Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі екі қозғалтқышты авиалайнер.
the post World War II twin engine airliner
Викерс Викинг – Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін әскери қолдану үшін жасалған британдық бір қозғалтқышты амфибиялық ұшақ. Ұшақтың кейінгі нұсқалары Викерс Vulture және Vickers Vanellus деп аталды.
The Vickers Viking was a British single engine amphibious aircraft designed for military use shortly after World War I. Later versions of the aircraft were known as the Vickers Vulture and Vickers Vanellus.
Жобалау және әзірлеу
Викерстің бірінші амфибиялық ұшақ үлгісі бойынша зерттеулер 1918 жылдың желтоқсанында Англияның Гертфордширдегі Сент-Олбанстағы эксперименталды резервуарда фюзеляж/корпус конструкцияларының баламалы нұсқаларын сынаумен басталды. G EAOV тіркелген прототипі Rolls Royce Falcon сумен салқындатылатын V 12 қозғалтқышымен итергіш винті бар бес орындық екі қанатты ұшақ болды. Сэр Джон Алкок 1919 жылдың 18 желтоқсанында Париждегі көрмеге осы ұшақпен бара жатып, Нормандияның Руан қаласына жақын, тұманды ауа райында Код-д'Эврарда қонуға тырысқанда қаза тапты. Келесі үлгі, G EASC, "Viking II" деп аталды, оның қанаттары алшағырақ және 360 а.к. Rolls Royce Eagle VIII қозғалтқышы болды. Капитан Стэн Кокерлл басқарған "Viking III" машинасы 1920 жылдың қыркүйек және қазан айларында өткен Әуе министрлігінің жарысында амфибия класында бірінші жүлдеге ие болды. 54-ші типті "Viking IV" ұшағына қосымша жақсартулар енгізілді және корпусы бір фут кеңейтілген, үстінде кеңірек кабинасы болды. Мысалы, G EBBZ ұшағында 1919 жылы Англиядан Австралияға ұшқан Росс Смит пен Дж. М. Беннетт 1922 жылдың 13 сәуірінде Суррейдегі Уэйбриджге жақын "Бруклендс" жарыс жолының сыртында қаза тапты. Бұл Mark IV "Viking" ұшақтарының көпшілігінде Napier Lion қозғалтқышы орнатылған. Келесі нұсқасы "Viking V" болды, екі ұшақ RAF үшін Иракта қызмет ету үшін салынды. 450 а.к. (340 кВт) Napier Lion қозғалтқышымен жаңадан жобаланған қанат конструкциясымен дамытылған ұшақ "Viking VI" (Vickers белгісі Type 78) болды, бірақ ол "Vulture I" деп аталды. Екіншісі Rolls Royce Eagle IX (360 а.к., 270 кВт) қозғалтқышымен Type 95 "Vulture II" болды. Екі "Vulture" ұшағы да 1924 жылы әлемді айналып ұшуға сәтсіз талпыныс жасады, себебі "Vulture II" ұшағының Eagle қозғалтқышы Lion қозғалтқышымен ауыстырылды. G EBHO тіркелген ұшақ 1924 жылдың 25 наурызында Калшот су ұшақтары базасынан ұшып кетті, ал екіншісі Токиоға қосалқы машина ретінде жіберілді. Алғашқы кезеңдердегі техникалық қиындықтардан кейін G EBHO 25 маусымда Акиабта құлады, оның орнына G EBGO келді. Беринг теңізінің Сібір жағындағы қатты тұманға тап болған G EBGO апатқа ұшырады. Vickers көп бөлігін құтқарып алды. "Viking Mark VII" ("Type 83" Vickers нөмірімен) "Vulture" ұшағының жетілдірілген нұсқасы болды, ол үш орындық ашық кабинасы бар, Air Ministry спецификациясы 46/22 талаптарына сәйкес жасалған, RAF-та Supermarine Seagull ұшағымен салыстыру үшін қабылданғанда "Vanellus" деген ат берілді.
