы сауда дерлік болған жоқ. Жапон азаматтарының тұрақты жерлері үкімет тарапынан қатаң бақылауда болды. Халыққа елден шығуға тыйым салынды, бұзушылар өлім жазасына кесілді. Шетелдіктердің де жағдайы осылай болды, Жапония аумағына кіруге тырысқан әркім сол жерде әскерлер тарапынан дереу өлтірілді. Бүкіл ел Токугава үкіметінің билігінде болды. Сакоку саясаты билеушілердің басқыншылықтың алдын алу және ұлттық ерекшеліктері мен ұлттық дінін сақтау мақсатымен қабылданды. Бұл саясат Эдо дәуірінен (1603–1868) кейін тоқтатылды. 1868 жылы ел қайтадан әлемге ашылды.
Within the Jōō period, Japan was implementing the Sakoku policy which adopted by Tokugawa Bakumatsu. Sakoku (鎖国) means closed country in Japanese. Japan was adopting this policy from 1639 to 1868. There was barely any foreign trade from other countries, with exception to Chinese and Dutch merchant. Japanese residences were strictly monitored by the Government. People were not allowed to leave the country, with consequence of death penalty. Foreigners were in the same situation, anyone who attempted to enter Japan's territory would be killed by the soldiers right away. The entire country was dictated by Tokugawa government. The Sakoku policy was adopted by the ruler for preventing invaders, and keeping their national characteristics and national religion. This policy was banned after the Edo Period (1603–1868). The country was re opened to the world in 1868.