Стэнли Джон Вейман: Тарихи романдар авторының өмірі мен шығармашылығы
Stanley J. Weyman
Стэнли Джон Вейман (1855-1928) – тарихи романдар жазған ағылшын жазушысы. 16-17 ғасырлар Франциясы туралы шығармаларымен танымал, бірақ қазір ұмытылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын тарихи романисі (1855–1928)
English historical novelist (1855–1928)
Стэнли Джон Вейман (айтылуы [waɪ mæn], 7 тамыз 1855 – 10 сәуір 1928) – ағылшын тарихи романдарын жазған жазушы. Оның ең танымал туындылары 1890–1895 жылдары жазылып, 16-шы ғасырдың соңы мен 17-ші ғасырдың басындағы Францияда болған оқиғаларды көрсетеді. Бұл шығармалар сол кезде үлкен сәттілікке ие болғанмен, қазір көбінесе ұмытылып кеткен.
Stanley John Weyman (pronounced [waɪ mæn], 7 August 1855 – 10 April 1928) was an English writer of historical romance. His most popular works were written in 1890–1895 and set in late 16th and early 17th century France. While very successful at the time, they are now largely forgotten.
Өмірбаян
Стэнли Джон Вейман 1855 жылдың 7 тамызында Шропшир графтығының Лудлоу қаласында заңгердің екінші ұлы болып дүниеге келді. Ол Шрусбери мектебінде және Оксфордтағы Крайст-Черч колледжінде оқыды, 1877 жылы заманауи тарих мамандығы бойынша бітірді. Бір жыл бойы Честердегі Король мектебінде сабақ бергеннен кейін, 1879 жылдың желтоқсанында Лудлоуға қайтып, жесір анасымен бірге тұруға көшті. Вейман 1881 жылы адвокаттыққа қабылданды, бірақ ұялшақтығы, жүйкелілігі және сыпайы сөйлеуі салдарынан адвокат ретінде көп жетістікке жете алмады. Дегенмен, іс-шаралардың жетіспеуі оған жазуға уақыт берді. Оның "Пиппин патша және Татты Клайв" атты әңгімесі "Cornhill Magazine" журналында жарияланды, бірақ оның редакторы, өзі де роман жазушы Джеймс Пэйн, Вейманға роман жазу арқылы өмір сүру оңайырақ болады деп кеңес берді. Вейман өзін тарихшы деп есептеді, сондықтан Оливер Кромвель туралы жазған мақаласына жақсы пікірлер жазылғанда ерекше қуанды. 1885 жылы Вейманның денсаулығы нашарлағандықтан, ол Францияның оңтүстігінде кіші інісі Артурмен бірнеше ай өткізді. Сол жылдың желтоқсан айында бауырластар Арамитсте тыңшылық қызметіне қатысқан деген күдікпен тұтқындалды. Вейманның 24 беттік сындық өмірбаяны, оның "Овингтон банкі" романының (1922) қосымшасында жарық көрді, онда бұл оқиға отыз жастағы Вейманды оқуға және жазуға ынталандырғаны айтылады. Оның алғашқы романы "Құрқақтар үйі" 1890 жылы жарық көрді. Оның көптеген табысты туындылары сияқты, бұл да 16-шы ғасырдың соңы мен 17-шы ғасырдың басындағы француз діни соғыстарына негізделген. Вейман 1891 жылы толық уақытты жазушы болып жұмыс істеді. Төрт жылдан кейін ол Норфолк графтығының Грейт-Франшам қаласында Шарлотта Пэнтингке үйленді және онымен бірге Уэльстегі Рутин қаласына көшіп барды, олар қалған өмірін сонда өткізді. Вейман 1928 жылдың 10 сәуірінде қайтыс болды, оның әйелі одан төрт жыл кейін дүние салды; олардың балалары болған жоқ.
Stanley John Weyman was born on 7 August 1855 in Ludlow, Shropshire, the second son of a solicitor. He attended Shrewsbury School and Christ Church, Oxford, leaving in 1877 with a degree in Modern History. After a year's teaching at the King's School, Chester, he returned to Ludlow in December 1879 to live with his widowed mother. Weyman was called to the bar in 1881, but had little success as a barrister, as he was shy, nervous and soft spoken. However, his shortage of briefs gave him time to write. His short story "King Pippin and Sweet Clive" appeared in the Cornhill Magazine, although its editor, James Payn, himself a novelist, told Weyman it would be easier to make a living writing novels. Weyman viewed himself as a historian and so he was particularly encouraged by positive notices for an article he wrote on Oliver Cromwell that was published in the English Historical Review. Weyman's ill health prompted him in 1885 to spend several months in the South of France with his younger brother Arthur. In December of that year the brothers were arrested on suspicion of espionage at Aramits. A 24 page critical biography of Weyman published as an annex to an edition of his novel Ovington's Bank (1922) suggests that this ordeal galvanised the thirty year old Weyman, who until then had scraped a meagre income writing short stories. His first novel, The House of the Wolf, was published in 1890. Like many of his successful works, it is set in the French religious wars of the late 16th and early 17th centuries. Weyman became a full time writer in 1891. Four years later he married Charlotte Panting at Great Fransham, Norfolk, and moved with her to Ruthin in Wales, where they lived for the rest of their lives. Weyman died on 10 April 1928, his wife surviving him by four years; they had no children.