Жұмыр қабық ісіктер: түрлері, диагностикасы және емделуі

Кіріспе

Ауыру түрі

Муциноздық ісіктер – жұмыртқалықтың эпителийлік-стромальды ісіктері тобына жататын және барлық жұмыртқалық ісіктерінің шамамен 36%-ын құрайтын жасушалық неоплазмалардың бір бөлігі. Шамамен 75%-ы қатерсіз, 10%-ы шекаралық, ал 15%-ы қатерлі. Ісік сирек жағдайда екі жақты болады, бастапқы муциноздық ісіктердің шамамен 5%-ы екі жақты кездеседі. Қатерсіз муциноздық ісіктер әдетте көп қуысты (бірнеше бөліктері бар) болады, ал кисталардың ішкі беті эндоцервикалды эпителий жасушаларына ұқсас тегіс эпителиймен жабылады, сонымен қатар аздаған мөлшерде асқазан-ішек трактісінің эпителий жасушалары да кездеседі. Шекаралық және қатерлі муциноздық ісіктер көбінесе папиллярлық өскіндер мен қатты аймақтарға ие. Қан кету мен некроз да болуы мүмкін. Жұмыртқалықтың муциноздық неоплазмаларында қатерлі өзгерістер ошақты түрде ғана кездесуі мүмкін екені жақсы белгілі, сондықтан мұқият үлгі алу өте маңызды. Муциноздық ісіктердің ерекшелігі – олардың ішкі қуысы шырыш тәрізді материалмен толы, осының арқасында олар осылай аталады. Бұл шырышты шырыш секрециялайтын тостаған тәрізді жасушалар өндіреді, олар қалыпты ішектің ішкі бетін жабатын жасушаларға өте ұқсас. Бұл ісіктер өте үлкен болуы мүмкін, кейбіреулерінің салмағы 25 килограммға жетеді. Цистаденокарциномалар (қатерлі ісіктер) қатерлілік белгілерімен сипатталатын тығыз өсу үлгісін көрсетеді: жасушалық атипия және қабаттану, тіндің қалыпты құрылымының жоғалуы және некроз. Олардың сыртқы түрі колоректальды қатерлі ісікке ұқсас болуы мүмкін. Шекаралық ісіктерді қатерлі ісіктерден ажырату үшін стромальды инвазияның болуы маңызды. Жұмыртқалықтың муциноздық ісігі салдарынан псевдомиксома перитонеи дамуы мүмкін, бірақ бұл жағдайдың сирек кездесетін себебі. Псевдомиксома перитонеидің көбінесе кездесетін себебі – ішекқозғалысының муцин өндіретін ісігі. Жұмыртқалықтан пайда болатын муциноздық ісіктер көбінесе бір жұмыртқалықты ғана қамтиды, сондықтан екі жұмыртқалықтың да зардап шегуі ісіктің басқа жерде пайда болғанын көрсетеді және қосымша зерттеулер қажет. Муциноздық ісіктердің пайда болу қаупі темекі шегумен байланысты: қазіргі темекі шегушілер үшін салыстырмалы тәуекел 2,22 (темекі шегуші емес адамдарға қарағанда 2,22 есе жоғары), ал бұрынғы темекі шегушілер үшін 2,02. Тәуекел темекі шегу ұзақтығымен да байланысты: 20 жылға шаққандағы салыстырмалы тәуекел 1,44 құрайды. 2008 жылғы 1 наурызда "Cancer" журналында жарияланған "Nurses Health Study" зерттеуінің деректерін пайдаланған Tworoger SS мақаласын қараңыз.

Mucinous tumors are part of the surface epithelial stromal tumor group of ovarian neoplasms, and account for approximately 36% of all ovarian tumors. Approximately 75% are benign, 10% are borderline and 15% are malignant. Rarely, the tumor is seen bilaterally; approximately 5% of primary mucinous tumors are bilateral. Benign mucinous tumors are typically multilocular (have several lobes), and the cysts have a smooth lining of epithelium that resembles endocervical epithelial cells with small numbers of gastrointestinal type epithelial cells. Borderline and malignant mucinous tumors often have papillae and solid areas. There may also be hemorrhage and necrosis. It is well documented that malignancy may be only focally present in mucinous neoplasms of the ovary, so thorough sampling is imperative. The major distinguishing features of mucinous tumors are that the tumors are filled with a mucus like material, which gives them their name; this mucus is produced by mucus secreting goblet cells very similar to the cells lining normal intestine. These tumors may become very large, some have been weighed as large as 25 kilograms. Cystadenocarcinomas (malignant tumors) contain a more solid growth pattern with the hallmarks of malignancy: cellular atypia and stratification, loss of the normal architecture of the tissue, and necrosis. The appearance can look similar to colonic cancer. Clear stromal invasion is used to differentiate borderline tumors from malignant tumors. Pseudomyxoma peritonei may present as a result of an ovarian mucinous tumor, however this is a rare cause of this condition, which is a rare condition. A more common cause of pseudomyxoma peritonei is a mucin producing tumor of the appendix. Since mucinous tumors arising from the ovary usually only involve one ovary, the presence of involvement in both ovaries with a mucinous tumor suggests that the tumor may have arisen in another location, and further study is warranted. The risk of mucinous tumors is significantly associated with smoking: relative risk for current smokers 2.22 (2.22 times the risk for non smokers) and 2.02 for past smokers. Risk is also associated with smoking duration: relative risk per 20 years was 1.44. See article by Tworoger SS in Cancer March 1, 2008 using data from the Nurses Health Study.

Болжам

Мюциноздық ісіктерде инвазия болмаған жағдайда 10 жылдық өмір сүру көрсеткіші өте жақсы. Егер ісік жұмыртқалыққа ғана шектелген болса және қатерлі ісік инвазияланбаған болса, өмір сүру көрсеткіші 90% немесе одан да жоғары. Инвазивті мюцинозды цистаденокарциномаларда өмір сүру шамамен 30% құрайды. Метастаз болған жағдайда өмір сүру мерзімі 12-30 ай аралығында.