Research on Vickers' first amphibious aircraft type began in December 1918 with tests of alternative fuselage/hull designs occurring in an experimental tank at St Albans in Hertfordshire, England. A prototype, registered G EAOV, was a five seat cabin biplane with a pusher propeller driven by a Rolls Royce Falcon water cooled V 12 engine. Sir John Alcock died taking this aircraft to the Paris exhibition on 18 December 1919, whilst trying to land at Côte d'Evrard, near Rouen, Normandy in foggy weather. The next example, G EASC, known as the Viking II, had a greater wing span and a 360 hp Rolls Royce Eagle VIII motor. The Viking III machine, piloted by Captain Stan Cockerell, won first prize in the amphibian class in Air Ministry competitions held in September and October, 1920. The Type 54 Viking IV incorporated further refinements and had a wider cabin above a hull one foot wider, an example being G EBBZ in which Ross Smith and J. M. Bennett (partners in the 1919 England to Australia flight) died on 13 April 1922 just outside the Brooklands racetrack near Weybridge in Surrey. Most of these Mark IV Vikings had a Napier Lion engine. The next version was the Viking V; two were built for the RAF for service in Iraq. A further development with a redesigned wing structure using the 450 hp (340 kW) Napier Lion would have been the Viking VI (Vickers designation Type 78) but known as the Vulture I. A second with a Rolls Royce Eagle IX (360 hp, 270 kW) was the Type 95 Vulture II. Both Vultures were used for an unsuccessful around the world attempt in 1924 after the Eagle engine of the Vulture II was replaced with a Lion. With registration G EBHO, the first set off from Calshot Seaplane Base on 25 March 1924, the other was shipped as a spare machine to Tokyo. After mechanical difficulties in earlier stages G EBHO crashed at Akyab where it was replaced by G EBGO on 25 June. Encountering heavy fog on the Siberian side of the Bering Sea G EBGO crashed. Vickers salvaged a large proportion. The Viking Mark VII ("Type 83" in Vickers numbering) was a development of the Vulture, a three seat open cockpit fleet spotter to Air Ministry specification 46/22 given the service name "Vanellus" when taken on for evaluation by the RAF against the Supermarine Seagull design.
Пайдалану тарихы
Соңғы "Викинг" амфибиялық ұшақтары 1923 жылы салынды, бірақ осы атау 22 жыл өткен соң екі қозғалтқышты VC.1 "Викинг" авиалайнеріне қайта қолданылды, ол RAF және басқа әуе күштерінде "Валетта" ретінде пайдаланылды. Монреальдегі Canadian Vickers Limited компаниясы, бұрын ұшақ құрастыру тәжірибесі жоқ еншілес компания, екі "Викинг IV" амфибиялық ұшағын құрастырып, Канада Корольдік Әуе күштері үшін тағы алтысын салды. Осы "Викинг" жобасына қатысу компанияға өз ұшақтарын жасауға, "Канаддық Викинг Ведетте" моделінен бастап, жол ашты. Бүгінде "Викинг" ұшақтарының ешқайсысы сақталмаған, алайда 1977 жылғы "Уақыт ұмытқан адамдар" фильмі үшін салынған толық көлемді көшірмесі Суррейдегі Бруклендс мұражайында қойылған.
The last Viking amphibians were built during 1923, but the name was re used for the twin engine VC.1 Viking airliner some 22 years later, which saw service as the Valetta with the RAF and other air arms. Canadian Vickers Limited, a subsidiary company in Montreal with no previous aircraft manufacturing experience, assembled two Viking IV amphibians and built a further six for the Royal Canadian Air Force Their involvement with the Viking led to a future line of indigenous flying boats beginning with the Canadian Vickers Vedette. No Vikings survive today although a full size replica built for the film The People That Time Forgot (1977) is displayed at Brooklands Museum in Surrey.