Гректің мифологиясындағы Скирон: Батыр немесе қарақшы?
Sciron
Скирон – грек мифологиясындағы қарақшы, Тесеймен өлтірілген. Корфындық, шекарадағы тонаушы немесе Мегара басшысы болғандығы туралы әртүрлі пікірлер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Грек мифологиясында Скирон, сондай-ақ Скеирон және Скирон (Σκίρων; gen.: Σκίρωνoς) – Тройзеннен Афинаға жолға шыққанда Тесейдің өлтірген зұлым адамдарының бірі. Ол Атика мен Мегарис шекарасында қорлық жасаған танымал коринфтік қарақшы еді.
In Greek mythology, Sciron, also Sceiron, Skeirôn and Scyron, (Σκίρων; gen.: Σκίρωνoς) was one of the malefactors killed by Theseus on the way from Troezen to Athens. He was a famous Corinthian bandit who haunted the frontier between Attica and Megaris.
Скирон, соғыс әміршісі
Плутархтың айтуынша, мегариялықтар Скиронды қарақшы емес, оны Скирон есімді мегариялық сардар деп есептеді. Скирон зорлық-зомбылыққа бейім де, қарақшы да емес, қарақшыларды жазалаушы, жақсы және әділ адамдардың туысы мен досы еді. Олар Аиакты гректердің ең әділ адамы деп санайды, ал Саламиниялық Кихрейге Афинада құдайша сый-сияпат беріледі, ал Пелей мен Теламонның қасиеттері баршаға мәлім. Скирон – Кихрейдің күйеу баласы, Эактың әкесі, ал Пелей мен Теламонның әкесі Эндеистің, Скирон мен Хариклонның қызының немерелері еді. Сондықтан, ең жақсы адамдар ең нашар адамдармен туыстық байланысқа түсіп, ең үлкен және ең құнды міндеттемелерді қабылдап, бергені мүмкін емес дейді. Пилас Мегарадан қуылғанда, билікті күйеу баласы Пандионға тапсырды, ол оны ұлы Нисуске берді. Пандионның қызына үйленген Скирон Нисустің таққа таласуына қарсы шықты. Бірақ кейіннен ол Эгина патшасы Аиактың төрелігін қабылдауға келісті, ол Нисус пен оның ұрпақтары патша болып, билік жүргізуі керек екенін, ал Скирон әскери жетекші және соғыс қолбасшысы болуға құқылы екенін шешті. Скирон бұл шешімді қабылдап, қызы Эндеисті таңдалған төреші Эакқа үйлендірді. Бір дерек бойынша, Тесей оны құрметтеу үшін Истмия ойындарын өткізді және туыстық байланысы болғандықтан оның өлімі үшін құда түсті (олардың аналары Этра мен Хениохе әпке-қарындас болғандықтан, олар туысқан еді). Плутархтың айтуынша, басқалар ойындардың құрметін Тесей өлтірген тағы бір қарақшы Синиске берді. Овидийдің (Met.7.444) бір жолында, ақын Скирон есімді жартастардың аты осы адамнан шыққан десе, бұл оқиғаның этиологиялық түбін көрсетеді. Тағы бір аңыз бойынша, Скирон, бұл жерде Полипемонның ұлы ретінде танылған, қызы Алкионе үйленбеген кезінде бірнеше ер адаммен қарым-қатынас жасағанын білгенде оны теңізге лақтырып жіберді.
According to Plutarch, however, the Megarians claimed that Sciron was not a robber, but identified him with the Megarian warlord named Sciron. Sciron was neither a violent man nor a robber, but a chastiser of robbers, and a kinsman and friend of good and just men. For Aeacus, they say, is regarded as the most righteous of Hellenes, and Cychreus the Salaminian has divine honors at Athens, and the virtues of Peleus and Telamon are known to all men. Well, then, Sciron was a son in law of Cychreus, father in law of Aeacus, and grandfather of Peleus and Telamon, who were the sons of Endeis, daughter of Sciron and Chariclo. It is not likely, then, they say, that the best of men made family alliances with the basest, receiving and giving the greatest and most valuable pledges. When Pylas was exiled from Megara, he gave the rule to his son in law Pandion, who then gave it to his son Nisus. Sciron who married the daughter of Pandion disputed with Nisus about the throne. But later on, he agreed to accept the arbitration of Aeacus, king of Aegina, who decided that Nisus and his descendants should be king and have the government while Sciron was entitled as the military leader and in command of war. Sciron accepted this decision and married his daughter Endeïs to the chosen umpire Aeacus. In one version, Theseus instituted the Isthmian Games so as to honor him and made expiation for his murder because of their kinship (they were cousins as their mothers Aethra and Henioche were sisters). Others, Plutarch remarked, bestow the honor of the games upon Sinis, another bandit killed by Theseus. A passage in Ovid (Met.7.444), where the poet claims that certain cliffs by the name of Sciron owe their name to the man, suggests an aetiological origin for the tale. In another story, Sciron, here identified as the son of a man named Polypemon, threw his daughter Alcyone into the sea when he discovered that she had been sleeping with multiple men while unmarried.